پاورپوینت کامل ذَعْذَعَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ذَعْذَعَه (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ذَعْذَعَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ذَعْذَعَه (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: ذَعْذَعَه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: پراکندن.

ذَعْذَعَه (به فتح ذال اول و دوم و سکون عین اول و فتح عین دوم) از واژگان نهج البلاغه به معنای پراکندن است.
از این ماده دو بار در نهج البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ذَعْذَعَه
۲ – کاربردها
۲.۱ – یُذعْذِعُهُمُ – خطبه ۱۶۶ (آینده بنى امیه)
۲.۲ – ذَعْذَعَتْها – حکمت ۴۳۶ (به غالب بن صعصعه)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ذَعْذَعَه

ذَعْذَعَه

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۴۱۴.

[۲] طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۲۸.

به معنای پراکندن است.
«ذَعْذَعَ‌ المالَ‌ و غیرَهُ‌: بدَّدهُ‌ و فرَّقهُ‌.»

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۲، ص۳۰۰.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – یُذعْذِعُهُمُ – خطبه ۱۶۶ (آینده بنى امیه)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره آینده بنی امیه فرموده:
«یُذعْذِعُهُمُ اللهُ فی بُطونِ أَوْدیَتِهِ ثُمَّ یَسْلُکُهُمْ یَنابیعَ فی الاَْرْضِ یأَخُذُ بِهِمْ مِنْ قَوْم حُقوقَ قَوْم.»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۷۳، خطبه۱۶۶.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۹۶، خطبه۱۶۱.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۴۱، خطبه۱۶۶.

یعنى «خداوند آن‌ها را در متن دره‌هایش پراکنده مى‌کند، سپس آن‌ها را در گودال‌هایى در زمین داخل مى‌کند و با آن وضع آن‌ها، حق قومى را از قومى مى‌گیرد. (منظور پراکندن و ناپدید شدن آن‌هاست.)»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۶۹، خطبه۱۶۶.