پاورپوینت کامل حَنیف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَنیف (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَنیف (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَنیف (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل حَنیف (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: حنف (مفردات‌قرآن)، حَنیف (لغات‌قرآن)، عثمان بن حنیف انصاری اوسی.

حَنیف (به فتح حاء) از واژگان نهج‌البلاغه به معنای میل به حق است.
عثمان بن حنیف انصارى صحابی رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌اله) و امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) است.
نامش دو بار در نهج‌البلاغه آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حنیف
۲ – کاربردها
۲.۱ – حُنَیْف – نامه ۴۵ (نامه به عثمان بن حنیف)
۲.۲ – حُنَیْف – نامه ۴۵ (نامه به عثمان بن حنیف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حنیف

حَنیف

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۰۸.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۵، ص۴۱.

به معنای میل به حق است.
عثمان بن حنیف عامل آن حضرت در «بصره» بود، آن‌گاه که طلحه، زبیر و عایشه به بصره آمدند، به او غدر کرده، موى صورتش را کنده و از بصره بیرونش نمودند.

۲ – کاربردها

مواردی که در «نهج‌البلاغه» استفاده شده به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – حُنَیْف – نامه ۴۵ (نامه به عثمان بن حنیف)

امام علی (صلوات‌الله‌علیه) به عثمان بن حنیف فرماندار بصره نوشته:
«أَمَّا بَعْدُ، یَابْنَ حُنَیْف، فَقَدْ بَلَغَنِی أَنَّ رَجُلاً مِنْ فِتْیَهِ أَهْلِ الْبَصْرَهِ دَعَاکَ إلى مَأْدُبَه، فَأَسْرَعْتَ إِلَیْها، تُسْتَطابُ لَکَ الاَْلْوانُ، وَ تُنْقَلُ إِلَیْکَ الْجِفانُ وَ ما ظَنَنْتُ أَنَّکَ تُجِیبُ إِلى طَعامِ قَوْم، عائِلُهُمْ مَجْفُوٌّ وَ غَنِیُّهُمْ مَدْعُوٌّ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۷۵، نامه ۴۵.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ج۳، ص۷۸، نامه ۴۵.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۱۶، نامه ۴۵.

«امّا بعد! اى پسر حنیف! به من گزارش داده شده که مردى از متمکّنان اهل «بصره» تو را به خوان میهمانیش دعوت کرده و تو به سرعت به سوى آن شتافته‌اى، در حالى که طعام‌هاى رنگ