پاورپوینت کامل جُبّ‌ (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل جُبّ‌ (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جُبّ‌ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل جُبّ‌ (مفردات‌قرآن) :

منبع: جُبّ‌ (قاموس قرآن (جلد ۲))

مقالات مرتبط: جُبّ (لغات‌قرآن)، قلیب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، چاه.

دیگر کاربردها: جبّ (ابهام‌زدایی).

جُبّ‌ (به ضم جیم و تشدید باء) از واژگان قرآن کریم به معنای چاه است.
اما اصل آن به معنای قطع می‌باشد؛ زیرا که در حفر چاه زمین را قطع می‌کنند.
این کلمه فقط دو بار در قرآن مجید آمده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای جُبّ‌
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْجُبِّ (آیه ۱۰ سوره یوسف)
۲.۲ – الْجُبِّ (آیه ۱۵ سوره یوسف)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای جُبّ‌

جُبّ‌

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۱.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۱۸۲.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۲۱.

به معنای چاه است.
در صحاح و مفردات گفته: جبّ‌ چاهی است که حفر شده باشد نه چاهی که بعد از حفر آن را با سنگ و غیره بنا می‌کنند.

[۴] جوهری، ابونصر، الصحاح تاج اللغه وصحاح العربیه، ج۱، ص۹۶.

[۵] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۱۸۲.

در قاموس گوید: آن چاه است و یا چاه عمیق و پر آب می‌باشد.

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۴۳.

۲ – کاربردها

به مواردی از جُبّ‌ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْجُبِّ (آیه ۱۰ سوره یوسف)

(قَالَ قَآئِلٌ مَّنْهُمْ لاَ تَقْتُلُواْ یُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِی غَیَابَهِ الْجُبِّ)

[۷] یوسف/سوره۱۲، آیه۱۰.

«گوینده‌ای از آن‌ها گفت: یوسف را نکشید و او را به قعر فلان چاه بیاندازید.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۱۲۹-۱۳۰.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۹۶-۹۷.

[۱۰]