شیعه فایل |
پاورپوینت کامل جِنّ (مفرداتقرآن)
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل جِنّ (مفرداتقرآن) دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل جِنّ (مفرداتقرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل جِنّ (مفرداتقرآن) :
منبع: جِنّ (قاموس قرآن (جلد ۲))
مقالات مرتبط: جانّ (لغاتقرآن)، جِنّ (مفرداتنهجالبلاغه)، جن.
جِن (به کسر جیم) جِنّه (به کسر جیم) از واژگان قرآن کریم و در عرف قرآن موجودى است با شعور و اراده که به اقتضاى طبیعتش از حواسّ بشر پوشیده میباشد.
مانند انسان مکلّف و مبعوث در آخرت و میتواند مطیع، عاصی، مؤمن، مشرک و… باشد، خلاصه دوش به دوش انسان است.
تنها فرق جن با انسان آن است که انسان محسوس و جنّ غیر محسوس است.
شاید بعضی فرقهاى مختصر هم داشته باشند.
این کلمه ۲۲ بار در قرآن مجید آمده است.
فهرست مندرجات
۱ – معنای جِن و جِنّه
۲ – کابردها
۲.۱ – الْجِنَّهِ (آیه ۶ سوره ناس)
۲.۲ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره حجر)
۲.۳ – الْجَانَ (آیه ۱۵ سوره الرحمن)
۲.۴ – الْجِنَ (آیه ۵۶ سوره ذاریات)
۲.۵ – الْجِنَ (آیه ۱۳۰ سوره انعام)
۲.۶ – الْجِنَ (آیه ۱۷۹ سوره اعراف)
۲.۷ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۱۹ سوره هود)
۲.۸ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۳ سوره سجده)
۲.۹ – الْجِنِ (آیه ۲۵ سوره فصلت)
۲.۱۰ – الْجِنِ (آیه ۱۸ سوره احقاف)
۲.۱۱ – الْجِنِ (آیه ۳۸ سوره اعراف)
۲.۱۲ – الْجِنَ (آیه ۱۲ سوره سبأ)
۲.۱۳ – جَانٌ (آیه ۵۶ سوره الرحمن)
۲.۱۴ – جَانٌ (آیه ۷۴ سوره الرحمن)
۲.۱۵ – الْجِنَ (آیه ۵۰ سوره کهف)
۲.۱۶ – الْجِنَ (آیه ۲۹ سوره احقاف)
۲.۱۷ – الْجِنَ (آیه ۱ سوره جن)
۲.۱۸ – الْجِنَُّ (آیه ۵ سوره جن)
۲.۱۹ – الْجِنَ (آیه ۶ سوره جن)
۲.۲۰ – الْجِنَ (آیه ۳۹ سوره نمل)
۳ – نکاتی پیرامون جن
۳.۱ – ثقلان
۳.۲ – خلقت جن از آتش
۳.۲.۱ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره حجر)
۳.۲.۲ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره الرحمن)
۳.۳ – مکلف بودن جن
۳.۳.۱ – الْجِنَ (آیه ۵۶ سوره ذاریات)
۳.۳.۲ – الْجِنَ (آیه ۱۳۰ سوره انعام)
۳.۴ – بهشت و جهنم برای جن
۳.۴.۱ – الْجِنَ (آیه ۱۷۹ سوره اعراف)
۳.۴.۲ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۱۹ سوره هود)
۳.۴.۳ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۳ سوره سجده)
۳.۵ – مرگ و میر جن
۳.۵.۱ – الْجِنِ (آیه ۲۵ سوره فصلت)
۳.۵.۲ – الْجِنِ (آیه ۱۸ سوره احقاف)
۳.۶ – نامحسوس بودن جن
۳.۶.۱ – الْجِنَ (آیه ۵۰ سوره کهف)
۳.۷ – کار و تلاش جن
۳.۷.۱ – الْجِنَ (آیه ۱۲ سوره سبأ)
۳.۸ – تکثیر جن
۳.۸.۱ – جَانٌ (آیه ۵۶ سوره الرحمن)
۳.۸.۲ – الْجِنَ (آیه ۵۰ سوره کهف)
۳.۹ – ایمان جن به رسول خدا
۳.۹.۱ – الْجِنَ (آیه ۲۹- ۳۱ سوره احقاف)
۳.۹.۲ – الْجِنَ (آیه ۱-۱۵ سوره جن)
۳.۱۰ – سوره رحمن
۳.۱۱ – نر و ماده بودن جن
۳.۱۱.۱ – الْجِنَ (آیه ۶ سوره جن)
۳.۱۲ – تجسم و دیده شدن
۳.۱۲.۱ – الْجِنَ (آیه ۳۹ سوره نمل)
۴ – رانده شدن جنّ
۴.۱ – سوره جن
۴.۲ – سوره صافات
۴.۳ – نقش ملائکه در حوادث
۵ – بیسیم کیهانی
۶ – تعدادکاربردها
۷ – پانویس
۸ – منبع
۱ – معنای جِن و جِنّه
جِنو جِنّه
[۱] قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۶۱-۷۲.
[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۲۰۴.
[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۲۲۶.
به معنی جنّ است.
در صحاح و قاموس طائفه من الجنّ نیز گفتهاند.
[۴] جوهری، ابونصر، صحاح تاج اللغه، ج۵، ص۲۰۹۴.
[۵] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۴، ص۲۱۰.
۲ – کابردها
به مواردی از جِن که در قرآن به کار رفته است، اشاره میشود:
۲.۱ – الْجِنَّهِ (آیه ۶ سوره ناس)
«مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ»
[۶] ناس/سوره۱۱۴، آیه۶.
(خواه از جنّ باشد یا از انسان».)
[۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۶۰۴.
[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۹۰.
[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۹۷.
[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۷، ص۳۹۳.
[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۸۶۹.
۲.۲ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره حجر)
(وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَاٍ مَسْنُونٍ. وَ الْجَانَ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ)
[۱۲] حجر/سوره۱۵، آیه۲۷.
«انسان را از گل خشک، از گل سیاه بدبو و کهنه آفریدیم و جنّ را پیشتر، از آتش نافذ آفریدهایم.»
[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۲۳.
[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۵۱.
[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۸۳.
[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۱۶.
۲.۳ – الْجَانَ (آیه ۱۵ سوره الرحمن)
(وَ خَلَقَ الْجَانَ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ)
[۱۷] الرحمن/سوره۵۵، آیه۱۵.
«جنّ را از مخلوطی از آتش آفرید.»
[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۶.
[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۹۹.
[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۷۵.
[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۰۴.
۲.۴ – الْجِنَ (آیه ۵۶ سوره ذاریات)
(وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَ وَ الْاِنْسَ اِلَّا لِیَعْبُدُونِ)
[۲۲] ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۶.
(من جنّ و انس را نیافریدم جز براى اینکه مرا پرستش کنند.)
[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۳.
[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۷۹.
[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۸۶.
[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۳۱.
[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴۳.
۲.۵ – الْجِنَ (آیه ۱۳۰ سوره انعام)
(یا مَعْشَرَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ اَ لَمْ یَاْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیاتِی وَ یُنْذِرُونَکُمْ لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلی اَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاهُ الدُّنْیا وَ شَهِدُوا عَلی اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ کانُوا کافِرِینَ)
[۲۸] انعام/سوره۶، آیه۱۳۰.
(در آن روز به آنها مىگوید: اى گروه جنّ و انس! آیا پیامبرانى از خودتان به سوى شما نیامدند که آیات مرا برایتان بیان مىکردند، و شما را از ملاقات چنین روزى بیم مىدادند؟! آنها مىگویند: «آرى ما بد کردیم و بر زیان خود گواهى مىدهیم» و زندگى پر زرق و برق دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهى مىدهند که کافر بودند.)
[۲۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۴.
[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۸۷.
[۳۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۵۴.
[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۷۷.
[۳۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۶۶.
۲.۶ – الْجِنَ (آیه ۱۷۹ سوره اعراف)
(وَ لَقَدْ ذَرَاْنا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِنَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها… اُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ)
[۳۴] اعراف/سوره۷، آیه۱۷۹.
(به یقین، گروه بسیارى از جنّ و انس را براى دوزخ آفریدیم؛ آنها دلها (عقلهایى) دارند که با آن اندیشه نمىکنند، و نمىفهمند… اینان همان غافلانند.)
[۳۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۷۴.
[۳۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۳۶.
[۳۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۳۴.
[۳۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۲۰.
[۳۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۷۲.
۲.۷ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۱۹ سوره هود)
(لَاَمْلَاَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ اَجْمَعِینَ)
[۴۰] هود/سوره۱۱، آیه۱۱۹.
(دوزخ را از همه سرکشان و طاغیان جنّ و انس پُر خواهم کرد.)
[۴۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۵.
[۴۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۵۵.
[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۶۴.
[۴۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۵۰.
[۴۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۱۲.
۲.۸ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۳ سوره سجده)
(حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّی لَاَمْلَاَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ اَجْمَعِینَ.)
[۴۶] سجده/سوره۳۲، آیه۱۳.
(سخن و وعدهام حق است که دوزخ را از افراد بىایمان و گنهکار از جنّ و انس همگى پر کنم.)
[۴۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۶.
[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۷۹.
[۴۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۵۳.
[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۲۱۸.
[۵۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۱۵.
۲.۹ – الْجِنِ (آیه ۲۵ سوره فصلت)
(حَقَّ عَلَیْهِمُ الْقَوْلُ فِی اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ اِنَّهُمْ کانُوا خاسِرِینَ)
[۵۲] فصلت/سوره۴۱، آیه۲۵.
(و فرمان الهى درباره آنان تحقّق یافت و به سرنوشت اقوام گمراهى از جنّ و انس که قبل از آنها بودند گرفتار شدند؛ به یقین آنها زیانکار بودند.)
[۵۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۷۹.
[۵۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۳۸۵.
[۵۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۵۸۵.
[۵۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۲.
[۵۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۰۰.
۲.۱۰ – الْجِنِ (آیه ۱۸ سوره احقاف)
(اُولئِکَ الَّذِینَ حَقَّ عَلَیْهِمُ الْقَوْلُ فِی اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ)
[۵۸] احقاف/سوره۴۶، آیه۱۸.
(آنها کسانى هستند که فرمان عذاب درباره آنان همراه اقوام کافرى که پیش از آنان از جنّ و انس بودند تحقّق یافته.)
[۵۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۰۴.
[۶۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۱۱.
[۶۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۰۴.
[۶۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۴۰۲.
[۶۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۲.
۲.۱۱ – الْجِنِ (آیه ۳۸ سوره اعراف)
(قَالَ ادْخُلُواْ فِی أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِکُم مِّن الْجِنِّ وَ الإِنسِ فِی النَّارِ کُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّهٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَکُواْ فِیهَا جَمِیعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لأُولاَهُمْ رَبَّنَا هَؤُلاء أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ قَالَ لِکُلٍّ ضِعْفٌ وَ لَکِن لاَّ تَعْلَمُونَ)
[۶۴] اعراف/سوره۷، آیه۳۸.
(خداوند به آنها مىگوید: «در صف اقوام گمراهى از جنّ و انس که پیش از شما بودند در آتش وارد شوید!» هر زمان که گروهى وارد مىشوند، گروه همسان خود را لعن مىکنند؛ تا همگى با ذلّت در آن قرار گیرند، در این هنگام، گروه پیروان درباره پیشوایان خود مىگویند: «پروردگارا! اینها بودند که ما را گمراه ساختند؛ پس کیفر آنها را از آتش دو برابر کن. کیفرى براى گمراهیشان، و کیفرى به خاطر گمراه ساختن ما.)» مىفرماید: «براى هر کدام از شما دو عذاب است؛ ولى نمىدانید.»)
[۶۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۵۵.
[۶۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۴۱.
[۶۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۱۲.
[۶۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۱۰۰.
[۶۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۴۴.
۲.۱۲ – الْجِنَ (آیه ۱۲ سوره سبأ)
(وَ مِنَ الْجِنِ مَنْ یَعْمَلُ بَیْنَ یَدَیْهِ بِاِذْنِ رَبِّهِ… یَعْمَلُونَ لَهُ ما یَشاءُ مِنْ مَحارِیبَ وَ تَماثِیلَ وَ جِفانٍ کَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِیاتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُکْراً)
[۷۰] سبا/سوره۳۴، آیه۱۲- ۱۳.
(و گروهى از جنّ پیش روى او به فرمان پروردگارش کار مىکردند… آنها هر چه سلیمان مىخواست برایش مىساختند: معبدها، تمثالها، ظروف بزرگ غذا به اندازه حوضها، و دیگهاى ثابت که از بزرگى قابل حمل و نقل نبود؛ و به آنان گفتیم: اى خاندان داود! شکر این همه نعمت را به جا آورید.)
[۷۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۲۹.
[۷۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۴۷.
[۷۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۶۳.
[۷۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۲۶.
[۷۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۹۸.
۲.۱۳ – جَانٌ (آیه ۵۶ سوره الرحمن)
(فِیهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ یَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَ لَا جَانٌّ)
[۷۶] الرحمن/سوره۵۵، آیه۵۶.
(در آن باغهاى بهشتى زنانى هستند که جز به همسران خود عشق نمىورزند؛ و هیچ انس و جنّى پیش از ایشان با آنان تماس نداشته است.)
[۷۷] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۳.
[۷۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۸۵.
[۷۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۰.
[۸۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۱۱.
[۸۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۱۵.
۲.۱۴ – جَانٌ (آیه ۷۴ سوره الرحمن)
(لَمْ یَطْمِثْهُنَّ اِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌ)
[۸۲] الرحمن/سوره۵۵، آیه۷۴.
«حوریان بهشتی را قبل از شوهرانشان نه آدمی دست زده و نه جنّ.»
[۸۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۸۷.
[۸۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۱۱.
[۸۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۲۴.
[۸۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۲۰.
۲.۱۵ – الْجِنَ (آیه ۵۰ سوره کهف)
(کانَ مِنَ الْجِنِ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهِ اَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّیَّتَهُ اَوْلِیاءَ مِنْ دُونِی… ما اَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْاَرْضِ)
[۸۷] کهف/سوره۱۸، آیه۵۰.
(همگى سجده کردند جز ابلیس- که از جنّ بود- و از فرمان پروردگارش بیرون شد.)
[۸۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۹۹.
[۸۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۴۵۲.
[۹۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۳۲۵.
[۹۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۵، ص۸۰.
[۹۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۷۳۴.
۲.۱۶ – الْجِنَ (آیه ۲۹ سوره احقاف)
(وَ اِذْ صَرَفْنا اِلَیْکَ نَفَراً مِنَ الْجِنِ یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا اَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِیَ وَلَّوْا اِلی قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ.)
[۹۳] احقاف/سوره۴۶، آیه۲۹.
«چون تنی چند از جنّ را سوی تو آوردیم که قرآن را بشنوند و چون نزد پیغمبر حضور یافتند، به همدیگر گفتند: گوش فرا دهید، و چون قرآن خوانده شد سوی قومشان بازگشتند در حالی که انذار کننده بودند، گفتند: ای قوم جنّ ما کتابی استماع کردیم که بعد از موسی نازل شده و مصدّق کتابهای پیش است، به حقّ و راه راست هدایت میکند، ای قوم: داعی خدا را اجابت کنید و به دو ایمان بیاورید تا گناهانتان را بیامرزد و از عذاب دردناک شما را برهاند.»
[۹۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۲۸.
[۹۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۱۶.
[۹۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۱۹.
[۹۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۱۳۹.
۲.۱۷ – الْجِنَ (آیه ۱ سوره جن)
(قُلْ اُوحِیَ اِلَیَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِ فَقالُوا اِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً یَهْدِی اِلَی الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِکَ بِرَبِّنا اَحَداً.)
[۹۸] جن/سوره۷۲، آیه۱.
«بگو به من وحی آمده که گروهی از جنّ استماع قرآن کردند و گفتند: ما قرآنی شگفتآور شنیدیم که به کمال دعوت میکند و به دان ایمان آوردیم و هرگز کسی را به خدای خود شریک قرار نمیدهیم.»
[۹۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۵۹.
[۱۰۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۸.
[۱۰۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۶۵.
[۱۰۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۵۴.
۲.۱۸ – الْجِنَُّ (آیه ۵ سوره جن)
(وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَن لَّن تَقُولَ الْإِنسُ وَ الْجِنُّ عَلَى اللَّهِ کَذِبًا)
[۱۰۳] جن/سوره۷۲، آیه۵.
(و اینکه ما گمان مىکردیم که انس و جنّ هرگز بر خدا دروغ نمىبندند.)
[۱۰۴] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۷۲.
[۱۰۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۴.
[۱۰۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۴۱.
[۱۰۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۷۲.
[۱۰۸] اعترفوا طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۵۵.
۲.۱۹ – الْجِنَ (آیه ۶ سوره جن)
(وَ اَنَّهُ کانَ رِجالٌ مِنَ الْاِنْسِ یَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِ)
[۱۰۹] جن/سوره۷۲، آیه۶.
یعنی «مردانی از آدمیان به مردانی از جنّ پناه میبردند.»
[۱۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۶۰.
[۱۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۳۹.
[۱۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۳۷۳.
[۱۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۵۵.
۲.۲۰ – الْجِنَ (آیه ۳۹ سوره نمل)
(قالَ عِفْرِیتٌ مِنَ الْجِنِ اَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ اَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِکَ)
[۱۱۴] نمل/سوره۲۷، آیه۳۹.
(فرد نیرومندى از جنّ گفت: «من آن را نزد تو مىآورم پیش از آنکه از جایگاهت برخیزى و من نسبت به این امر، توانا و امینم.)
[۱۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۸۰.
[۱۱۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۵۱۶.
[۱۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۳۶۲.
[۱۱۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۱۳.
[۱۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۳۴۸.
۳ – نکاتی پیرامون جن
نگارنده در کتاب سیری در اسلام بحث مفصّلی درباره جنّ نگاشته است و مطلبی از روزنامه اطلاعات درباره جهان ضدّ مادّه نقل کرده است، اینک مقداری از آن، در اینجا بیان میشود.
۳.۱ – ثقلان
جنّ و انس دو موجود پر ارزش «ثقلان» روی زمیناند، تامّل در آیات سوره الرحمن که بیشتر از سی بار به صورت
(فَبِاَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ)
[۱۲۰] رحمن/سوره۵۵، آیه۱۳.
جنّ و انس را مخاطب قرار داده این مطلب را روشنتر میکند و در آن سوره که بارها بعد از ذکر نعمتها و عذابهای دنیا و آخرت آیه فوق تکرار شده مبیّن آنست که دنیا و آخرت برای هر دو است در اینباره به آن سوره و معانیش توجّه فرمایید و یک سوره در قرآن به نام سوره جنّ است و کاملا قابل دقّت میباشد.
۳.۲ – خلقت جن از آتش
جنّ از آتش (نیرو و حرارت مخصوص) آفریده شده همچنان که انس به تدریج از خاک.
۳.۲.۱ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره حجر)
(وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَاٍ مَسْنُونٍ. وَ الْجَانَ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ)
[۱۲۱] حجر/سوره۱۵، آیه۲۷.
«انسان را از گل خشک، از گل سیاه بدبو و کهنه آفریدیم و جنّ را پیشتر، از آتش نافذ آفریدهایم.»
[۱۲۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۲، ص۲۲۳.
[۱۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۲، ص۱۵۱.
[۱۲۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۳، ص۱۸۳.
[۱۲۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۵۱۶.
«سموم» به معنی نافذ است و جنّ پیشتر از انسان بوجود آمده است در آیه دیگر هست.
۳.۲.۲ – الْجَانَ (آیه ۲۷ سوره الرحمن)
(وَ خَلَقَ الْجَانَ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ)
[۱۲۶] الرحمن/سوره۵۵، آیه۱۵.
«جنّ را از مخلوطی از آتش آفرید.»
[۱۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۱۶۶.
[۱۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۹۹.
[۱۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۷۵.
[۱۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۰۴.
«مرج» به معنی خلط است. گرچه حقیقت جنّ را نمیدانیم ولی از آیات میفهمیم که فی الجمله از نیرو و آتشی مجهول آفریده شده است.
۳.۳ – مکلف بودن جن
جنّ مانند انسان مکلف به اعمال است.
۳.۳.۱ – الْجِنَ (آیه ۵۶ سوره ذاریات)
(وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَ وَ الْاِنْسَ اِلَّا لِیَعْبُدُونِ)
[۱۳۱] ذاریات/سوره۵۱، آیه۵۶.
(من جنّ و انس را نیافریدم جز براى اینکه مرا پرستش کنند.)
[۱۳۲] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۲۳.
[۱۳۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۵۷۹.
[۱۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۳۸۶.
[۱۳۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۳، ص۳۳۱.
[۱۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۲۴۳.
روز قیامت به جنّ و انس گفته میشود آیا پیامبران نیامدند؟ آیا شما را از این روز بیم ندادند هر دو بر کفر خود گواهی دهند.
۳.۳.۲ – الْجِنَ (آیه ۱۳۰ سوره انعام)
(یا مَعْشَرَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ اَ لَمْ یَاْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیاتِی وَ یُنْذِرُونَکُمْ لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلی اَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاهُ الدُّنْیا وَ شَهِدُوا عَلی اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ کانُوا کافِرِینَ)
[۱۳۷] انعام/سوره۶، آیه۱۳۰.
(در آن روز به آنها مىگوید: اى گروه جنّ و انس! آیا پیامبرانى از خودتان به سوى شما نیامدند که آیات مرا برایتان بیان مىکردند، و شما را از ملاقات چنین روزى بیم مىدادند؟! آنها مىگویند: «آرى ما بد کردیم و بر زیان خود گواهى مىدهیم» و زندگى پر زرق و برق دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهى مىدهند که کافر بودند.)
[۱۳۸] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۴۴.
[۱۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۴۸۷.
[۱۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۳۵۴.
[۱۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۲۷۷.
[۱۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۶۶.
آیه صریح است در اینکه جنّ مکلف و در پیش خدا مسئولاند و همچون انسان کافر میشوند و پیامبرانی از خود دارند «رُسُلٌ مِنْکُمْ» از مراجعه به سوره جنّ و آیات ۲۹- ۳۲ احقاف
[۱۴۳] احقاف/سوره۴۶، آیه۲۹-۳۲.
و از آیات دیگر بدست میآید و خواهیم گفت که حضرت رسول (صلّیاللّهعلیهوآله) نیز برای آنها پیامبر است.
۳.۴ – بهشت و جهنم برای جن
گناهکاران و کفّار جنّ همچون انسانها اهل جهنّماند و در عذاب خواهند بود.
۳.۴.۱ – الْجِنَ (آیه ۱۷۹ سوره اعراف)
(وَ لَقَدْ ذَرَاْنا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِنَ الْجِنِ وَ الْاِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها… اُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ)
[۱۴۴] اعراف/سوره۷، آیه۱۷۹.
(به یقین، گروه بسیارى از جنّ و انس را براى دوزخ آفریدیم؛ آنها دلها (عقلهایى) دارند که با آن اندیشه نمىکنند، و نمىفهمند… اینان همان غافلانند.)
[۱۴۵] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۷۴.
[۱۴۶] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۴۳۶.
[۱۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۳۴.
[۱۴۸] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۱۲۰.
[۱۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۷۷۲.
و نظیر آن است دو آیه ذیل:
۳.۴.۲ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۱۹ سوره هود)
(لَاَمْلَاَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّهِ وَ النَّاسِ اَجْمَعِینَ)
[۱۵۰] هود/سوره۱۱، آیه۱۱۹.
(دوزخ را از همه سرکشان و طاغیان جنّ و انس پُر خواهم کرد.)
[۱۵۱] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۵.
[۱۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۵۵.
[۱۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۶۴.
[۱۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۵۰.
[۱۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۱۲.
۳.۴.۳ – الْجِنَّهِ (آیه ۱۳ سوره سجده)
(حَقَّ
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
