پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران) دارای ۳۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران) :

منبع: پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران)

مقالات مرتبط: پیمان سعدآباد.

پاورپوینت کامل پیمان سعدآباد (تهران)

نام بومی

پیمان دوستی و عدم تعرض

انگیزه پیمان

مهار نفوذ اتحاد جماهیر شوروی

کشورهای عضو پیمان

ایران، ترکیه، عراق و افغانستان

رهبران

رضاشاه پهلوی (شاه ایران)، مصطفی کمال پاشا آتاتورک (رئیس جمهور ترکیه)، ملک غازی اول (شاه عراق) و محمد ظاهرشاه (شاه افغانستان)

وزرای خارجه

عنایتالله سمیعی (وزیر خارجه ایران)، رشدی اراس (وزیر خارجه ترکیه)، ناجی اصیل (وزیر خارجه عراق) و فیض محمدخان (وزیر خارجه افغانستان)

بنیانگذار

رضاشاه پهلوی

امضای پیمان

۱۷ تیر ۱۳۱۶ هجری شمسی

تصویت مجلس شورای ملی

۲۵ اسفند ۱۳۱۶ هجری شمسی

امضای شاه

۲۱ فروردین ۱۳۱۷ هجری شمسی

حکومت

پهلوی اول

کشور

ایران

شهر

تهران

سعدآباد، پیمانpeymn-e sad-bd، یک قرارداد امنیتی چهارجانبه بین ایران، ترکیه، عراق و افغانستان بود.
این پیمان در ۱۷ تیر (۱۳۱۶ هـ.ش / ۸ ژوئیه ۱۹۳۷م) در کاخ سعدآباد تهران به امضا رسید.
انگیزه اصلی تشکیل این پیمان، مهار نفوذ اتحاد جماهیر شوروی پس از انقلاب اکتبر (۱۹۱۷م) بود.
قدرت‌گیری آلمان و ایتالیا و تمایل آنها به نفوذ در خاورمیانه نیز از دلایل شکل‌گیری پیمان بود.
رضاشاه با هدف تقویت موقعیت ایران در برابر شوروی و بریتانیا، به‌دنبال اتحاد با همسایگان بود.
بهبود روابط با ترکیه و افغانستان و حل اختلافات مرزی زمینه‌ساز انعقاد پیمان شد.
پیمان دارای یک مقدمه و ۱۰ ماده بود و به زبان فرانسوی نوشته شد.
کشورهای عضو متعهد شدند به تمامیت ارضی یکدیگر احترام بگذارند و در امور داخلی هم دخالت نکنند.
آنها متعهد به حل مسالمت‌آمیز اختلافات و عدم مشارکت در عملیات تجاوزکارانه علیه یکدیگر شدند.
با آغاز جنگ جهانی دوم، اهداف پیمان محقق نشد، اما پایه‌گذار پیمان بغداد در سال (۱۳۳۴ هـ.ش) شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پیمان سعدآباد
۲ – اهداف و انگیزه‌ها
۳ – سیاست خارجی ایران در دوره رضاشاه
۴ – روابط دو جانبه بین ایران و ترکیه
۵ – روابط ایران با افغانستان و عراق
۶ – فرآیند انعقاد پیمان
۷ – مفاد و تعهدات اصلی پیمان
۸ – تصویب و اجرای پیمان
۹ – ساختار و مکانیسم‌های اجرایی
۱۰ – آثار و پیامدهای پیمان
۱۱ – پانویس
۱۲ – منبع

۱ – معرفی پیمان سعدآباد

پیمان سعدآباد پیمانی امنیتی که در دوره‌ی رضا شاه پهلوی در (۱۷ تیر ۱۳۱۶ ش / ۸ ژوئیه ۱۹۳۷ م) منعقد شد.
این پیمان در محوطه‌ی بیرونی کاخ سبز (شهوند) واقع در مجموعه‌ کاخ‌های سعدآباد، میان ۴ کشور ایران، ترکیه، عراق و افغانستان بسته شد.
هرچند با آغاز جنگ جهانی دوم (۱۳۱۸-۱۳۲۴ هـ.ش / ۱۹۳۹-۱۹۴۵ م) اهداف موردنظر آن تحقق نیافت.

۲ – اهداف و انگیزه‌ها

پس از انقلاب اکتبر (۱۹۱۷ م / ۱۳۳۵ هـ.ق) در روسیه تزاری و سقوط سلسله‌ی رومانف‌ها، حکومت جدید سوسیالیستی شوروی به یکی از قطب‌های سیاسی و نظامی در جهان بدل شد.
برهمین اساس، انگلیسی‌ها به‌منظور جلوگیری از توسعه‌ی نفوذ شوروی که در برقراری روابط دوستانه با کشورهای مسلمان هم‌جوار همت گماشته بود، دولت بریتانیا را واداشت تا افزون بر انعقاد پیمان‌های دوجانبه‌ی نظامی با پاره‌ای از کشورهای خاورمیانه، به فکر تشکیل گروه‌بندی جدیدی در منطقه بیفتد.

[۱] مکی، حسین، تاریخ بیست‌ساله ایران، تهران، ۱۳۶۳ ش، ج۶، ص۳۴۰.

[۲] مشایخ فریدنی، آزرمیدخت، مسائل مرزی ایران و عراق و تأثیر آن در مناسبات دو کشور، تهران، ۱۳۶۹ ش، ص۱۸۸.

با توجه به قدرت روزافزون آلمان و ایتالیا و چشم‌داشت آن کشورها به منطقه‌ی خاورمیانه، چنین گروه‌بندی‌ای میان متحدان شناخته‌شده‌ی بریتانیا که مرزی مشترک با اتحاد جماهیر شوروی داشتند، می‌توانست کمربندی امنیتی به دور آن کشور بکشد و درعین‌حال، سدی در مقابل دست‌اندازی ایتالیا و آلمان بر این منطقه ایجاد کند.

[۳] مشایخ فریدنی، آزرمیدخت، مسائل مرزی ایران و عراق و تأثیر آن در مناسبات دو کشور، تهران، ۱۳۶۹ ش، ص۱۸۸.

[۴] بیگدلی، علی‌رضا، «پیمان سعدآباد»، فصلنامه تاریخ روابط خارجی، تهران، ۱۳۸۰ ش، س ۲، شم‌ ۹، ص۱۷۶.

۳ – سیاست خارجی ایران در دوره رضاشاه

سیاست خارجی ایران نیز پیش از جنگ جهانی دوم و در دوره‌ی رضا شاه، بر پایه‌ی استوار ساختن موقعیت خود در برابر دو قدرت آن روزگار، شوروی و بریتانیا بود.
این خط‌ مشی تنها با نزدیکی به چند کشور اروپایی ازجمله آلمان تحقق پیدا نمی‌کرد.
از این‌رو، رضا شاه به برقراری روابط دوستانه با دولت‌های هم‌جوار و قدرت‌های منطقه‌ای همت گماشت.
در ادامه‌ی همین سیاست بود که پیمان دوستی و عدم تعرض، با عنوان پیمان سعدآباد منعقد شد.

[۵] نک: نوری اسفندیاری، فتح‌الله، رستاخیز ایران، تهران، ۱۳۳۶ ش، ص۳۹۲-۳۹۴.

[۶] رمضانی، ص۲۷۴.

[۷] همبلی، ص۲۳۹.

[۸] زیرینگ، ص۳۴۱-۳۴۲.

۴ – روابط دو جانبه بین ایران و ترکیه

ترکیه ازجمله کشورهایی بود که ایران به روابط دوستانه با او روی آورد.
برقراری این نوع از روابط برای ایران دستاوردی بزرگ به‌شمار می‌آمد.
چراکه در نتیجه‌ی آن، آزادی مناطق شمالی کشور از سیطره‌ی کامل شوروی ممکن می‌شد.
همچنین دسترسی بیشتر ایران به غرب از طریق ترکیه و نیز مسئله‌ی مشترک آنان درباره‌ی ناآرامی عشایر کُرد در مرزهایشان از دیگر عوامل نزدیکی این دو کشور به‌شمار می‌رفت.
پس از برقراری این روابط دوستانه، رضا شاه بنـا به دعوت مصطفی کمال پاشا آتاتورک، رئیس جمهور ترکیه (۱۹۲۳- ۱۹۳۸ م / ۱۳۰۲-۱۳۱۷ هـ.ش)، در سال (۱۳۱۳ هـ.ش / ۱۹۳۴ م) به این کشور سفر کرد.

[۹] مختاری، حبیب‌الله، تاریخ بیداری ایران، تهران، ۱۳۲۶ ش / ۱۹۴۷ م، ص۴۶۹-۴۷۱.

[۱۰] لنچوفسکی، «خاورمیانه … »۱، ۱۶۳.

[۱۱] رمضانی، ۲۶۹-۲۷۲.

[۱۲] هوشنگ مهدوی، عبدالرضا، تاریخ روابط خارجی ایران، تهران، ۱۳۴۹ ش، ص۲۱۸-۲۱۹.

۵ – روابط ایران با افغانستان و عراق

افغانستان دیگر کشوری بود که ایران با توجه به سیاست یادشده و نیز میانجی‌گری ترکیه بر سر رفع اختلاف مرزی دو کشور، روا