پاورپوینت کامل جَفاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جَفاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جَفاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جَفاء (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل جَفاء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: جَفاء (مفردات‌قرآن)، جُفاء (لغات‌قرآن).

جَفاء (به فتح جیم) یا جَفْو یکی از مفردات نهج البلاغه به معنای کنارشدن و دورشدن است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص زهد و … از این واژه استفاده نموده است.
این واژه ۱۴ ‌بار در «نهج‌البلاغه» آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جَفاء
۲ – کاربردها
۲.۱ – تَجافَتْ – نامه ۴۵ (زهد)
۲.۲ – جَفْوَهً – نامه ۱۹ (خطاب به فرمانداران)
۲.۳ – جُفاهٌ – خطبه ۲۳۶ (اهل شام)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جَفاء

جفو (به فتح جیم) یا جفاء به معنای کنارشدن و دورشدن، آمده است.

[۱] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۹۷.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۸۸.

چنان‌که در قاموس آمده است: «جَفا جَفاءَ وَ تَجافی: لَم یَلزَم مَکانَه.»

[۳] فیروز آبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۴، ص۳۱۳.

و در اقرب الموارد آمده: «تَجافی جنبِهِ عَنِ الفَراش: بَنا وَ تَنَحَّی.»

[۴] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۴۴۶.

همچنین به معنای جفا کردن و بدی کردن نیز می‌باشد، چنان‌که در لغت آمده است: «جَفا جَفوا وَ جَفاء: ضِدّ واصَلَه وَ فَعَلَ بِه مَا یَسوئه.»

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – تَجافَتْ – نامه ۴۵ (زهد)

امام (صلوات‌الله‌علیه) در رابطه با زهد می‌فرماید:
«طوبَى لِنَفْس أَدَّتْ إِلَى رَبِّها فَرْضَها … فی مَعْشَر أَسْهَرَ عُیونَهُمْ خَوْفُ مَعادِهِمْ، تَجافَتْ عَنْ مَضاجِعِهِمْ جُنوبُهُمْ.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۸۵، نامه ۴۵.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ص۸۴، نامه ۴۵.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۲۰، نامه ۴۵.

«خوشا به نفسی که واجب را به خدایش ادا کند … در گروهی که خوف معاد خواب را از چشمشان ربوده و پهلوهایشان برای تهجّد از خوابگاه‌ها کنار شده است.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۵۷.

[۹] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۶۹.

(شرح‌های نامه:

[۱۰] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۱۷۲.

[۱۱] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۰، ص۲۴۰.

[۱۲] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۱۲۳.

[۱۳] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۶، ص۲۹۵.

)

۲.۲ – جَفْوَهً – نامه ۱۹ (خطاب به فرمانداران)

آن حضرت (علیه‌السلام) در نامه ۱۹، به بعضی از فرمانداران خویش می‌نویسد:
«أَمّا بَعْدُ، فَإِنَّ دَهاقینَ أهْلِ بَلَدِکَ شَکَوْا مِنْکَ غِلْظَهً وَ قَسْوَهً، وَ اح