پاورپوینت کامل رَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل رَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل رَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل رَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل رَبّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: رَبّ (مفردات‌قرآن)، ربّ (لغات‌قرآن)، ربوبیت.

رَبّ (به فتح راء و تشدید باء) از واژگان نهج البلاغه به معنای تربیت کردن، رئیس، مطاع، مالک، صاحب (رفیق)، مربّی و مصلح است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای رَبّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – رَبِّ – نامه ۴۱ (اختلاس)
۲.۲ – أَرْبَابَ – خطبه ۹۲ (بنی امیه)
۲.۳ – رَبّانیٌّ – حکمت ۱۳۹ (درباره مردم)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای رَبّ

رَبّ

[۱] قرشی بنابی، سید علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ص۴۲۶-۴۲۵.

[۲] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۶۵.

به معنای تربیت کردن است.
«ربَّ الصبیَّ‌ رَبّاً: ربَّاهُ‌ حتى ادرک»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۳۳۴.

اطلاق آن بر فاعل به معنى مربّى به طور استعاره است و نیز به معنى: رئیس، مطاع، مالک، صاحب (رفیق)، مربّى و مصلح آید.

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۲، ص۳۳۵.

این کلمه به طور مطلق فقط بر خدا اطلاق مى‌شود، در دیگران باید مقید باشد مانند: ربّ الدار، ربّ العقار و… «ربّ» به معنى مربّى از اسماء حسنی است و مقام ربوبیّت خدا را مى‌رساند.
جمع آن اَرباب آید.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – رَبِّ – نامه ۴۱ (اختلاس)

امام (صلوات‌الله‌علیه) به آنکه بیت المال را دزدیده و به مکّه برده بود مى‌نویسد:
«وَ أُقْسِمُ بِاللهِ رَبِّ الْعالَمینَ ما یَسُرُّنی أَنَّ ما أَخَذْتَهُ مِنْ أَمْوالِهِمْ حَلالٌ لی، أَتْرُکُهُ میراثاً لِمَنْ بَعْدی.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۶۷۱، نامه ۴۱.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۷۴، نامه ۴۱.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۱۴، نامه ۴۱.

«به اللّه رب العالمین قسم آنچه از اموال مردم دزدیده‌اى اگر مال حلال من بود، شادم نمى‌کرد که براى بعد از خود ارث بگذارم.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۴۷، نامه ۴۱.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۴۵.

(شرح‌های نامه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۵۱.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین، ج۱۰، ص۱۳۰.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰