پاورپوینت کامل أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ‌ (زیارت جامعه کبیره)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ‌ (زیارت جامعه کبیره) دارای ۴۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ‌ (زیارت جامعه کبیره)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ‌ (زیارت جامعه کبیره) :

منبع: پاورپوینت کامل أشْهَدُ أنْ لاإلهَ إلَّااللّهُ وَحْدَهُ لاشَریکَ لَهُ‌ (زیارت جامعه کبیره)

اشْهَدُ انْ لا الهَ الَا اللّه ُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، کَما شَهِدَ اللّه ُ لِنَفْسِهِ وَ شَهِدَتْ لَهُ مَلائِکَتُهُ وَ اُولُوا الْعِلْمِ مِنْ خَلْقِهِ. لا الهَ الاّ هُوَ الْعَزیزُالْحَکیمُ

گواهی می‌دهم که معبودی جز خدای یگانه نیست که شریک ندارد، آن‌چنان که خداوند، برای خودش گواهی داده است و فرشتگانش و دانشمندانِ از مخلوقاتش، برای او گواهی داده‌اند. معبودی جز او (که نیرومند و فرزانه است)، نیست.

عبارت‌های «نخستین زیارت جامعه کبیره»، عرض ادب و سلام به اهل بیت (علیهم‌السّلام)، همراه با برشمردن ویژگی‌های آنان بود. اینک، پس از گفتار آغازین، به «توحید»، «نبوّت» و «امامت»، سه اصل اساسی دین، پرداخته می‌شود تا زائر، مرتبه هر کدام را در یابد و حقیقت دین را آن چنان که هست، باز شناسد.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – گواهی به توحید و مراتب آن
۳.۱ – اسلام
۳.۲ – ایمان
۴ – یقین
۵ – تفاوت ایمان و یقین
۶ – شنوا بودن گوش باطن
۷ – گواهی اهل یقین
۸ – راه رسیدن به یقین
۹ – آرامش اهل یقین
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

اشْهَدُ: گواهی می‌دهم، تصدیق می‌کنم. «الشَّهاده: خبر قاطع. و قوله «اشهد ان لا اله الّا اللّه: » اعلم ان لا اله الّا اللّه و ابیّن ان لا اله الّا اللّه».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۲۳۹.

وَحْدَهُ: تنهاست، یگانه است، منحصر به فرد است. «وحده: منفرد».

[۲] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۴۴۸.

شَریک: شریک، انباز، متّحد، هم پیمان. «الشریک: المشارک فی الشیوع».

[۳] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۷، ص۲۹۱.

مَلائِکَه: فرشتگان، فرستادگان الهی. «ملائکه: جمع مَلک و اصله مالک بمعنی الرساله»

[۴] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۰، ص۴۹۶.

«اجسام لطیفه نورانیه کامله فی العلم و القدره علی الافعال الشاقه شانها الطاعات و مسکنها السّماوات و هم رسل اللّه الی الانبیاء».

[۵] طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۲۹۳.

العَزِیز: بانفوذ، نیرومند، شکست ناپذیر، برجسته. «العزیز: من صفات اللّه (عزّوجلّ) و اسمائه الحُسنی … هو الممتنع فلا یغلبه شیء … هو القوی الغالب کلّ شیء».

[۶] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۵، ص۳۷۴.

الحَکیم: دانا، فرزانه. «الحکیم: من صفات اللّه… بمعنی الحاکم… هو الّذی یُحْکِم الاشیاء و یتقنها».

[۷] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۲، ص۱۴۰.

۲ – شرح فراز

عرضه ایمان و اعتقادات به پیشگاه بزرگان دین، از سنّت‌های نیکوی شیعه است. راویان سخت‌کوش احادیث، بارها عقاید خود را در حضور امام معصوم، باز گفته‌اند تا کاستی‌های آن را بشناسند و ایمان حقیقی در جانشان، استوار گردد.
عبارت‌های «نخستین زیارت جامعه کبیره»، عرض ادب و سلام به اهل بیت (علیهم‌السّلام)، همراه با برشمردن ویژگی‌های آنان بود. اینک، پس از گفتار آغازین، به «توحید»، «نبوّت» و «امامت»، سه اصل اساسی دین، پرداخته می‌شود تا زائر، مرتبه هر کدام را در یابد و حقیقت دین را آن چنان که هست، باز شناسد.

۳ – گواهی به توحید و مراتب آن

اعتراف به یگانگی مبدا آفرینش را «توحید» می‌نامند و بر اساس چگونگی اعتراف (زبانی، قلبی و …) ، مراتب گواهی به توحید، پدید می‌آید و آثار گوناگونی بر جای می‌گذارد که به ترتیب، عبارت‌اند از اسلام، ایمان و یقین.

۳.۱ – اسلام

نخستین گام توحید، گواهی زبانی به یگانگی خداست. هر فردی پس از گفتن ««اشهد ان لا اله الّا اللّه وَ انّ محمّدا رسول اللّه»»، مسلمان به حساب می‌آید. چنین کسی، هر چند به گفته خویش، معتقد نباشد، امّا قوانین اسلامی در باره او اجرا می‌شود و حرمت او پاس داشته می‌شود و احکام ازدواج و ارث، به اسلام آوردنِ زبانیِ او وابسته است. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) فرموده است:
«الاسْلامُ ما جَری عَلَی اللِّسانِ وَ حَلَّتْ بِهِ المُناکَحَهُ»

[۸] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۰، ص۲۰۸، ح۲۲.

اسلام، آن است که بر زبان بگذرد و با آن، پیوند زناشویی حلال گردد.

۳.۲ – ایمان

پذیرش قلبی، افزون بر اعتراف زبانی، شرط «ایمان» است. بنابراین، مرتبه ایمان، فراتر از مرتبه اسلام است و مؤمن در نهان خویش، یگانگی خدا و رسالت پیامبرش را پذیرفته است و کردار خویش را مطابق با عقایدش تنظیم می‌نماید. جایگاه ایمان، در سراچه قلب آدمی قرار دارد و تا هنگامی که عقاید او در دل او مستقر نگردد، ادّعای ایمان داشتن، پذیرفتی نیست:

(قَالَتِ الْاَعْرَابُ ءَامَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُواْ وَ لَـکِن قُولُواْ اَسْلَمْنَا وَ لَمَّا یَدْخُلِ الْاءِیمَـنُ فِی قُلُوبِکُمْ)

،

[۹] حجرات/سوره۴۹، آیه۱۴.

«بادیه نشینان گفتند: «ایمان آوردیم». بگو: «ایمان نیاورده اید؛ بلکه بگویید: «اسلام آوردیم»، و ایمان، هنوز در دل‌هایتان، در نیامده است».
در روایتی آمده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، کردار مطابق با عقیده را نشانه ایمان می‌داند و می‌فرماید:
«الایمانُ ما وُقِرَ فِی القُلُوبِ وَ صَدَّقَتْهُ الاعمالُ»

[۱۰] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۰، ص۲۰۸، ح۲۲.

ایمان، آن است که در دل‌ها جای گیرد و درستی آن، با عمل ثابت شود.
همچنین بر پایه روایتی، امام باقر (علیه‌السّلام) در تبیین تفاوت اسلام و ایمان، فرموده است:
«الایمانُ اقرارٌ وَ عَمَلٌ، وَ الاسلامُ اقرارٌ بِلا عَمَلٍ»

[۱۱] ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول، ص۲۹۷.

ایمان، اقرار و عمل کردن است، و اسلام، اقرار بدون عمل است. (برای آگاهی از تفاوت‌های ایمان و اسلام، به آدرس ذیل مراجعه کنید:

[۱۲] ر. ک:محمدی ری‌شهری، محمد، دانش نامه میزان الحکمه، ج۸، ص۷۱:«فرق میان ایمان و اسلام».

)

۴ – یقین

بالاترین مرتبه توحید، «یقین» است که همان مشاهده باورهاست. از امام صادق (علیه‌السّلام) روایت شده که در تفسیر

(کَلَا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینَ)

؛

[۱۳] تکاثر/سوره۱۰۲، آیه۵.

«اگر به علم الیقین بدانید»، فرمود: «منظور، دیدن با چشم است».

[۱۴] حلی، حسن بن سلیمان، مختصر بصائر الدرجات، ص۲۰۴.

یعنی اگر انسانی به «علم الیقین» دست یابد، جهنّم را می‌بیند و سپس به مقام «عین الیقین» می‌رسد که دیده دل او بینا می‌گردد و معرفت شهودی برایش حاصل می‌شود و رسیدن چنین مقامی برای همگان، ممکن نیست.
امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود: ایمان، از اسلام، برتر است و یقین، از ایمان، برتر است و چیزی کمیاب‌تر از یقین، وجود ندارد.

[۱۵] شیخ کلینی، الکافی، ج۲، ص۵۱، ح۱.

۵ – تفاوت ایمان و یقین

در روایتی آمده که امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) از دو فرزند گرامی‌اش حسن و حسین (علیهماالسلام)، درباره تفاوت ایمان و یقین پرسید. آن دو بزرگوار، ادب اختیار کرده، سکوت کردند.
امام علی (علیه‌السّلام)، از