پاورپوینت کامل رَفَض (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَفَض (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَفَض (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَفَض (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: رَفَض (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: ترک (مفردات‌قرآن)، تَرَکَ‌ (لغات‌قرآن)، ترک.

رَفَض (به فتح راء و فاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای ترک کردن است.
از این کلمه هشت مورد در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَفَض
۲ – کاربردها
۲.۱ – فارْفُضوها – حکمت ۲۷۰ (درباره مستحبات)
۲.۲ – بِالرَّفْض – خطبه ۹۸ (نصیحت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رَفَض

رَفَض

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۵۸.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۴، ص۲۰۶.

به معنای ترک کردن است.
«رَفَضَهُ‌ رَفْضاً و رَفَضاً: ترکهُ‌ و رماهُ‌ »

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۴۰۶.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – فارْفُضوها – حکمت ۲۷۰ (درباره مستحبات)

امام علی(علیه‌السلام) فرموده:
«إذا أَضَرَّتِ النَّوافِلُ بالْفَرائِضِ فارْفُضوها»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۴۶، حکمت ۲۷۰.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۲۲۱، حکمت ۲۷۹.

[۶] صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۲۵، حکمت ۲۷۹.

یعنی: «چون مستحبات به واجبات ضرر رساند آن‌ها را ترک نمایید.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۰۹، حکمت ۲۷۹.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۵۴.

(شرح‌های حکمت:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۶۵۵.

[۱۰] م