پاورپوینت کامل حین (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حین (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حین (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حین (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل حین (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: حین (مفردات‌قرآن)، حین (لغات‌قرآن)، حین.

حین (به کسر حاء) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای وقت مبهم است و با مضاف الیه معلوم می‌گردد.
جمع آن «احیان» است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حین
۲ – کاربردها
۲.۱ – حینُکِ – حکمت ۷۲ (به دنیا)
۲.۲ – حین – خطبه ۱۸۶ (راجع به خلقت)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حین

حین

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۱۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۶۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۴۰.

به معنای وقت مبهم است که به مطلق زمان چه طولانی و چه کوتاه اطلاق می‌شود.
به معنى مدّت، سال و مطلق زمان مى‌آید.
راغب گوید: حین وقت رسیدن و حصول شى‌ء است و آن مبهم است و با مضاف الیه معلوم مى‌گردد.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۶۷.

۲ – کاربردها

بعضی از مواردی که در نهج‌البلاغه استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد.

۲.۱ – حینُکِ – حکمت ۷۲ (به دنیا)

حضرت علی (علیه‌السلام) به دنیا فرماید:
«یا دُنیا یا دُنیا إِلَیکِ عنیّ أَ بیِ تَعَرّضتِ أَم إلِیَ ّ تَشَوّقتِ لا حانَ حینُکِ هَیهاتَ غرُیّ غیَری لا حاجَه لی فیکِ قَد طَلّقتُکِ ثَلاثاً لا رَجْعَه فیهَا.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۸۵، حکمت ۷۲.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۱۶۶، حکمت ۷۷.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۸۰، حکمت ۷۷.

«اى دنیا! اى دنیا! از من دور شو! خود را به من عرضه مى‌کنى؟ یا اشتیاق خود را به من نشان مى‌دهى، مى‌خواهى مرا به شوق آورى؟! هرگز آن زمان که تو در من نفوذ کنى فرا نرسد. هیهات! دور شو! دیگرى را فریب ده! من نیازى به تو ندارم. من تو را سه طلاقه کرده‌ام که رجوعى در آن نیست.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۴۹