پاورپوینت کامل حیص‌بیص (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حیص‌بیص (مقاله‌دوم) دارای ۱۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حیص‌بیص (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حیص‌بیص (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل حیص‌بیص (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: حیص‌بیص.

ابوالفوارس سعد بن محمد بن سعد بن صیفی تمیمی شهاب الدین مشهور به حیص‌بیص (حدود ۴۹۰ق ـ ۵۷۴ق) شاعر و ادیب سده ششم هجری بود.
او در علوم مختلف از جمله فقه، حدیث، لغت، و شعر تبحر داشت و بیشتر شهرتش به دلیل شعر و مناظرات ادبی‌اش بود.
وی در دربار خلفاء رفت و آمد داشت و در شعر به ستایش اهل بیت (علیهم‌السلام) پرداخته بود.
آثارش شامل «دیوان شعر» و «رسائل فی مسائل الخلاف» است.
وی در سال ۵۷۴ هجری درگذشت و در مقابر قریش دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی حیص‌بیص
۲ – شهرت ادبی
۳ – اساتید
۴ – شاگردان
۵ – مذهب
۶ – آثار
۷ – وفات
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی حیص‌بیص

ابوالفوارس سعد بن محمد بن سعد بن صیفی تمیمی شهاب الدین مشهور به حیص‌بیص ادیب و شاعر سده ششم هجری. تاریخ دقیق ولادت وی معلوم نیست.
ابن کثیر می‌نویسد حیص‌بیص هنگام مرگ ۸۲ سال داشت که با توجه به این امر و با درنظر گرفتن سال درگذشت او می‌توان دریافت تولد او در حدود ۴۹۰ هجری بوده است.

[۱] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۰۱.

شاعر خود معتقد بود از نسل اکثم بن صیفی حکیم عرب است.

[۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۳۶۲.

موطن ابوالفوارس را نخست حلّه و سپس بغداد نوشته‌اند.

[۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۳، ص۱۹.

او به دربار خلفاء نیز رفت و آمد داشت و آن‌ها را مدح می‌کرد؛ در عین حال فردی باوقار بود و با حرمت و جاه می‌زیست. لباسش همانند امیران عرب بود و هماره دو قبضه شمشیر همراه داشت. بر پایه بعضی روایات حرف قاف را صحیح و درست تلفظ نمی‌کرد.

[۴] سبکی، عبدالوهاب بن تقی‌الدین، طبقات الشافعیه الکبری، ج۷، ص۹۱.

به نوشته ابن حجر وی برادری به نام «هرج مرج» و خواهری به نام «دخل خرج» داشت.

[۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۳، ص۱۹.

عنوان حیص‌بیص در واقع لقبی است که گویا وقتی مشاهده کرد گروهی از مردم آشفته و نگرانند و به دنبال چیزی می‌گردند، نزد آن‌ها رفته و علت آشفتگی آنان را پرسید: «ما لِلنّاس فی حَیْصَ بَیْصَ: چه شده که در سختی و تنگی افتاده اید؟» از آن پس این جمله به عنوان لقب وی شهرت یافت.

[۶] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۳۵۲.

۲ – شهرت ادبی

تمیمی از دانشمندان و شاعران بنام عراق به شمار می‌رفت و در بیشتر علوم متداول آن روزگار مانند فقه، حدیث، لغت، ادبیات و شعر از مهارت بسیار خوبی برخوردار بود؛ ولی بیشتر سعی و اهتمام او، بلکه شهرت وی در سرودن شعر به صورت نظم و نثر و مناظرات ادبی اوست. افزون بر آن تسلط و مهارت وی بر اختلاف آرای عالمان و درنهایت رأی و نظریه خویش، بیانگر نبوغ و استعداد فوق العاده اوست.

[۷] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۳، ص۱۹.

یاقوت، حیص‌بیص را عالم ترین مردم زمان خویش به اخبار عرب، لغت و اشعار ایشان توصیف کرده و می‌نویسد: خود نیز از وی مطالبی آموخته و دیوان شعر و دیوان رسائل حیص‌بیص را نزد خودش قرائت کرده است.

[۸] حموی،