پاورپوینت کامل حسن بن اسد فارقی (مقاله‌دوم)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حسن بن اسد فارقی (مقاله‌دوم) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حسن بن اسد فارقی (مقاله‌دوم)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حسن بن اسد فارقی (مقاله‌دوم) :

منبع: پاورپوینت کامل حسن بن اسد فارقی (مقاله‌دوم)

مقالات مرتبط: حسن بن اسد فارقی.

حسن بن اسد فارقی (م ۴۸۷ هـ.ق) از شاعران و ادبای برجسته عصرش بود، که در لغت، نحو و شعر مهارت داشت.
او در زمان وزارت نظام‌الملک به دربار سلجوقیان راه یافت و اشعاری در مدح درباریان می‌سرود.
ایشان مدتی دیوان‌دار شهر آمد بود، اما پس از عزل، در میافارقین مدعی حاکمیت شد و با حذف نام ابن مروان از خطبه، خشم او را برانگیخت.
پس از فرار به شهرهای مختلف، در حرّان دستگیر شد. تلاش‌ها برای عفو او بی‌نتیجه ماند.
از آثار او می‌توان به شرح اللّمع، الافصاح فی العویص، الالغاز و دیوان شعر اشاره کرد.
ایشان سرانجام در سال ۴۸۷ (هجری قمری) به دار آویخته شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی حسن بن اسد فارقی
۲ – فعالیت‌ها
۳ – آثار
۴ – وفات
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معرفی حسن بن اسد فارقی

ابونصر حسن بن اسد بن حسن فارقی ملقب به ابن اسد، در لغت، نحو، ادب و شعر مهارت داشت و از جمله شعرا و ادبای مشهور زمانه‌اش به شمار می‌رفت.

۲ – فعالیت‌ها

ابن اسد در ایام وزارت نظام‌الملک و سلطنت ملک‌شاه به دربار سلجوقیان راه یافت و مشغول به کار گردید.
وی در ضمن به کار نویسندگی و گفتن اشعار در مدح درباریان می‌پرداخت.

[۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۳، ص۲۰۳.

احمد بن مروان از بزرگان دربار سلاجقه بود که شعرا به نزدش می‌رفتند و از او صله دریافت می‌داشتند.
روزی غسّانی از شعرای عجم به حضور احمد بن مروان رسید. هر کسی که از شعرا به خدمت او می‌رسید، سه روز نزدش اقامت می‌گزید و در این مدت ابن مروان از او پذیرایی می‌کرد و او پس از سه روز اشعارش را برای ابن مروان می‌سرود.
اما غسّانی پس از این مدت چون شعری آماده نداشت، اشعار فارقی را خواند. چون ابن مروان بر آن اشعار آگاهی داشت بر او غضبناک شده و گفت این اشعار ا