پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌قرآن) دارای ۱۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل إِرْب (مفردات‌قرآن) :

منبع: إِرْب (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: مَآرِب (لغات‌قرآن)، ارب (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ارب (مقالات مرتبط).

إِرْب (به کسر الف و سکون راء) از واژگان قرآن کریم به معنای حاجت و نیاز است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای إِرْب
۲ – کاربردها
۲.۱ – الْاِرْبَهِ (آیه ۳۱ سوره نور)
۲.۲ – مَآرِبُ‌ (آیه ۱۸ سوره طه)
۳ – کاربرد در نهج البلاغه
۴ – تعداد کاربردها
۵ – پانویس
۶ – منبع

۱ – معنای إِرْب

إِرْب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۵۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۵.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۲، ص۶.

به معنای حاجت است.
از این ماده فقط دو بار در قرآن آمده است و هر دو به معنى حاجت و نیاز است.
راغب گفته: ارب احتیاج شدیدی است که در دفع آن به حیله متوسل شوند.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۵.

در لغت معانی دیگری هم دارد ولی در قرآن مجید به کار نرفته است.

۲ – کاربردها

به مواردی از إِرْب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – الْاِرْبَهِ (آیه ۳۱ سوره نور)

(اَوِ التَّابِعِینَ غَیْرِ اُولِی‌ الْاِرْبَهِ مِنَ الرِّجالِ)

[۵] نور/سوره۲۴، آیه۳۱.

(یا مردان سفیه وابسته به آنها که تمایلى به زن ندارند.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۵۳.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۱۵۶.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۱۲.

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۲۸.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۴۲.

که گفته‌اند: مراد کسانی هستند که به نکاح حاجت و نیاز ندارند.