پاورپوینت کامل ثَوْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ثَوْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۲۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ثَوْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ثَوْب (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: پاورپوینت کامل ثَوْب (مفردات‌نهج‌البلاغه)

مقالات مرتبط: ثَوْب (مفردات‌قرآن)، ثُوِّب (لغات‌قرآن)، ثواب.

ثَوْب (به فتح ثاء) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای رجوع یا بازگشت شی‌ء به محل خود است.
حضرت علی (علیه‌السلام) در مورد طلحه و زبیر، مؤمن از دنیا رفتن و یا شهید شدن در راه خدا و… از این استفاده نموده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای ثَوْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – اسْتَثَبْتُهُما – خطبه ۱۳۷ (طلحه و زبیر)
۲.۲ – ثَوَابَ – خطبه ۱۹۰ (توصیف مومن)
۲.۳ – مَثابَهً – خطبه ۱۳۴ (مشاوره به عمر)
۲.۴ – ثَوْبَهُ – خطبه ۱۶۰ (توصیف رسول خدا)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای ثَوْب

ثَوْب به معنای رجوع یا بازگشت شی‌ء به محل خود، آمده است.

[۱] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۹.

چنان‌که راغب در مفردات آورده است: «ثوب» در اصل رجوع شی‌ء است به حالت اوّلی و یا به حالتی که در نظر گرفته شده بود. لباس را «ثوب» گویند: چون پارچه به حالتی که در نظر گرفته شده بود، برگشته است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۷۹.

پاداش را ثواب گویند، چراکه به خود عامل برمی‌گردد.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – اسْتَثَبْتُهُما – خطبه ۱۳۷ (طلحه و زبیر)

امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره طلحه و زبیر فرموده است:
«اللَّهُمَّ إنَّهُما قَطَعانی وَ ظَلَمانی … وَ لَقَدِ اسْتَثَبْتُهُما قَبْلَ الْقِتالِ، وَ اسْتَأْنَیْتُ بِهما أَمامَ الْوِقاعِ، فَغَمَطا النِّعْمَهَ، وَ رَدّا الْعافِیَهَ.»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۰۱، خطبه ۱۳۷.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۸، خطبه ۱۳۳.

[۵] صالح، صبحی نهج البلاغه، ص۱۹۵، خطبه ۱۳۷.

«قبل از جنگ از آن دو طلب رجوع کردم که برگردند و کار جنگ را به تاخیر‌انداختم، ولی نعمت را انکار کرده و حقیر دانستند و عافیت را ردّ نمودند.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۹۳.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۰۷.

(شرح‌های خطبه:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۰۷.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۵، ص۵۱۷.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۳۴۱.

[۱۱] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۳۸.

)

این لفظ از «ثاب» به معنی رجوع است.

۲.۲ – ثَوَابَ – خطبه ۱۹۰ (توصیف مومن)

امام (علیه‌السلام) درباره مؤمن از دنیا رفتن و انتظار جنگ و شهادت را کشیدن، فرموده است:
«فَإِنّهُ مَنْ ماتَ مِنْکُمْ عَلَى فِراشِهِ وَ هُوَ عَلَى مَعْرِفَهِ حَقِّ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلّ وَ حَقِّ رَسولِهِ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ ماتَ شَهیداً، وَ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللهِ، و اسْتَوْجَبَ ثَوابَ ما نَوَى مِنْ صالِحِ عَمَلِهِ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۴۱، خطبه ۱۹۰.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۵۶، خطبه ۱۸۵.

[۱۴] صالح، صبحی نهج البلاغه، ص۲۸۳، خطبه ۱۹۰.

«زیرا آن کس از شما که در بستر خویش بمیرد، ولى به طور شایسته معرفت خدا و پیامبر و اهل بیتش را داشته باشد، «شهید» از دنیا رفته