پاورپوینت کامل حَبْل (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل حَبْل (مفردات‌قرآن) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل حَبْل (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل حَبْل (مفردات‌قرآن) :

منبع: حَبْل (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: حبل الله (لغات‌قرآن)، حَبْل (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ریسمان.

حَبْل ( به فتح حاء و سکون باء) از واژگان قرآن کریم به معنای ریسمان است.
این کلمه در قرآن به الله و نیز به ورید اضافه شده است و مراد از حبل الله، دین خدا و مراد از حبل الوردید رگ گردن می‌باشد.

فهرست مندرجات

۱ – معنای حَبْل
۲ – کاربردها
۲.۱ – حَبْل (آیه ۵ سوره مسد)
۲.۲ – حبالَهُمْ (آیه ۴۴ سوره شعراء)
۲.۳ – بِحَبْلِ‌ (آیه ۱۰۳ سوره آل عمران)
۲.۴ – بِحَبْلٍ‌ (آیه ۱۱۲ سوره آل عمران)
۲.۴.۱ – تفسیر (آیه ۱۱۲ سوره آل عمران)
۲.۵ – حَبْلِ‌ الْوَرِیدِ (آیه ۱۶ سوره ق)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۳.۱ – خطبه ۱۷۶
۳.۲ – خطبه ۱۵۱
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای حَبْل

حَبْل

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۹۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۱۷.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۳۴۷.

به معنی ریسمان است.

۲ – کاربردها

به مواردی از حَبْل که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – حَبْل (آیه ۵ سوره مسد)

(فِی جِیدِها حَبْلٌ‌ مِنْ مَسَدٍ)

[۴] مسد/سوره۱۱۱، آیه۵.

(در گردن او ریسمانی است از لیف خرما.)

[۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۳.

[۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۶۶.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۸۵.

[۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۳۵۱.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۸۵۲.

۲.۲ – حبالَهُمْ (آیه ۴۴ سوره شعراء)

(فَاَلْقَوْا حِبالَهُمْ‌ وَ عِصِیَّهُمْ‌)

[۱۰] شعراء/سوره۲۶، آیه۴۴.

«پس ریسمان‌ها و عصاهای خود را‌ انداختند.»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۳۸۴.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۱۷۷.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۹.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۹۶.

۲.۳ – بِحَبْلِ‌ (آیه ۱۰۳ سوره آل عمران)

(وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ‌ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا)

[۱۵] آل عمران/سوره۳، آیه۱۰۳.

(و همگى به ریسمان خدا (قرآن و هرگونه وسیله وحدت الهى‌)، چنگ زنید و پراکنده نشوید.)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۳.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۷۲.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۸۲.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۱۸۹.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۰۵.

جمع آن حبال است. مراد از حبل الله دین خدا است.
شاید علّت این تسمیه آن است که دین واسطه بین خدا و مردم است چنان‌که به قرآن مجید از آن جهت حبل گفته‌اند.

۲.۴ – بِحَبْلٍ‌ (آیه ۱۱۲ سوره آل عمران)

(ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّهُ اَیْنَ ما ثُقِفُوا اِلَّا بِحَبْلٍ‌ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ‌ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ‌)

[۲۱] آل عمران/سوره۳، آیه۱۱۲.

(هرجا یافت شوند، مهر ذلّت بر آنان خورده است؛ مگر با ارتباط به خدا و تجدید نظر در روشِ ناپسند خود یا با ارتباط به مردم (و وابستگى به این و آن) و به خشم خدا، گرفتار شده‌اند.)

[۲۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۴.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۹۴.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۹۳.

[۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۲۰۵.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۱۴.

۲.۴.۱ – تفسیر (آیه ۱۱۲ سوره آل عمران)

آیه شریفه درباره اهل کتاب از یهود است. به نظر راغب حبل در آیه به معنی عهد است یعنی کافر به دو عهد محتاج است یکی از جانب خدا و آن اهل کتاب بودن است وگرنه در دین خود آزاد نمی‌شود و دیگری از مردم که این عهد و قول را به آن‌ها بدهند.

[۲۷] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۰۷.

ولی این در صورتی است که آن‌ها در پناه مسلمانان و در اقلیّت باشند. المیزان آن را بر ذلت تشریعی حمل کرده و

(اَیْنَما ثُقِفُوا)

را دلیل آن گرفته است. یعنی هر جا که مسلمانان آن‌ها را یافتند و مسلّط شدند و گفته: رفع آن تحت ذمّه بودن و یا به امان داخل شدن است.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۳، ص۳۸۴.

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۳، ص۵۹۵.

نگارنده گوید: ذیل آیه در بیان علّت ضرب ذلّت و مسکنت چنین است‌:

(ذلِکَ بِاَنَّهُمْ کانُوا یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ الْاَنْبِیاءَ بِغَیْ