پاورپوینت کامل أَوْلِیاء (لغات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَوْلِیاء (لغات‌قرآن) دارای ۳۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَوْلِیاء (لغات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَوْلِیاء (لغات‌قرآن) :

منبع: پاورپوینت کامل أَوْلِیاء (لغات‌قرآن)

مقالات مرتبط: ولی (مفردات‌قرآن)، ولی (مفردات‌نهج‌البلاغه)، ولایت.

أَوْلِیاء:

(أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء)

[۱] یونس/سوره۱۰، آیه۶۲.

[۲] مائده/سوره۵، آیه۵۱.

أَوْلِیاء: جمع «ولى» در اصل از ماده «ولى یلى» (ولایت) گرفته شده است.

[۳] راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، دار القلم، ص۸۸۵.

[۴] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ص۴۵۵.

أَوْلِیاء: به معناى نبودن واسطه میان دو چیز و نزدیکى و پى‌درپى بودن آن‌هاست.
به همین دلیل به هرچیزى که نسبت به دیگرى قرابت و نزدیکى داشته باشد، خواه از نظر مکان یا زمان یا نسب و یا مقام، «ولى» گفته مى‌شود.
استعمال این کلمه به معنى «سرپرست» و «دوست» و مانند این‌ها نیز از همین جاست.

فهرست مندرجات

۱ – ترجمه و تفسیر أَوْلِیاء
۱.۱ – أَوْلِیاء (آیه ۶۲ سوره یونس)
۱.۱.۱ – أَوْلِیاء در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲ – أَوْلِیاء (آیه ۵۱ سوره مائده)
۱.۲.۱ – أَوْلِیاء در المیزان و مجمع‌ البیان
۱.۲.۲ – أَوْلِیاء در تفسیر نمونه
۲ – پانویس
۳ – منبع

۱ – ترجمه و تفسیر أَوْلِیاء

به موردی از کاربرد أَوْلِیاء در قرآن، اشاره می‌شود:

۱.۱ – أَوْلِیاء (آیه ۶۲ سوره یونس)

(أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاَ هُمْ یَحْزَنُونَ)

[۵] یونس/سوره۱۰، آیه۶۲.

(آگاه باشید! دوستان و اولیاى خدا، نه ترسى بر آن‌هاست و نه اندوهگین مى‌شوند.)

[۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۱۶.

۱.۱.۱ – أَوْلِیاء در المیزان و مجمع‌ البیان

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: این آیه جمله‌اى است استینافیه (یعنى سخنى از نو آغاز کرده) چیزى که هست با غرض سوره که همان دعوت به ایمان آوردن به کتاب خدا و تشویق اعتقاد به توحید خدا به معناى وسیعش مى‌باشد، ارتباط دارد.
از آن‌جا که مطلب اهمیت داشته، آیه را با لفظ ألا: آگاه و به هوش باشید افتتاح کرده و این کلمه به منظور هشدار به کار مى‌رود و خدای سبحان در این آیه و دو آیه بعدش مطلب مهمى آورده و آن عبارت است از معرفى اولیایش و بیان آثارى که ولایت آنان دارد و خصائصى که مختص به ایشان است.
کلمه ولایت هر چند که اهل لغت معانى بسیارى براى آن بر شمرده‌اند، لیکن اصل در معناى آن بر طرف شدن واسطه در بین دو چیز است، به گونه‌اى که بین آن دو، واسطه‌اى که از جنس آن‌ها نیست وجود نداشته باشد (که در این صورت هر یک ولى دیگرى محسوب مى‌شوند). لیکن از باب استعاره در معناى دیگرى نیز استعمال شده و آن نزدیکى چیزى به چیز دیگر است، حال این نزدیکى به هر وجهى که باشد، چه نزدیکى به مکان باشد و چه به نسب و خویشاوندى و چه به مقام و منزلت و چه به دوستى و صداقت و چه به غیر این‌ها، که با این حساب کلمه ولى بر هر دو طرف ولایت اطلاق مى‌شود، (این ولى او است، و او ولى این است، یعنى از نظر مکان و یا خویشاوندى و یا مقام و یا دوستى و یا غیر این‌ها نزدیک وى است)، مخصوصا اگر معناى اصلى کلمه را در نظر بگیریم که عبارت بود از اتصال دو چیز به یکدیگر و نبودن واسطه‌اى بین آن دو این اطلاق طرفینى روشن‌تر مى‌شود، چون یکى از آن دو چیز آن چنان در دنبال آن دیگرى قرار گرفته که هیچ چیز دیگرى غیر این، به دنبال آن قرار نگرفته است.
پس، وقتى مى‌گوییم خدای تعالی ولى بنده مؤمنش مى‌باشد، معنایش این است که آن چنان وصل به بنده است و آن چنان متولى و مدبر امور بنده است که هیچ کس دیگرى این چنین ارتباطى را با آن بنده ندارد، او است که بنده را به سوى صراط مستقیم هدایت مى‌کند، امر مى‌کند، نهى مى‌کند، به آن‌چه سزاوار است وا مى‌دارد، از آن‌چه نکوهیده است باز مى‌دارد و او را در زندگى دنیایى و آخرتیش یارى مى‌کند. هم چنان که از این طرف نیز مى‌گوییم مؤمن واقعى ولى خدا است، زیرا آن چنان وصل به خدا است که متولى اطاعت او در همه اوامر و نواهى او است و تمامى برکات معنوى از قبیل هدایت، توفیق، تایید، تسدید و به دنبالش اکرام به بهشت و رضوان را از خداى تعالى مى‌گیرد.

[۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۱۲۹.

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۸۸.

(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:

[۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۲۲.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۸۱.

)

۱.۲ – أَوْلِیاء (آیه ۵۱ سوره مائده)

(یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْیَهُودَ وَ النَّصَارَى أَوْلِیَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَ مَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ)

[۱۱] مائده/سوره۵، آیه۵۱.

(اى کسانى که ایمان آورده‌اید! یهود و نصارى را دوست و تکیه گاه خود، انتخاب نکنید. آن‌ها اولیاى یکدیگرند و ک