پاورپوینت کامل زَعْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل زَعْم (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل زَعْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل زَعْم (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل زَعْم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: زَعْم (مفردات‌قرآن)، زَعَمَ (لغات‌قرآن).

زَعْم (به فتح زاء و سکون عین) از واژگان نهج البلاغه به معنای قول باطل و دروغ و قول حق که در هر دو ضدّ به کار رود و بیشتر در قول مشکوک گفته می‌شود.
مشتق این ماده در نهج البلاغه، به صورت:
زَعیم (به فتح زاء) به معنای کفیل و عهده‌دار آمده است.
امام علی (علیه‌السّلام) درباره توحید از این کلمه استفاده کرده است.
از این ماده هفده مورد در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای زَعْم
۲ – کاربردها
۲.۱ – زَعَموا – خطبه ۱۸۵ (توحید)
۲.۲ – زَعیمٌ – خطبه ۱۶ (بعد از بیعت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای زَعْم

زَعْم

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۹۶.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۷۸.

قول باطل و دروغ و قول حق، در هر دو ضدّ به کار رود و بیشتر در قول مشکوک گفته می‌شود.
راغب گوید: آن حکات قولی است که احتمال دروغ دارد.

[۳] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۳۸۰.

«زَعیم» به معنای کفیل و عهده‌دار است.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۷۹.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – زَعَموا – خطبه ۱۸۵ (توحید)

امام (علیه‌السّلام) درباره توحید فرمود:
«فَالوَیْلُ لِمَنْ جَحَدَ الْمُقَدِّرَ، وَ أَنْکَرَ الْمُدَبِّرَ! زَعَموا أَنَّهُمْ کَالنَّباتِ ما لَهُمْ زارعٌ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۲۱، خطبه ۱۸۵.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۱۴۱، خطبه ۱۷۹.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۷۱، خطبه ۱۸۵.

«و‌ای بر آن‌که خدای تقدیر کننده و تدبیر کننده را انکار نماید گمان کرد