پاورپوینت کامل إِمام (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل إِمام (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۴۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل إِمام (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل إِمام (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: إِمام‌ (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: إِمام‌ (مفردات‌قرآن)، إِمام (لغات‌قرآن)، امام.

إِمام (به کسر الف) از مفردات نهج البلاغه، به معنای رهبر و پیشوا است.
در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) پیشوایان خوب و بد، امامت و ولایت و … با این واژه معرفی شده‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – معنای إِمام
۲ – کاربردها
۲.۱ – إِماماً – خطبه ۱۸۲ (خطاب به کوفیان)
۲.۲ – أَئِمَّهُ – خطبه ۱۴۷ (پیشوایان بدکار)
۲.۳ – الاَْئِمَّهَ – خطبه ۱۴۴ (فضیلت اهلبیت)
۲.۴ – الاَئِمَّهُ – خطبه ۱۵۲ (نمایندگان خدا)
۲.۵ – فَإنَّها – خطبه ۱۶۲ (غصب خلافت)
۲.۵.۱ – دیدگاه نگارنده
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای إِمام

إِمام به معنای پیشوا، آمده است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۴.

راغب در مفردات می‌گوید: امام آن است که از او پیروی و به ایشان اقتدا شود؛ انسان باشد، یا کتاب یا غیر آن، حق باشد یا باطل، جمع آن ائمّه است.

[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن دار القلم، ص۸۷.

در قاموس گفته: امام آن است که از وی پیروی شود، رئیس باشد یا غیر آن و نیز ریسمان بنائی، راه، متولّی امر، قرآن، پیامبر، و نمونه‌ای که از روی آن نظیر وی را بسازند؛ همه را امام گویند.
ناگفته نماند، معنی جامع این کلمه همان «مقتدا و پیشوا» است.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – إِماماً – خطبه ۱۸۲ (خطاب به کوفیان)

امام (صلوات‌الله‌علیه) خطاب به اهل کوفه فرموده:
«لله أَنْتُمْ! أَ تَتَوَقَّعونَ إِماماً غَیْری یَطَأُ بِکُمُ الطَّریقَ، وَ یُرْشِدُکُمُ السَّبیلَ؟»

[۳] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۴۱۰، خطبه ۱۸۲.

[۴] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۱۳۰.

[۵] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۶۳، خطبه ۱۸۲.

«شما را به خدا آیا جز من امامی امید دارید که شما را به راه حق برد و به راه راست ارشاد کند.»

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۰۹.

[۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۱۳.

(شرح‌های حکمت:

[۸] بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۱۴.

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۷، ص۱۴.

[۱۰] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۳۵۹.

[۱۱] ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۹۹.

)

نوف بکالی گوید: آن حضرت (علیه‌السلام) این کلام را وقتی گفت که بالای سنگی ایستاده و لباسی از پشم‌ پوشیده و بند شمشیرش و کفش‌هایش از لیف خرما بود و پیشانیش از کثرت سجده مانند: زانوی شتر شده بود.

۲.۲ – أَئِمَّهُ – خطبه ۱۴۷ (پیشوایان بدکار)

آن حضرت درباره بدکاران فرموده:
«کَأَنَّهُمْ أَئِمَّهُ الْکِتابِ وَ لَیْسَ الْکِتابُ إِمامَهُمْ.»

[۱۲] سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۱۴، خطبه ۱۴۷.

[۱۳] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۲، ص۴۲، خطبه ۱۴۳.

[۱۴] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۵، خطبه ۱۴۷.

« گویی آن‌ها پیشوایان قرآنند و قرآن پیشوای آن‌ها نیست.»

[۱۵] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۱۱، خطبه۱۴۷.

[۱۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۶۷.

(شرح‌های خطبه:

[۱۷] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۷۱-۳۷۲.

[۱۸] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۵، ص۶۷۳-۶۷۴.

[۱۹] هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۷۰.

[۲۰] ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۱۰۴.

)

۲.۳ – الاَْئِمَّهَ – خطبه ۱۴۴ (فضیلت اهلبیت)

در رابطه با امامت و ولایت در نهج البلاغه مطالب گوناگونی آمده که به مقداری از آن‌ها اشاره می‌کنیم، امام (صلوات‌الله‌علیه) درباره فضیلت اهل بیت (علیهم‌السّلام) و این‌که امامان و اوصیاء رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) از قریشند فرموده:
«إِنَّ الاَْئِمَّهَ مِنْ قُرَیش غُرِسوا فی هذا الْبَطْنِ مِنْ هاشِم، لا تَصْلُحُ عَلَى سِواهُمْ، وَ لا تَصْلُحُ الْوُلاهُ مِنْ غَیْرِهمْ.»

[۲۱] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ص۳۱۰، خطبه ۱۴۴.

[۲۲] عبده، محمد، نهج البلاغه – ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۳۷، خطبه ۱۴۰.

[۲۳] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۲۰۱، خطبه ۱۴۴.

جانشینان پیامبر از قریشند در قریش از تیره بنی‌هاشم کاشته شده‌اند، امامت بر غیر آن‌ها صلاحیت ندارد و والیان از غیر آنها صلاحیت امامت را ندارند.»

[۲۴] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۳۰۵.

[۲۵] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۴۶.

(شرح‌های خطبه:

[۲۶] بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۳۴۸.

[۲۷] مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۵، ص۶۱۳.

[۲۸] هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۲۴.

[۲۹] ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۹، ص۸۴.

)

منظور آن حضرت از «هذا البطن» خودش می‌باشد چنان‌که ابن میثم در شرح خویش فرموده:
این کلام صریح است در این‌که امامت فقط در قریش است آن‌هم از نسل آن حضرت، اما دیگران صلاحیت امامت ندارند. و امامت نیز برای آن‌ها شایسته نیست.

[۳۰] بحرانی، ابن میثم، شرح نهج البلاغه ابن هیثم، ج۳، ص۱۸۷، بی‌جا، بی‌تا.

از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) به طور متواتر نقل شده که فرموده‌اند:
«یَکونُ بَعْدی اثْنَیْ عَشَرَ خَلیفَهً کُلُّهُمْ مِنْ قُرَیْشٍ.» (برای نمونه به کتاب منتخب الاثر تالیف آیه الله صافی رجوع شود.)

[۳۱] صافی، لطف‌الله، منتخب الاثر فی الامام الثانی عشر (علیه‌السلام)، ج۱، ص۲۰، قم، موسسه السیده المعصومه(سلام‌الله‌علیها)، ۱۴۱۹.

که آن‌را از بیشتر از صد محّل از کتب شیعه و اهل سنت نقل کرده است ابن ابی الحدید در شرح این کلام، سؤالاتی را مطرح نموده و به همه پاسخ داده است.
در پایان سخن خود آورده است: اگر شما نهج البلاغه را بنا بر قواعد