پاورپوینت کامل أَیُّوب (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَیُّوب (مفردات‌قرآن) دارای ۴۷ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَیُّوب (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَیُّوب (مفردات‌قرآن) :

منبع: أَیُّوب (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أَیُّوبَ‌ (لغات‌قرآن)، ایوب.

أَیُّوب (به فتح الف و ضم یاء مشدد) از واژگان قرآن کریم نام یکی از پیامبران الهی است.
ایشان از فرزندان حضرت ابراهیم (علیه‌السّلام) و از انبیاء بنی‌اسرائیل است.
نام ایوب چهار بار در قرآن کریم آمده است.
ماجرای ابتلای حضرت ایوب به امتحان الهی و از دست دادن مال و فرزندان و سلامتی و نیز صبر ایشان بر مصیبت و در نهایت پایان امتحان الهی و برگرداندن همه آن‌چه از دست داده بود، در قرآن کریم بیان شده است.
در قرآن خداوند سرگذشت و بردباری وی را به عنوان موعظه و تسلیت و تقویت روحی حضرت رسول (صلّی‌اللَّه‌علیه‌و‌آله) بیان کرده است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَیُّوب
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۸۳-۸۴ سوره انبیاء)
۲.۲ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۴۱-۴۴ سوره ص)
۲.۳ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۸۴ سوره انعام)
۲.۳.۱ – دیدگاه مفسرین
۳ – نظری به آیات فوق‌
۳.۱ – مقام حضرت ایوب
۳.۲ – مفهوم نصب
۳.۳ – مفهوم رکض
۳.۴ – مفهوم شراب
۳.۵ – مفهوم ضغث
۴ – نکات مهم درباره زندگی حضرت ایوب
۴.۱ – بیان یک روایت
۴.۲ – دیدگاه مولفین قصص قرآن
۴.۳ – دیدگاه شیخ صدوق
۴.۴ – نسب
۴.۵ – مقام و شان
۴.۶ – توصیف واضح در قرآن
۵ – تعداد کاربردها
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معنای أَیُّوب

أَیُّوب

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۴۶.

[۲] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۹.

نام یکی از انبیاء مشهور است.
ابتدا به آن‌چه قرآن مجید درباره وی گفته است نظر می‌کنیم سپس سراغ کلمات دیگر می‌رویم‌.

۲ – کاربردها

به مواردی از اَیُّوب که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۸۳-۸۴ سوره انبیاء)

(وَ اَیُّوبَ‌ اِذْ نادی‌ رَبَّهُ اَنّی مَسَّنیَ الضُّرُّ وَ اَنْتَ اَرْحَمُ الرَّاحِمینَ • فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَکَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَیْناهُ اَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَهً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِکْری‌ لِلْعابِدینَ)

[۳] انبیاء/سوره۲۱، آیه۸۳- ۸۴.

«ایّوب وقتی پروردگارش را ندا کرد که به من ناگواری رسید و تو از همه رحیمان رحیم‌تری، پس اجابتش کردیم و محنتی که داشت برطرف نمودیم و کسان و نظیر کسانش را با آن‌ها به دو دادیم، رحمتی بود از جانب ما و تذکّری برای بندگان عابد.»

[۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴۳.

[۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۱۴.

[۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۱۵۳.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۹۴.

از این دو آیه چند مطلب به دست می‌آید، یکی این‌که حضرت ایوب گرفتاری و ناگواری داشت‌:

(اَنّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ)

در مفردات گوید: ضرّ (به ضمّ اول) به معنی بد حالی و محنت است خواه در نفس باشد یا در بدن و یا در خارج مانند کمی مال و مقام.

[۸] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۰۳.

در قاموس گفته: ضرّ به فتح و ضمّ اوّل به معنای ضرر است، یا به فتح اوّل (مصدر) به معنای‌ ضرر رساندن و به ضمّ اوّل به معنای ضرر است.

[۹] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۲، ص۷۵.

بنابراین ضرّ به ضمّ اوّل شامل محنت بدن و مال و غیره است.

۲.۲ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۴۱-۴۴ سوره ص)

(وَ اذْکُرْ عَبْدَنا اَیُّوبَ‌ اِذْ نادی‌ رَبَّهُ اَنّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ • ارْکُضْ بِرِجْلِکَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ • وَ وَهَبْنا لَهُ اَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَهً مِنَّا وَ ذِکْری‌ لِاُولِی الْاَلْبابِ • وَ خُذْ بِیَدِکَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ اِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ اِنَّهُ اَوَّابٌ)

[۱۰] ص/سوره۳۸، آیه۴۱- ۴۴.

«یاد کن بنده ما ایّوب را چون پروردگارش را ندا کرد که شیطان به من رنج و اذیّت رسانید، (گفتیم) قدم بزن با پایت و برو، این شستشوگاه خنک و آشامیدنی است. کسانش و نظیرشان را به او دادیم، مرحمتی بود از جانب ما و تذکّری خردمندان را، به دست خویش دسته ترکه (یا علف خشک) برگیر و با آن بزن و نقض عهد مکن ما او را صبور یافتیم نیکو بنده‌ای‌ بود و بسیار توبه‌گر.»

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۱۷.

[۱۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۰۸.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱۱.

[۱۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۴۵.

۲.۳ – اَیُّوبَ‌ (آیه ۸۴ سوره انعام)

(وَ مِنْ ذُرّیَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَیْمانَ وَ اَیُّوبَ‌ وَ یُوسُفَ وَ مُوسی‌ وَ‌ هارُونَ)

[۱۵] انعام/سوره۶، آیه۸۴.

(و از فرزندان او، داود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را (هدایت کردیم).)

[۱۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۸۴.

[۱۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۷، ص۳۳۷.

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۷، ص۲۴۲.

[۱۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۸، ص۱۷۰.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۵۱۰.

۲.۳.۱ – دیدگاه مفسرین

بعضی از بزرگان در تفسیر آیه‌ی ۸۳ سوره انبیاء فرموده‌اند: ضرّ به ضمّ اوّل مخصوص به ضرر بدن است مثل مرض و لاغری و نحوهما، و به فتح اوّل اعمّ است

[۲۱] فیض کاشانی، ملامحسن، التفسیر الصافی، ج۳، ص۳۵۰.

در ذیل آیه ۴۱ سوره ص

[۲۲] ص/سوره۳۸، آیه۴۱.

ضرّ را شامل مصیبت بدن و کسان دانسته است و گوید: این همان است که در سوره انبیاء گذشت.

[۲۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۱۷-۳۱۸.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۰۸.

ناگفته نماند: این دو کلام با هم نمی‌سازند.
دیگری این‌که: ایّوب (علیه‌السّلام) هم از جهت بدن محنت داشت و هم از جهت کسان زیرا در بیان قبول دعایش فرموده است: محنتی که داشت برطرف کردیم و کسانش را به او دادیم و آیات سوره ص درباره محنت بدنی‌اش روشن‌تر از این آیه است.

[۲۵] فیض کاشانی، ملامحسن، التفسیر الصافی، ج۳، ص۳۵۱.

سوّم این‌که مراد از

(آتَیْناهُ اَهْلَهُ)

چیست؟ ظاهر آیه آن است که خداوند کسانش را به وی داده است، روایت شده که خداوند کسان او را زنده کرد و گفته‌اند: کسان او متفرّق شده بودند به سوی وی بازگشتند و اللَّه العالم.

[۲۶] فیض کاشانی، ملامحسن، التفسیر الصافی، ج۳، ص۳۵۱.

[۲۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴۴۳.

[۲۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۱۴.

ولی قرآن در زنده شدن آن‌ها صریح نیست، در سوره‌ «ص» تفصیل قضیّه چنین است‌.

۳ – نظری به آیات فوق‌

به برخی از نکات آیات فوق می‌پردازیم:

۳.۱ – مقام حضرت ایوب

(وَ اذْکُرْ عَبْدَنا اَیُّوبَ‌)

این جمله مقام شامخ او را بیان می‌کند و خداوند سرگذشت و بردباری وی را به عنوان موعظه و تسلیت و تقویت روحی حضرت رسول (صلّی‌اللَّه‌علیه‌و‌آله) نقل می‌نماید.

[۲۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱۱.

[۳۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان