پاورپوینت کامل ذو (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذو (مفردات‌قرآن) دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذو (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذو (مفردات‌قرآن) :

منبع: ذو (قاموس قرآن (جلد ۳))

مقالات مرتبط: ذَواتا (لغات‌قرآن).

ذو از واژگان قرآن کریم به معنای صاحب است.
مشتقات ذو که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

ذا، حالت نصب ذو است که با الف آید؛

ذی، حالت جرّ ذو است که با یاء آید؛

ذوان، تثنیه ذو؛

ذَوُونَ، جمع ذو؛

ذات، مؤنث ذو؛

ذَواتان، مؤنث ذات است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذو
۲ – کاربردها
۲.۱ – ذُو (آیه ۱۰۵ سوره بقره)
۲.۲ – ذَا (آیه ۲۶ سوره اسراء)
۲.۳ – ذِی‌ (آیه ۳۶ سوره نساء)
۲.۴ – ذَوا (آیه ۹۵ سوره مائده)
۲.۵ – ذَوَیْ‌ (آیه ۲ سوره طلاق)
۲.۶ – ذَوِی‌ (آیه ۱۷۷ سوره بقره)
۲.۷ – بِذاتِ‌ (آیه ۱۱۹ سوره آل عمران)
۲.۸ – ذاتِ‌ (آیه ۷ سوره ذاریات)
۲.۸.۱ – معنای دیگر ذات
۲.۹ – ذَواتا (آیه ۴۸ سوره الرحمن)
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – معنای ذو

ذو

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۲۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۳۳۳.

کلمه‌اى است به معنى صاحب.
ذو، دائم الاضافه است و پیوسته به اسم ظاهر اضافه می‌شود و اضافه شدنش به ضمیر نادر و شاذ است.

۲ – کاربردها

به مواردی از ذو که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – ذُو (آیه ۱۰۵ سوره بقره)

(وَ اللَّهُ‌ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ)

[۳] بقره/سوره۲، آیه۱۰۵.

یعنى «خدا صاحب فضل بزرگى است.»

[۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۷۴.

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۴۸.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱، ص۲۹۹.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۴۴.

۲.۲ – ذَا (آیه ۲۶ سوره اسراء)

ذا حالت رفع آن با واو است چنان‌که گذشت و حالت نصبش با الف است. مثل‌:

(وَ آتِ‌ ذَا الْقُرْبى‌ حَقَّهُ وَ الْمِسْکِینَ.)

[۸] اسراء/سوره۱۷، آیه۲۶.

(و حقِّ خویشاوندان را بپرداز، و همچنین حقِّ مستمند.)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۴.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۱۱۱.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۸۱.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۲۴.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۳۳.

۲.۳ – ذِی‌ (آیه ۳۶ سوره نساء)

ذی حالت جرّش با یاء است. نحو:

(وَ الْجارِ ذِی‌ الْقُرْبى‌ وَ الْجارِ الْجُنُبِ)

[۱۴] نساء/سوره۴، آیه۳۶.

(همچنین به خویشاوندان و یتیمان و مستمندان، و همسایه نزدیک.)

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۸۴.

[۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۵۶۲.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۳۵۴.

[۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۱۴۱.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۷۲.

۲.۴ – ذَوا (آیه ۹۵ سوره مائده)

تثنیه آن ذَوان است. نحو:

(یَحْکُمُ بِهِ‌ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ)

[۲۰] مائده/سوره۵، آیه۹۵.

(کفّاره‌اى که دو نفر عادل از شما، معادل بودن آن را تصدیق کنند.)

[۲۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۲۳.

[۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۶، ص۲۰۶.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۶، ص۱۳۹.

[۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۸۰.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۷۹.

۲.۵ – ذَوَیْ‌ (آیه ۲ سوره طلاق)

(وَ أَشْهِدُوا ذَوَیْ‌ عَدْلٍ مِنْکُمْ)

[۲۶] طلاق/سوره۶۵، آیه۲.

(و دو مرد عادل از خودتان را گواه گیرید.)

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۵۸.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۲۶.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسی