پاورپوینت کامل ذَیْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذَیْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذَیْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذَیْع (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ذَیْع (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ذیع (مفردات‌قرآن).

ذَیْع (به فتح ذال وسکون یاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای منتشر شدن مثل منتشر شدن خبر است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، مانند:

• یُذیعان (به ضم یاء اول و کسر ذال) به معنى مشهور و مفتضح کردن است؛
• مَذاییع (به فتح میم) جمع مَذیاع (به فتح میم و کسر ذال) و آن کسى است که عیب‌ها و خبرهاى بد را آشکار و شایع مى‌سازد.

از این ماده دو مورد در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذَیْع
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُذیعانِ‌ – نامه ۴۸ (معاویه)
۲.۲ – مَذاییع – خطبه ۱۰۲ (وصف مومنان)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ذَیْع

ذَیْع

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «ذیع»، ج۱، ص۴۲۱.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۲۸.

به فتح اول به معنای منتشر شدن است. مثل منتشر شدن خبر.
«ذَاعَ‌ الخبرُ ذَیْعاً: انتشر»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۳۱۵.

اذَاعَه به معنای اظهار و منتشر کردن است.
یُذیعان به معنى مشهور و مفتضح کردن است؛
مَذاییع جمع مَذیاع و آن کسى است که عیب‌ها و خبرهاى بد را آشکار و شایع مى‌سازد.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – یُذیعانِ‌ – نامه ۴۸ (معاویه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) به معاویه مى‌نویسد:
«وَ إِنَّ الْبَغْیَ وَ الزّورَ یُذیعانِ‌ الْمَرْء فی دینِهِ وَ دُنْیاهُ.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۸۹، نامه۴۸.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۸۷، نامه۴۸.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۲۳، نامه۴۸.

یعنى «ظلم و گناه انسان را در دین و دنیایش رسوا مى‌کنند.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۶۱، نامه۴۸.

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۰۸.

(شرح‌های نامه:

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۲۰۹.

[۱۰] مکارم شیرازی