پاورپوینت کامل دَخَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل دَخَل (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل دَخَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل دَخَل (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل دَخَل (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: دُخول (مفردات‌قرآن)، دَخَل (لغات‌قرآن)، دخول.

دَخَل (با فتح دال و خاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای ضد عقل است.
این واژه دارای مشتقاتی است که در نهج البلاغه به کار رفته است، مانند:

•مَدْخَل (به فتح دال و خاء و سکون دال) به معنای محل دخول است.
• جمع آن مَداخِل (به فتح میم و دال و کسر خاء) است.

از این ماده دو مورد در «نهج البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای دَخَل
۲ – کاربردها
۲.۱ – مَدْخُولَهٌ – خطبه۱۸۵ (غفلت از عجایب خلقت)
۲.۲ – مَداخِلَ -حکمت ۳۳۹ (در مورد سوءظن)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای دَخَل

دَخَل

[۱] قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج ۱، ص ۳۷۹.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج ۵، ص ۳۷۰.

ضد عقل است.
مدخل محل دخول و جمع آن مداخل است.

[۳] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج ۲، ص ۱۸۳.

۲ – کاربردها

به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – مَدْخُولَهٌ – خطبه۱۸۵ (غفلت از عجایب خلقت)

حضرت علی علیه السلام فرموده: «وَ لکِنَّ الْقُلُوبَ عَلیلَهٌ وَ الاَبْصارَ مَدْخُولَهٌ»

[۴] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص ۴۱۹، خطبه ۱۸۵.

[۵] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج ۲، ص ۱۳۹، خطبه ۱۸۰.

[۶] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص ۲۷۰، خطبه ۱۸۵.

«امّا دل‌ها بیمار و چشم‌ها معیوب است.»

[۷] مکارم شیرازی، ناصر، نهج