پاورپوینت کامل زَکْو (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زَکْو (مفردات‌قرآن) دارای ۸۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زَکْو (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل زَکْو (مفردات‌قرآن) :

منبع: زَکْو (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: زَکّیها (لغات‌قرآن)، زَکْو (مفردات‌نهج‌البلاغه)، تزکیه.

زَکْو (به فتح زاء و سکون کاف) از واژگان قرآن کریم به معنای نمو و زیادت است.
گاهى به معنى طهارت و پاکیزگى و همچنین در معنای مدح نیز در آیات قرآن آمده است.
باید توجه داشت پاکیزگى و مدح مخالف معنى اولى که نموّ و زیادت باشد نیست بلکه پاکیزگى همان نموّ نفس، ترقى و ارتقاء آن است.
زکات سى دو بار در قرآن مجید به کار رفته است.

الزَّکاهَ (به فتح زاء) به معنای زکات و پاک؛

زَکَّاها (به فتح زاء و کاف) به معنای پاک و تزکیه کرده؛

زَکِیًّا (به فتح زاء و کسر کاف) به معنای پاک؛

زَکىّ (به فتح زاء) به معنای پاک؛

تُزَکُّوا (به ضم تاء و فتح زاء) به معنای پاکیزه نشان دهید؛

یُزَکُّونَ‌ (به ضم تاء و فتح زاء) به معنای خودستایی می‌کنند؛

یُزَکِّی‌ (به ضم تاء و فتح زاء) به معنای ستایش می‌کنند؛

زکیّه (به فتح زاء) مونث زکی، به معنای پاکی؛

أَزْکى‌ (به فتح الف و سکون زاء) به معنای پاکیزه‌تری است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای زَکْو
۲ – کاربردها
۲.۱ – الزَّکاهَ (آیه ۴۳ سوره بقره)
۲.۲ – زَکاهً (آیه ۱۳ سوره مریم)
۲.۳ – زَکَّاها (آیه ۹ سوره شمس)
۲.۴ – زَکى‌ (آیه ۲۱ سوره نور)
۲.۵ – تُزَکُّوا (آیه ۳۲ سوره نجم)
۲.۶ – یُزَکُّونَ‌ – یُزَکِّی‌ (آیه ۴۹ سوره نساء)
۲.۷ – زکّی
۲.۷.۱ – زَکِیًّا (آیه ۱۹ سوره مریم)
۲.۷.۲ – زَکِیَّهً (آیه ۷۴ سوره کهف)
۲.۷.۳ – أَزْکى‌ (آیه ۱۹ سوره کهف)
۳ – بررسی چند آیه
۳.۱ – زَکاهً (آیه ۸۱ سوره کهف)
۳.۲ – زَکاهً (آیه ۱۳ سوره مریم)
۳.۳ – لِلزَّکاهِ (آیه ۴ سوره مؤمنون)
۳.۴ – الزَّکاهِ (آیه ۳۱ سوره مریم)
۳.۵ – الزَّکاهِ (آیه ۵۵ سوره مریم)
۴ – زکات‌
۴.۱ – الزَّکاهَ (آیه ۴۳ سوره بقره)
۴.۲ – الزَّکاهَ (آیه ۸۳ سوره بقره)
۴.۳ – الزَّکاهَ (آیه ۱۱۰ سوره بقره)
۴.۴ – الزَّکاهَ (آیه ۱۶۲ سوره نساء)
۴.۵ – الزَّکاهَ (آیه ۷۱ سوره توبه)
۴.۶ – الزَّکاهَ (آیه ۷ سوره فصلت)
۴.۷ – آیات مطلق انفاق
۵ – محل مصرف زکات
۶ – تعداد کاربردها
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – معنای زَکْو

زَکْو

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۱۶۸.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۸۰.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۰۳.

به معنای نمو و زیادت است.
اصل زکوه چنان‌که طبرسی و راغب گفته به معنى نموّ و زیادت است.

[۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۹۰.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۸۰.

همچنین است قول قاموس، اقرب و صحاح زکاء را نمو کردن گفته است. «زَکَا الزَّرْعُ‌ یَزْکُو زَکَاءً نَمَا.»

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ص۱۲۹۲.

[۷] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۵۴۸.

[۸] جوهری، ابونصر، الصحاح، ج۶، ص۲۳۶۸.

على هذا زکو و زکاء مصدر و زکوه اسم مصدر است‌.

۲ – کاربردها

به مواردی از زَکْو که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الزَّکاهَ (آیه ۴۳ سوره بقره)

(وَ أَقِیمُوا الصَّلاهَ وَ آتُوا الزَّکاهَ)

[۹] بقره/سوره۲، آیه۴۳.

(و نماز را بر پا دارید، و زکات را بپردازید.)

[۱۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۷.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ص۱۵۴.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۲۱۳.

ولى ابن اثیر در نهایه می‌گوید: زکوه از اسماء مشترکه است و بر عین و معنى هر دو اطلاق می‌شود.

[۱۳] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه، ج۲، ص۳۰۷.

۲.۲ – زَکاهً (آیه ۱۳ سوره مریم)

(وَ حَناناً مِنْ لَدُنَّا وَ زَکاهً)

[۱۴] مریم/سوره۱۹، آیه۱۳.

(و محبت و پاکى روح از ناحیه خود به او بخشیدیم.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۶.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۹.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۵۱.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۸۲.

زکاه این آیه، مؤید قول ابن اثیر است.

۲.۳ – زَکَّاها (آیه ۹ سوره شمس)

ناگفته نماند زکات در قرآن گاهى به معنى طهارت و پاکیزگى آمده مثل‌:

(قَدْ أَفْلَحَ مَنْ‌ زَکَّاها)

[۲۰] شمس/سوره۹۱، آیه۹.

(که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ۵۹۵.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۰۰.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۹۸.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۱۱۵.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۷۵۵.

۲.۴ – زَکى‌ (آیه ۲۱ سوره نور)

(وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَکى‌ مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ)

[۲۶] نور/سوره۲۴، آیه۲۱.

یعنى «نجات یافت آن‌که نفس را پاک کرد.» یا «و اگر فضل و رحمت خدا نمی‌بود احدى از شما پاک نمی‌شد.»

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۳۳.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۹۳.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۱۷.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۱۰.

۲.۵ – تُزَکُّوا (آیه ۳۲ سوره نجم)

گاهى به معنى مدح است مثل‌:

(فَلا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى‌)

[۳۱] نجم/سوره۵۳، آیه۳۲.

«خودتان را مدح نکنید و پاکیزه نشان ندهید خدا به پرهیزکار داناست.»

[۳۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۹.

[۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۴۳.

[۳۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۴۰۹.

[۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۷۲.

۲.۶ – یُزَکُّونَ‌ – یُزَکِّی‌ (آیه ۴۹ سوره نساء)

(أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ‌ یُزَکُّونَ‌ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ‌ یُزَکِّی‌ مَنْ یَشاءُ)

[۳۶] نساء/سوره۴، آیه۴۹.

(آیا ندیدى کسانى را که بى‌جهت خودستایى مى‌کنند؟! ولى خدا هر کس را بخواهد (و شایسته بداند)، ستایش مى‌کند.)

[۳۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۶.

[۳۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۹۱.

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۷۱.

[۴۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۸۳.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۹۱.

در اقرب الموارد می‌گوید «زَکَّى‌ نَفْسَهُ‌ تَزْکِیَهً: مَدَحَهَا.»

[۴۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۵، ص۹۰۰.

این معنى راجع به معناى اول است که مدح نفس جز پاکیزه نشان دادن آن نیست.

۲.۷ – زکّی

زکىّ به معنى پاک است‌.

۲.۷.۱ – زَکِیًّا (آیه ۱۹ سوره مریم)

(لِأَهَبَ لَکِ غُلاماً زَکِیًّا)

[۴۳] مریم/سوره۱۹، آیه۱۹.

(تا پسر پاکیزه‌اى به تو ببخشم.)

[۴۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۶.

[۴۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۲۹۸.

[۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۹۲.

[۴۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۵۵.

[۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۱۱.

۲.۷.۲ – زَکِیَّهً (آیه ۷۴ سوره کهف)

مؤنث آن زکیّه است‌.

(أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَکِیَّهً بِغَیْرِ نَفْسٍ)

[۴۹] کهف/سوره۱۸، آیه۷۴.

(آیا انسان پاکى را، بى‌آن‌که کسى را به قتل رسانده باشد، کُشتى.)

[۵۰] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۱.

[۵۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۷۸.

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۴۴.

[۵۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۰۶.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۴۷.

۲.۷.۳ – أَزْکى‌ (آیه ۱۹ سوره کهف)

ازکى اسم تفضیل آن است‌.

(فَلْیَنْظُرْ أَیُّها أَزْکى‌ طَعاماً)

[۵۵] کهف/سوره۱۸، آیه۱۹.

(پس بنگرد کدام یک از آن‌ها غذاى پاکیزه‌ترى دارند.)

[۵۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۵.

[۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۳۶۱.

[۵۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۲۶۰.

[۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۳۱.

[۶۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۰۶.

۳ – بررسی چند آیه

در این جا چند آیه در مورد زکات مورد بررسی قرار می‌گیرند:

۳.۱ – زَکاهً (آیه ۸۱ سوره کهف)

(فَأَرَدْنا أَنْ یُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَیْراً مِنْهُ‌ زَکاهً وَ أَقْرَبَ رُحْماً)

[۶۱] کهف/سوره۱۸، آیه۸۱.

(از این رو، خواستیم که پروردگارشان به جاى او، فرزندى پاکتر و با محبّت‌تر به آن دو بدهد.)

[۶۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۲.

[۶۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۸۲.

[۶۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۴۸.

[۶۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۱۳.

[۶۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۳.

۲.۲ – زَکاهً (آیه ۱۳ سوره مریم)

(وَ حَناناً مِنْ لَدُنَّا وَ زَکاهً وَ کانَ تَقِیًّا)

[۶۷] مریم/سوره۱۹، آیه۱۳.

(و محبت و پاکى روح از ناحیه خود به او بخشیدیم، و او پرهیزگار بود!)

[۶۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۶.

[۶۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۲.

[۷۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۹.

[۷۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۵۱.

[۷۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۸۲.

۳.۳ – لِلزَّکاهِ (آیه ۴ سوره مؤمنون)

(وَ الَّذِینَ هُمْ‌ لِلزَّکاهِ فاعِلُونَ)

[۷۳] مؤمنون/سوره۲۳، آیه۴.

(و آن‌ها که به دستور زکات عمل مى‌کنند.)

[۷۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۲.

[۷۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۰.

[۷۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۹.

[۷۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۳۱.

[۷۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۵۸.

در دو آیه اولى زکات‌ مصدر است به معنى پاکى و پاکیزگى و در آیه سوم اگر لام‌ «لِلزَّکاهِ» را چنان‌که راغب گفته علت بگیریم.

[۷۹] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۸۰.

زکات‌ مصدر است یعنى براى پاک شدن کار می‌کنند ولى سیاق آیه نشان می‌دهد که‌ «لِلزَّکاهِ» مفعول‌ «فاعِلُونَ» است.
ولى در عین حال کلمه‌ «فاعِلُونَ» قرینه است که زکوه مصدر و به معنى تطهیر مال است چنان‌که در المیزان آمده و زکات‌ متعارف منظور نیست که آیه مکّى و حکم زکات‌ در مدینه آمده است.

[۸۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۰.

[۸۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۹-۱۰.

اقرب الموارد گوید: زکات‌ در تمام قرآن جز آیه‌ «وَ حَناناً مِنْ لَدُنَّا وَ زَکاهً»

[۸۲] مریم/سوره۱۹، آیه۱۳.

درباره مال است. و آن به معنى طهارت می‌باشد. ولى دیدیم که آیه‌ دیگرى نیز هست.

[۸۳] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۵۴۹.

۳.۴ – الزَّکاهِ (آیه ۳۱ سوره مریم)

در دو آیه‌

(وَ أَوْصانِی بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ)

[۸۴] مریم/سوره۱۹، آیه۳۱.

(مرا به نماز و زکات توصیه کرده است.)

[۸۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۷.

[۸۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۶۱.

[۸۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۴۷.

[۸۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۶۵.

[۸۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۹۳.

۳.۵ – الزَّکاهِ (آیه ۵۵ سوره مریم)

(وَ کانَ یَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ)

[۹۰] مریم/سوره۱۹، آیه۵۵.

(او همواره خانواده‌اش را به نماز و زکات فرمان مى‌داد.)

[۹۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۹.

[۹۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۸۴.

[۹۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۶۳.

[۹۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۷۹.

[۹۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۸۰۰.

احتمال دارد که پاکیزگى مراد باشد. ناگفته نماند پاکیزگى و مدح که ذکر شد مخالف معنى اولى که نموّ و زیادت باشد نیست بلکه پاکیزگى همان نموّ نفس و ترقى و ارتقاء آن است.

۴ – زکات‌

زکات‌ چنان‌که گذشت مصدر و اسم مصدر که مال زکوى باشد استعمال شده است. آن سى دو بار در قرآن مجید به کار رفته و در بیشترش منظور مالى است که در راه خدا مصرف می‌شود.
به نظرم این تسمیه از آن است که زکات‌ سبب پاکى مال است و مال مزکّى پاک و قابل نموّ و برکت است نه مال غیر مزکّى.
به عقیده نگارنده مراد از زکات‌ که در قرآن بیشتر با صلوه آمده فقط زکات‌ واجب