پاورپوینت کامل جهاد و محدودیت انسانی (فقه سیاسی)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جهاد و محدودیت انسانی (فقه سیاسی) دارای ۳۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جهاد و محدودیت انسانی (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل جهاد و محدودیت انسانی (فقه سیاسی) :

منبع: پاورپوینت کامل جهاد و محدودیت انسانی (فقه سیاسی)

جهاد و محدودیت انسانی یکی از مباحث مطرح شده در فقه سیاسی است.
اسلام برای گروه‌هایی از دشمن در جنگ مصونیت انسانی قائل است و کشتن آنان را ممنوع می‌داند از جمله:

• کودکان، زنان، پیران،
• بیماران و ناتوانان،
• عابدان،
• کشاورزان و پیشه‌وران،
• پیام‌رسانان،
• اسرا و مجروحان، و هرکس که در جنگ شرکت نمی‌کند.

معیار اصلی این است که فقط جنگجویان فعال هدف قرار گیرند.
پس از پایان جنگ یا در قلمرو اسلام، دشمنان غیرنظامی از حمایت و مصونیت برخوردارند مگر در موارد اضطراری که امنیت کشور و بقای دولت ایجاب می‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف محدویت انسانی جهاد
۲ – مراحل محدودیت انسانی جهاد
۲.۱ – مصونیت اشخاص دشمن در دارالحرب
۲.۱.۱ – اطفال تبع دشمن
۲.۱.۲ – زنان
۲.۱.۳ – پیران
۲.۱.۴ – بیماران وناتوانان
۲.۱.۵ – روحانیان و عابدان
۲.۱.۶ – پیشه‌وران
۲.۱.۶.۱ – دیدگاه صاحب جواهر
۲.۱.۶.۲ – دیدگاه مذاهب دیگر
۲.۱.۷ – نمایندگان و پیام‌آوران
۲.۱.۸ – اسراء و مجروحین
۲.۱.۹ – عدم مشارکت در جنگ
۲.۱.۱۰ – نظامیان دشمن
۲.۲ – مصونیت افراد دشمن در دارالاسلام
۳ – پانویس
۴ – منبع

۱ – تعریف محدویت انسانی جهاد

بر اساس دستورات اسلامی برخی اشخاص، در جنگ از مصونیت انسانی برخوردار هستند، پس کشتن یا به اسیر گرفتن آنان همراه با محدودیت‌هایی بوده و جایز است.

۲ – مراحل محدودیت انسانی جهاد

این بحث را در دو مرحله بررسی می‌کنیم:

۲.۱ – مصونیت اشخاص دشمن در دارالحرب

مرحله اول، مصونیت در مورد اشخاص دشمن در دار الحرب.
بر اساس روایات قابل‌قبول فقهای شیعه و اهل سنت در موارد بسیاری اقدام جنگی برای کشتن اشخاص هر چند دشمن باشند و در جبهه هم حضور داشته باشند، ممنوع است و این موارد از این قرار خواهد بود:

۲.۱.۱ – اطفال تبع دشمن

اطفال تبع دشمن، در این مورد نهی صریح از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) رسیده است.

[۱] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌ الشیعه، ج۱۱، ص۴۷-۴۸.

[۲] ابن ماجه قزوینی، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، ج۲، ص۹۴۷.

[۳] متقی هندی، علی بن حسام‌الدین، کنز العمال، ج۴، ص۴۸۳.

[۴] شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج۷، ص۲۹۰.

۲.۱.۲ – زنان

روایات و آرای فقها در مورد ممنوع بودن تعرض به زنان متفق هستند،

[۵] شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج۷، ص۲۹۰.

[۶] ابی‌داود ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی‌داود، ج۳، ص۵۲.

[۷] بیهقی، احمد بن حسین، سنن بیهقی، ج۹، ص۹۰.

مگر در صورتی که زنان در جنگ شرکت کنند، که در یک مورد زن یهودی که اقدام به قتل مرد مسلمانی کرده بود در حمل تلافی جویانه به امر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به قتل رسید.

[۸] نووی، یحیی بن شرف، شرح مسلم، ج۱۲، ص۴۸.

[۹] ابن قدامه مقدسی، عبدالرحمن بن محمد، المغنی، ج۸، ص۴۷۸.

در هر حال فقهای شیعه در مورد جواز کشتن زنان در جنگ حتی در صورتی که در جبهه شرکت کرده و رزمندگان خود را یاری بدهند و بر علیه مسلمان وارد عملیات شوند، تردید کرده و بسیاری به صراحت آن را رد کرده‌اند.

[۱۰] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۷۳.

[۱۱] محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۳، ص۳۸۵.

و در روایتی از امام صادق (علیه‌السّلام) آمده است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرمود: حتی اگر زنی در جنگ شرکت کند تو از کشتن وی، تا می‌توانی چشم‌پوشی کن.

[۱۲] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل‌الشیعه، ج۱۱، ص۴۸.

[۱۳] شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج۷، ص۲۰۱.

۲.۱.۳ – پیران

پیران، از مواردی است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به صراحت از قتل آنها نهی کرده است.

[۱۴] شوکانی، محمد بن علی، نیل الاوطار، ج۷، ص۲۹۰.

[۱۵] ابی‌داود ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی داود، ج۳، ص۳۷.

اما مصونیت پیران، مشروط بر آن است که در جنگ شرکت نداشته باشند، اما در صورتی که به عنوان نیروی رزمنده و یا مشاور نظامی در طراحی نقشه‌های جنگی و یا هر نوع راهنمایی نظامی در جنگ بر علیه مسلمانان مشارکت داشته باشند، از مصونیت جنگی بهره‌مند نخواهند بود.

[۱۶] ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی داود، ج۳، ص۳۷.

[۱۷] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۷۶-۷۷.

۲.۱.۴ – بیماران وناتوانان

بیماران و نابینایان و افلیج‌ها، این موارد نیز در ردیف کسانی‌ که از مصونیت جنگی برخوردار هستند، در روایات و نظرات فقها دیده می‌شوند،

[۱۸] ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی داود، ج۳، ص۱۱.

[۱۹] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۷۶-۷۷.

اما مشروط بر آن است که حضور و مشارکت فعال جسمی و فکری در جبهه به نفع دشمن نداشته باشند

[۲۰] ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی داود، ج۳، ص۳۷.

[۲۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۷۶-۷۷.

و برخی از فقهاء

[۲۲] ازدی، سلیمان بن اشعث، سنن ابی داود، ج۳، ص۳۷.

[۲۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۷۷.

در مورد بیمارانی که به زودی معالجه و اعزام به جبهه می‌شوند مصونیت را مورد تردید قرار داده‌اند.

۲.۱.۵ – روحانیان و عابدان

روحانیان و افرادی که به عبادت اشتغال دارند، این گروه نیز هنگامی می‌توانند از مصونیت برخوردار باشند که مشارکتی در جنگ نداشته و توسط آنان، دشمن تقویت نشود؛ گرچه اقوال فقه