پاورپوینت کامل حَیّ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَیّ (مفردات‌قرآن) دارای ۶۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَیّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَیّ (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَیّ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: حَیّ (لغات‌قرآن)، حَیّ (مفردات‌نهج‌البلاغه)، حی.

حَیّ (به فتح حاء) از واژگان قرآن کریم به معنای زنده و حیات است.
حیات در قرآن مجید به حیات عادی انسان، حیوان،نبات و به حیات دینی، ایمانی و حیات اخروی گفته شده و تمام موجودات حیات، زندگی، مرگ و نیستی دارند.
حیّ صفت مشبهه و از اسماء حسنی به معنی همیشه زنده است که دلالت بر دوام و ثبات دارد.
مشتقات حَیّ که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

حَیٍ‌ (به فتح حاء) به معنای زنده؛

فَاَحْیَیْناهُ‌ (به فتح فاء، سکون حاء و فتح یاء) به معنای سپس او را زنده کردیم؛

حَیًّا (به فتح حاء) به معنای حیات و زندگی؛

یَسْتَحْیُونَ‌ (به فتح یاء، سکون حاء و ضم یاء) به معنای زنده می‌گذاشتند؛

حَیاهٌ (به فتح حاء) به معنای حیات است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَیی
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْحَیَ‌ (آیه ۲۷ سوره آل عمران)
۲.۲ – حَیًّا (آیه ۳۱ سوره مریم)
۲.۳ – حَیٍ‌ (آیه ۳۰ سوره انبیاء)
۲.۴ – فَاَحْیَیْناهُ‌ (آیه ۱۲۲ سوره انعام)
۲.۵ – لِحَیاتِی‌ (آیه ۲۴ سوره فجر)
۲.۶ – حَیًّا (آیه ۷۰ سوره یس)
۲.۷ – فَاَحْیا (آیه ۶۵ سوره نحل)
۲.۸ – اَحْیاها (آیه ۳۲ سوره مائده)
۲.۹ – یَسْتَحْیُونَ‌ (آیه ۱۴۱ سوره اعراف)
۲.۱۰ – الْحَیَ‌ (آیه ۹۵ سوره انعام)
۲.۱۱ – الْحَیَ‌ (آیه ۱۹ سوره روم)
۲.۱۲ – حَیاهٌ (آیه ۱۷۹ سوره بقره)
۲.۱۳ – الْحَیاهُ (آیه ۶۴ سوره عنکبوت)
۲.۱۴ – خداوند حی
۲.۱۴.۱ – الْحَیُ‌ (آیه ۲۵۵ سوره بقره)
۲.۱۴.۲ – الْحَیُ‌ (آیه ۲ سوره آل عمران)
۲.۱۴.۳ – لِلْحَیِ‌ (آیه ۱۱۱ سوره طه)
۲.۱۴.۴ – الْحَیِ‌ (آیه ۵۸ سوره فرقان)
۲.۱۴.۵ – الْحَیُ‌ (آیه ۶۵ سوره غافر)
۳ – اسماء الحسنی
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَیی

حَیی

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۲۱۰.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ط دار القلم، ص۲۶۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۱۱۷.

به معنای زنده است.
در صحاح گوید: حیاه ضدّ موت و حیّ ضدّ میّت است.

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۶، ص۲۳۲۳.

ناگفته نماند: حیات در کلام اللَّه مجید به حیات عادی انسان و حیوان و نبات، و به حیات دینی و ایمانی گفته شده است.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَیی که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْحَیَ‌ (آیه ۲۷ سوره آل عمران)

(وَ تُخْرِجُ‌ الْحَیَ‌ مِنَ الْمَیِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ‌ الْحَیِ‌.)

[۵] آل عمران/سوره۳، آیه۲۷.

«زنده را از مرده و مرده را از زنده خارج می‌کنی.»

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۲۱۲-۲۱۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۱۳۶-۱۳۷.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۲-۲۳.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۲۷۱-۲۷۲.

۲.۲ – حَیًّا (آیه ۳۱ سوره مریم)

(وَ اَوْصانِی بِالصَّلاهِ وَ الزَّکاهِ ما دُمْتُ‌ حَیًّا.)

[۱۰] مریم/سوره۱۹، آیه۳۱.

(و تا زمانى که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات توصیه کرده است.)

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۰۷.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۶۱.

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۴۷.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۱۶۵.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۴۲۱.

۲.۳ – حَیٍ‌ (آیه ۳۰ سوره انبیاء)

(وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیْ‌ءٍ حَیٍ‌.)

[۱۶] انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۰.

(و هر چیز زنده‌اى را از آب آفریدیم؟!)

[۱۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲۴.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۳۹۳.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۷۹.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۱۵.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۸۲.

۲.۴ – فَاَحْیَیْناهُ‌ (آیه ۱۲۲ سوره انعام)

{{(آیه):اَوَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَاَحْیَیْناهُ‌ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً یَمْشِی بِهِ فِی النَّاسِ‌.}

[۲۲] انعام/سوره۶، آیه۱۲۲.

(آیا کسى که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، (کافر بود و ایمان آورد) و نورى برایش قرار دادیم که با آن در میان مردم راه برود.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۳.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۶۴-۴۶۷.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۳۶-۳۳۹.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۵۶.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۱۵۱-۱۵۲.

در این آیه مراد از «احییناه» حیات دینی و بصیرت است.

۲.۵ – لِحَیاتِی‌ (آیه ۲۴ سوره فجر)

(یَقُولُ یا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ‌ لِحَیاتِی‌.)

[۲۸] فجر/سوره۸۹، آیه۲۴.

(مى‌گوید: «اى کاش براى این زندگیم چیزى از پیش فرستاده بودم!»)

[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۹۴.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۴۷۶.

[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۸۴-۲۸۵.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۸۱.

[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۵۴.

به حیات آخرت اطلاق شده است.

۲.۶ – حَیًّا (آیه ۷۰ سوره یس)

(لِیُنْذِرَ مَنْ کانَ‌ حَیًّا وَ یَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَی الْکافِرِینَ‌.)

[۳۴] یس/سوره۳۶، آیه۷۰.

(تا هرکس را که زنده است و حیات انسانى دارد انذار کند و بر کافران اتمام حجّت شود و فرمان عذاب بر آنان مسلّم گردد.)

[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۴۴.

[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۱۶۱-۱۶۲.

[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۱۰۹.

[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۴۳۴.

[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۲۸۸.

گاها به آدم فهیم و عاقل حیّ گفته شده‌ است.

۲.۷ – فَاَحْیا (آیه ۶۵ سوره نحل)

(وَ اللَّهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَاَحْیا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها اِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَهً لِقَوْمٍ یَسْمَعُونَ‌.)

[۴۰] نحل/سوره۱۶، آیه۶۵.

(خداوند از آسمان، آبى فرو فرستاد و زمین را، پس از آن‌که مرده بود، با آن حیات بخشید. در این، نشانه روشنى است براى گروهى که گوش شنوا دارند.)

[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۷۴.

[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۴۱۷.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۲۸۸.

[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۲۸۵.

[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۱۷۲.

در این آیه مثل چند آیه دیگر زنده شدن زمین مورد نظر است.
ممکن است بگویید زنده شدن زمین همان روییدن تخم‌ها و دانه‌های درون زمین است ولی با مراجعه به آیه دیگر خواهیم دید که زمین قطع نظر از دانه‌ها شخصا زنده می‌شود گرچه بر ما محسوس نیست در سوره حجّ آیه ۵ چنین است‌.

(وَ تَرَی الْاَرْضَ‌ هامِدَهً فَاِذا اَنْزَلْنا عَلَیْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ اَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ‌.)

[۴۶] حج/سوره۲۲، آیه۵.

(و هم‌چنین زمین را در فصل زمستان خشک و مرده مى‌بینى و هنگامى که آب باران بر آن فرو مى‌فرستیم، به جنبش در مى‌آید و رویش مى‌کند و از هر نوع گیاهان بهجت انگیز مى‌رویاند.)

[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۳۲.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۸۶-۴۸۷.

[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۴۵.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۸۳.

[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۲۹.

اهتزاز به معنی جنبش و حرکت و «رَبَتْ» به معنی بالا آمدن مثل آمدن خمیر است علی هذا خاک شخصا حرکت می‌کند و مثل خمیر می‌آید یعنی: «زمین را خشک و افسرده بینی و چون آب بر آن نازل کردیم بجنبد و بر آید و از همه گیاهان بهجت انگیز می‌رویاند.»

۲.۸ – اَحْیاها (آیه ۳۲ سوره مائده)

(مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسادٍ فِی الْاَرْضِ فَکَاَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعاً وَ مَنْ‌ اَحْیاها فَکَاَنَّما اَحْیَا النَّاسَ جَمِیعاً.)

[۵۲] مائده/سوره۵، آیه۳۲.

(هر کس، انسانى را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روى زمین بکشد، چنان است که گویى همه انسان‌ها را کشته و هر کس، انسانى را از مرگ رهایى بخشد، چنان است که گویى به همه مردم حیات بخشیده است.)

[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۳.

[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۵۱۶.

[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۱۶-۳۱۷.

[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۳-۱۴.

[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۳۲۱-۳۲۲.

به نظر می‌آید: این آیه مانند تسبیب و دلالت بر کار است مثلا گوییم آن‌که ابتدا هواپیما را طرح‌ریزی کرد گویا همه هواپیماها را او ساخته است و آن‌که بر تاسیس بیمارستان دلالت کرده گویا همه بیمارستان‌ها را او ساخته است. هکذا چون قتل عدوانی یک فرد زیر بنای قتل‌های دیگر و احیاء یک فرد پایه احیاهای دیگر است لذا گوییم هر که یک فرد را کشت مثل آن است که همه را کشته الخ و یا منظور آن است که افراد بشر از نظر خدای سبحان به حکم یک پیکرند قاتل یک نفر مثل قاتل همه و محیی یکی مانند احیا کننده همه است.

۲.۹ – یَسْتَحْیُونَ‌ (آیه ۱۴۱ سوره اعراف)

(یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذابِ یُق