پاورپوینت کامل أَمْر (مفردات‌قرآن)

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَمْر (مفردات‌قرآن) دارای ۵۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَمْر (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَمْر (مفردات‌قرآن) :

منبع: أَمْر (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: أَمر (لغات‌قرآن)، أَمْر (مفردات‌نهج‌البلاغه)، امر.

دیگر کاربردها: امر (ابهام‌زدایی).

أَمْر (به فتح الف و سکون میم) از واژگان قرآن کریم که جمع آن امور است.
این واژه در دو معنا استفاده شده است:

۱-به معنای کار و چیز؛

۲- معنای دستور و فرمان است.

درباره اولی الامر که به معنای صاحبان امر هستند، دیدگاه‌های مختلفی بین مفسرین اهل سنت و شیعه وجود دارد:
برخی آنان را امر به معروف‌کنندگان، امراء، فقهاء، اهل حل و عقد دانسته‌اند.
از دیدگاه علمای شیعه منظور از اولی الامر که اطاعت از آنان در ردیف اطاعت خداوند و حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) آمده، ائمه معصومین (علیهم‌السلام) هستند.
مشتقات أَمْر که در آیات قرآن آمده عبارتند از:

الْاُمُورُ (به ضم الف و میم) به معنای کارها؛

لَاَمَّارَهٌ (به فتح الف و میم) به معنای امرکننده؛

یَاْتَمِرُونَ‌ (به فتح تاء، سکون الف و کسر میم) به معنای مشورت می‌کنند؛

اُولِی‌ الْاَمْر(به فتح الف و سکون میم) به معنای صاحبان امر است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَمْر
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَمْراً (آیه ۱۱۷ سوره بقره)
۲.۲ – الْاَمْرِ(آیه ۱۵۹ سوره آل عمران)
۲.۳ – اَمْرٌ (آیه ۸۳ سوره نساء)
۲.۴ – الْاُمُورُ (آیه ۲۱۰ سوره بقره)
۲.۵ – الْاُمُورِ (آیه ۴۱ سوره حج)
۲.۶ – اَمَرَ (آیه ۲۹ سوره اعراف)
۲.۷ – اَمَرَ (آیه ۴۰ سوره یوسف)
۲.۸ – أَمْرُ ( آیه ۹۷ سوره هود)
۲.۹ – لَاَمَّارَهٌ (آیه ۵۳ سوره یوسف)
۲.۱۰ – یَاْتَمِرُونَ‌ (آیه ۲۰ سوره قصص)
۲.۱۱ – یَاْتَمِرُونَ‌ (آیه ۶ سوره طلاق)
۲.۱۲ – اُولِی‌الْاَمْر ( آیه ۵۳ سوره نساء)
۳ – مصادیق اولی‌الامر
۳.۱ – دیدگاه نگارنده
۳.۱.۱ – شبهات درباره اولی الامر
۳.۱.۱.۱ – الْاَمْرِ ( آیه ۱۵۲ شوره آل‌عمران)
۳.۱.۱.۲ – الأَمْرِ (آیه ۴۳ سوره انفال)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای أَمْر

اَمْر

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱۰۹.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۸.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت- الحسینی، ج۳، ص۲۱۰.

به معنای کار و چیز و جمع آن امور هم آمده است.
أَمْر

[۴] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۶۹.

[۵] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت- الحسینی، ج۳، ص۲۰۸.

دستور و فرمان است.
قاموس گوید: «الامر ضدّ النهی»

[۶] فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۱، ص۳۶۵.

۲ – کاربردها

به مواردی از أَمْر که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَمْراً (آیه ۱۱۷ سوره بقره)

(وَ إِذا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّما یَقُولُ لَهُ کُن فَیَکُونُ)

[۷] بقره/سوره۲، آیه۱۱۷.

«چون چیزی را اراده کند، بدان گوید: باش پس می‌شود.»

[۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱، ص۳۹۴-۳۹۵.

[۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۶۱-۲۶۲.

[۱۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۱۰.

[۱۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱، ص۳۶۸.

۲.۲ – الْاَمْرِ(آیه ۱۵۹ سوره آل عمران)

(وَ شاوِرْهُمْ فی الأَمْرِ)

[۱۲] آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۹.

«در کار با آن‌ها مشورت کن‌.»

[۱۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۴، ص۸۷.

[۱۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۴، ص۵۷.

[۱۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۴، ص۳۱۴.

[۱۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۸۶۹.

۲.۳ – اَمْرٌ (آیه ۸۳ سوره نساء)

(وَ اِذا جاءَهُمْ‌ اَمْرٌ مِنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذاعُوا بِهِ)

[۱۷] نساء/سوره۴، آیه۸۳.

«چون چیزی از ایمنی و ترس بیاید آن را منتشر می‌کنند.»

[۱۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۲۸.

[۱۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۱.

[۲۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۵، ص۲۶۳.

[۲۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۲۶.

۲.۴ – الْاُمُورُ (آیه ۲۱۰ سوره بقره)

(إِلَى اللّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ)

[۲۲] بقره/سوره۲، آیه۲۱۰.

(همه امور به سوى خدا باز مى‌گردد.)

[۲۳] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۲.

[۲۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲، ص۱۵۷.

[۲۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲، ص۱۰۵.

[۲۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۲۷۴.

[۲۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۲، ص۵۳۹.

>

۲.۵ – الْاُمُورِ (آیه ۴۱ سوره حج)

(وَ لِلَّهِ عاقِبَهُ الْاُمُورِ)

[۲۸] حج/سوره۲۲، آیه۴۱.

«کارها به خدا بر می‌گردد، عاقبت کارها با خدا و برای خداست.»

[۲۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۵۴۷.

[۳۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۳۸۷.

[۳۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۲۲۲.

[۳۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۴۰.

۲.۶ – اَمَرَ (آیه ۲۹ سوره اعراف)

(قُلْ‌ اَمَرَ رَبِّی بِالْقِسْطِ)

[۳۳] اعراف/سوره۷، آیه۲۹.

«بگو خدایم به عدل فرمان داده است‌.»

[۳۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۹۱.

[۳۵] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۷۳.

[۳۶] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۹، ص۸۳.

[۳۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۶۳۴.

۲.۷ – اَمَرَ (آیه ۴۰ سوره یوسف)

(اَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوا اِلَّا اِیَّاهُ)

[۳۸] یوسف/سوره۱۲، آیه۴۰.

«دستور داده که جز او را نپرستید.»

[۳۹] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۴۲.

[۴۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۷۸.

[۴۱] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۲۲.

[۴۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۵۸.

ناگفته نماند: امر به معنای اوّل اسم مصدر، و به معنای دوم مصدر و اسم مصدر است. در تفسیر المیزان احتمال داده که معنای مصدری اصل، و اسم مصدر، معنای ثانوی و به عنایت باشد.

[۴۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۸، ص۱۸۸.

[۴۴] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۸، ص۱۵۰.

و به طور خلاصه می‌ توان گفت: امر یا قولی است و یا فعلی، قولی به معنی دستور و فعلی به معنی کار و چیز است.

۲.۸ – أَمْرُ ( آیه ۹۷ سوره هود)

(وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشیدٍ)

[۴۵] هود/سوره۱۱، آیه۹۷.

(در حالى که فرمان فرعون، مایه رشد و نجات نبود.)

[۴۶] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۳۲.

[۴۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۵۷۱-۵۷۲.

[۴۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۳۸۰-۳۸۱.

[۴۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۱۱۹.

[۵۰] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۲۹۱.

در این آیه و غیر آن ظاهرا هر دو امر، مراد است.

۲.۹ – لَاَمَّارَهٌ (آیه ۵۳ سوره یوسف)

(اِنَّ النَّفْسَ‌ لَاَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ)

[۵۱] یوسف/سوره۱۲، آیه۵۳.

«نفس به بدی، بسیار امر کننده است.»

[۵۲] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۱، ص۲۶۹.

[۵۳] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۱، ص۱۹۷.

[۵۴] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۲، ص۲۳۷.

[۵۵] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۶۸.

اَمّارَه مبالغه است‌

۲.۱۰ – یَاْتَمِرُونَ‌ (آیه ۲۰ سوره قصص)

(اِنَّ الْمَلَاَ یَاْتَمِرُونَ‌ بِکَ لِیَقْتُلُوکَ)

[۵۶] قصص/سوره۲۸، آیه۲۰.

«اشراف قوم درباره‌ی تو مشورت می‌کنند که تو را بکشند.»

[۵۷] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۲۸.

[۵۸] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۲۱.

[۵۹] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۸، ص۱۷۷.

[۶۰] طبرسی، فضل بن حسن، ت