پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران)

پاورپوینت کامل خیابان و کوچه ارامنه (تهران)

موقعیت

تماشای مسیر از گوگل مپ

نام

خیابان و کوچه ارامنه

استان

تهران

دیرینگی

دوره کریم خان زند

اقامت ارامنه در تهران

اقامت ارمنیان از سال (۱۱۵۸ هـ.ق/ ۱۷۴۵ م)

جایگاه کنونی ارامنه

مجیدیه و زرکش

ارامنه، خیابان و کوچه xiybn va(o) ke-ye armane، اقامت ارمنیان در تهران به دوران کریم خان زند برمی‌گردد و از سال (۱۱۵۸ هـ.ق/ ۱۷۴۵ م) به ثبت رسیده است.
ارمنیان در ابتدا در ده دولاب و سپس در محله‌ی دروازه‌قزوین ساکن شدند و کلیسای گئورک مقدس در این محله بنا گردید.
با گسترش تهران در دوران قاجار، مناطق جدیدی به ارامنه اختصاص یافت.
کوچه‌ها و خیابان‌هایی به نام ارامنه نام‌گذاری شدند، از جمله کوچه‌ی ارامنه نزدیک دروازه‌عبدالعظیم و خیابان ارامنه (اکنون خیابان علیرضا فروزش).
مناطق ارمنی‌نشین در تهران شامل مدرسه‌ها و کلیساهای مختلفی بود، از جمله مدرسه‌ی هایگازیان و سن‌ژوزف.
این محلات به عنوان مراکز فرهنگی و اجتماعی ارمنیان شناخته می‌شدند.
امروزه برخی محله‌ها و خیابان‌ها به نام ارامنه شناخته می‌شوند، اما بسیاری از ارمنیان این مناطق را ترک کرده و به دیگر محله‌ها یا کشورها مهاجرت کرده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی خیابان و کوچه ارامنه
۲ – تاریخچه اولیه حضور ارمنیان در تهران
۳ – گسترش ارمنی‌نشینی در دوره قاجار
۴ – موقعیت آن در نقشه‌های مختلف
۴.۱ – نقشه‌ کرشیش
۴.۲ – نقشه‌ نجم‌الدوله
۵ – موقعیت جدید آن
۶ – وضعیت خیابان‌ها در دوره قاجار
۷ – بناهای مربوط به ارامنیان
۸ – خیابان‌های امروزی به نام ارامنه
۹ – پانویس
۱۰ – منبع

۱ – معرفی خیابان و کوچه ارامنه

خیابان و کوچه ارامنه شماری از خیابان‌ها و کوچه‌های تهران که در گذر زمان، هریک به سبب اقامت ارمنیان در آن، چندی به این‌ نام شهرت یافتند.

۲ – تاریخچه اولیه حضور ارمنیان در تهران

دیرینگی اقامت ارمنیان در تهران به دوره‌ی کریم‌خان زند بازمی‌گردد.
گزارش‌هایی درباره‌ی اقامت ارمنیان از سال (۱۱۵۸ هـ.ق/ ۱۷۴۵ م) به‌بعد در تهران در دست است.

[۱] هوویان، آندرانیک، ارمنیان ایران، تهران، ۱۳۸۰ ش، ص۱۵-۱۶.

در آن زمان، چند خانواده‌ی ارمنی سنگ‌تراش یا جواهرساز از جلفای اصفهان به تهران فراخوانده شدند.
اینان در ده دولاب، واقع در جنوب شرقی تهران، بیرون از حصار شاه‌تهماسبی اقامت گزیدند.

۳ – گسترش ارمنی‌نشینی در دوره قاجار

گفته‌اند آقا ‌محمد‌ خان قاجار در سال (۱۲۱۰ هـ.ق/ ۱۷۹۵ م) جمعی از اسرای ارمنی را به‌همراه چند خانوار دیگر ارمنی از قراباغ به تهران کوچانید.
این گروه به‌همراه دو خانواده‌ی ارمنی اهل تفلیس در محله‌ی دروازه‌قزوین اسکان یافتند و کلیسای کوچکی در آن‌جا بنا نهادند.
مهاجرت ارمنیان به تهران در دوره‌ی فتحعلی‌شاه بیشتر شد و اغلب مهاجران جدید نیز در محله‌ی دروازه‌قزوین ساکن شدند.
کلیسای گئورک مقدس نیز به سال (۱۳۰۱ هـ.ق/ ۱۸۸۴ م) در این محله به جای کلیسای قدیم بنا نهاده شد.

۴ – موقعیت آن در نقشه‌های مختلف

موقعیت آن در نقشه‌های مختلف به این‌گونه است:

۴.۱ – نقشه‌ کرشیش

به‌استناد «نقشه‌ی کرشیش» دو محل در داخل حصار قدیم تهران، در شمار محلاتی بوده‌اند که به‌نام ارمنیان نام‌گذاری شده بود؛
• نخست کوچه‌ای نزدیک به دروازه‌عبدالعظیم واقع در جنوب محله‌ی بازار، که پایین‌تر از کوچه‌ی غریبان قرار می‌گرفت.
این کوچه امروزه شهید موسوی نام دارد. گرچه همچنان از آن با نام کوچه‌ی ارامنه یاد می‌شود.
کلیسای تادئوس بادوغیمئوس مقدس که نزد تهرانی‌ها به «طاووس» شهرت دارد، در این کوچه واقع است.
• دومین محله‌ای که داخل حصار قدیم تهران نام کوچه‌ی ارامنه بر آن نهاده بودند، نزدیک دروازه‌قزوین (میدان شاهپور سابق/ وحدت اسلامی کنونی) جای داشت.
بازارچه‌ی حاج طرخانی که در میدان وحدت اسلامی قرار دارد، در محل گذر قلی به کوچه‌ای شمالی ـ جنوبی منتهی می‌شود که در دوره‌ی ناصری کوچه‌ی ارامنه نام داشت.
کلیسای گئورک مقدس در این کوچه قرار دارد.
این کوچه در دوره‌ی پهلوی تغییر نام داد و به کوچه‌ی کلیسا یا آن‌گونه که اهالی محل می‌گفتند، «کلیسیا» شهرت یافت.
نام امروزی این کوچه مغفوری است.

۴.۲ – نقشه‌ نجم‌الدوله

همچنین در «نقشه‌ی نجم‌الدوله» از تهران که در سال (۱۳۰۹ هـ.ق/ ۱۸۹۲ م) ترسیم شده است، کوچه‌ای در خیابان ناصری، خیابان ناصرخسرو بالاتر از جلوخان شمس‌العماره را به‌نام کوچه‌ی ارمنی‌ها ثبت شده است.
تنها محله‌ی ارمنی‌نشین در محدوه‌ی مرکزی تهران دوره‌ی ناصری به شمار می‌رود و امروزه به‌نام کوچه‌ی حاجی‌نایب شهرت دارد.
مناطق ارمنی‌نشین تهران با تخریب حصار شاه‌تهماسبی و گسترش تهران در روزگار ناصرالدین شاه در سال (۱۲۸۴ هـ.ق) در محله‌ی بیرون دروازه‌قزوین گسترش یافت.
با بررسی «نقشه‌ی نجم‌الدوله»، روشن می‌شود که محله‌ی دروازه‌قزوین، به آن بخش از تهران اطلاق می‌شد که مابین دروازه‌ی قدیم قزوین (م