پاورپوینت کامل أَنام (مفردات‌نهج‌البلاغه)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَنام (مفردات‌نهج‌البلاغه) دارای ۱۳ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَنام (مفردات‌نهج‌البلاغه)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَنام (مفردات‌نهج‌البلاغه) :

منبع: أَنام (مفردات نهج البلاغه (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أَنام (مفردات‌قرآن)، أَنام (لغات‌قرآن).

أَنام (به فتح الف) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای مطلق خلق و انسان‌ها است.
در بیان حضرت علی (علیه‌السلام) نیز به‌ همین معنی به کار رفته است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَنام
۲ – کاربردها
۲.۱ – الاَْنامُ – خطبه ۱۱۴ (دعای استسقاء)
۲.۲ – لِلانامِ – خطبه ۱۷۱ (دعا)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای أَنام

أَنام به‌ معنای مطلق خلق و انسان‌ها است.

[۱] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۵.

در اقرب الموارد آمده است: «الاَنامُ‌: الخَلْق.»

[۲] شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۷۷.

اما قاموس المحیط آن‌را مطلق خلق، اعم از جنّ و انس دانسته است.

[۳] فیروز آبادی، مجد الدین، القاموس المحیط، ج۱ف ص۱۰۷۷، بیروت، مؤسسه الرساله للطباعه والنشر والتوزیع، ۱۴۲۶.

و طبرسی این واژه را به انسان‌ها معنی کرده است.

[۴] شیخ الطبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۹،ص۳۰۰، بی‌جا، دارالمعرفه، بی‌تا.

۲ – کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج‌البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل می‌باشد:

۲.۱ – الاَْنامُ – خطبه ۱۱۴ (دعای استسقاء)

در نهج البلاغه ظاهرا این واژه همه جا به معنی انسان‌ها آمده است.
چنان‌که آن حضرت (علیه‌السلام) در دعای استسقاء فرموده‌اند:
«اللَّهُمَّ … نَدْعوکَ حینَ قَنَطَ الاَْنامُ، وَ مُنِعَ الْغَمامُ، وَ هَلَکَ السَّوامُ، أَلاّ تُؤاخِذَنا بَأَعْمالِنا.»

[۵] سید رضی، محمد، نهج البلاغه ت الحسون، ج۱، ص۲۶۵، خطبه ۱۱۴.

[۶] عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الإستقامه، ج۱، ص۲۲۵، خطبه ۱۱۳.

[۷] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۷۲، خطبه ۱۱۵.

«خدایا تو را در وقتی می‌خوانیم که مردم نومید شده و باران قطع گردیده و چهارپایان (چرنده‌ها) مرده‌اند، می‌خواهیم ما را با اعمال خود مواخذه نکنی.»

[۸] مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه