پاورپوینت کامل حسین بن علی طغرایی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حسین بن علی طغرایی (مقاله‌دوم) دارای ۱۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حسین بن علی طغرایی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حسین بن علی طغرایی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل حسین بن علی طغرایی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: حسین بن علی طغرایی.

ابواسماعیل حسین بن علی بن محمد بن عبدالصمد طغرایی مؤیدالدین عمید اصفهانی (۴۵۳ق ـ ۵۱۵ق)، شاعر، وزیر و شیمیدان شیعی از نوادگان ابوالأسود دوئلی بود.
وی در دربار پادشاهان سلجوقی به مناصب مختلفی رسید و به عنوان وزیر در اربل و موصل خدمت کرد.
طغرایی در شعر و علم شیمی تبحر داشت و آثار زیادی در این زمینه‌ها نوشت که برخی از آن‌ها از بین رفته است.
وی در دوران درگیری‌های سیاسی به اتهام الحاد کشته شد.
آثار او شامل کتاب‌های شیمیایی و دیوان شعر است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی حسین بن علی طغرایی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – آثار
۴ – وفات
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معرفی حسین بن علی طغرایی

ابواسماعیل حسین بن علی بن محمد بن عبدالصمد طغرایی مؤیدالدین عمید اصفهانی وزیر، شاعر و شیمیدان شیعی. وی از نوادگان ابوالأسود دؤلی
بود.

[۱] ابن الوردی، زین الدین، تاریخ ابن الوردی، ج۲، ص۳۰.

به نوشته برخی در ۴۵۳ هجری در «جی» از نواحی اصفهان به دنیا آمد.

[۲] امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۶، ص۱۲۷.

۲ – فعالیت‌ها

طغرایی در کتابت و شعر دستی تمام داشت و شاید همین امر، وی را به دربار پادشاهان و حاکمان سلجوقی کشاند؛ ولی این‌که این ارتباط چه زمانی و در چه سنینی از عمر وی اتفاق افتاده گزارشی در دست نیست. به هر حال وی در دربار سلطان ملکشاه پسر آلب ارسلان به خدمت اشتغال داشت و مدتی نیز منشی و کاتب سلطان محمد بود و تولیت دیوان انشا را بر عهده داشت و سرانجام نیز به مقام وزارت دست یافت و به جاه و منزلتی خاص نایل گردید.

[۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۱۰۶.

ابن خلکان به نقل از ابن مستوفی در تاریخ اربل می نویسد: «آوازه طغرایی چنان بالا گرفت که سلطان محمود سلجوقی وی را به عنوان وزیر خود در اربل و موصل منصوب کرد و تا هنگام مخاصمه میان سلطان محمود و سلطان مسعود بر این سمت باقی بود». گذشته از مسئولیت‌ها و مناصب حکومتی، وی در صنعت نظم و نثر سرآمد معاصران خویش بود و فردی ادیب، بلیغ و فاضل به شمار می‌رفت. بخشی از سروده‌های وی را ابن خلکان و صفدی در کتاب خویش آورده‌اند.

[۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۲، ص۱۸۵.

[۵] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۲، ص۲۶۸.

افزون بر آن یاقوت وی را شیمیدان خوانده و مهارت او را ستوده و می