پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی دارای ۶۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی :

پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی (۱۲۴۸-۱۳۳۷ق)، معروف به صاحب عروه، از فقهاء و مراجع تقلید شیعیان در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری قمری بود.
صاحب عروه در یزد، مشهد، اصفهان و نجف علوم دینی را نزد بزرگانی چون محمدباقر نجفی، سید محمدباقر موسوی خوانساری، میرزا هاشم خوانساری، محمدجعفر آباده‌ای، میرزای شیرازی، مهدی آل کاشف الغطاء و بزرگان دیگر فرا گرفت و به درجه اجتهاد رسید و بعد از آخوند خراسانی از مراجع تقلید بزرگ جهان اسلام قرار گرفت. آیت الله طباطبایی در کنار مرجعیت و فعالیت‌های علمی در امور سیاسی هم ورود می‌کرد؛ او در جنبش مشروطه از مخالفان مشروطه بود، زیرا مشروطیت را از مشروعیت جدا می‌دانست، همچنین در زمان اشغال لیبی توسط ایتالیا و اشغال عراق توسط انگلیس حکم جهاد داد.
تالیفات زیادی از این عالم برجای مانده که مهم‌ترین و ارزنده‌ترین کتاب فقهی او عروه الوثقی است که بسیاری از علما بر آن حاشیه و شرح نوشته‌اند. سید محمدکاظم یزدی ۲۸ ماه رجب سال ۱۳۳۷ق درگذشت و در حرم امام علی (علیه‌السلام) دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – ولادت
۲ – تحصیلات
۲.۱ – در یزد
۲.۲ – در مشهد و اصفهان
۲.۳ – در نجف
۳ – استادان
۴ – شاگردان
۵ – شخصیت سید از زبان بیگانه
۶ – آثار
۷ – مرجعیت
۸ – فعالیت‌های سیاسی
۸.۱ – موضع‌گیری در مشروطیت
۸.۲ – اعتراض به دولت عثمانی
۸.۳ – فتوای جهاد علیه اشغال لیبی
۸.۴ – فتوای جهاد علیه انگلیس
۸.۵ – شهادت فرزند
۹ – فرزندان
۱۰ – اوصیا
۱۱ – آثار خیر
۱۲ – وفات
۱۳ – پانویس
۱۴ – منبع

۱ – ولادت

پاورپوینت کامل سید محمدکاظم طباطبایی یزدی در سال ۱۲۴۸ق، در روستای «کسنویه» یزد متولد شد. پدرش به تبرک نام رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و با یاد امام هفتم شیعیان، او را محمدکاظم نام نهاد.

۲ – تحصیلات

سید محمدکاظم دوران کودکی و نوجوانی را پشت سر گذاشت، ایشان تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود شروع نمود و با تشویق‌های پدر و مهم‌تر از همه عنایت خاص خداوند، به علوم دینی رو آورد.

۲.۱ – در یزد

سید محمدکاظم وارد حوزه علمیه «دو منار» یزد، یعنی بزرگ‌ترین حوزه آن شهر شد. سید محمدکاظم مدت‌ها در درس ادبیات استاد ملا محمدابراهیم اردکانی و زین‌العابدین عقدایی شرکت کرد و از آن دو بهره‌های فراوان برد.
جدیت فراوانش در کسب علوم اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) او را مورد توجه اساتید مدرسه قرار داد. پس از اتمام ادبیات عرب، در درس فقه و اصول آخوند ملا هادی یزدی که از علمای بزرگ آن زمان محسوب می‌شد دوره سطح را به پایان رسانید. دیری نپایید که مقام علمیش او را در زمره نزدیکان خاص استاد جای داد. با توصیه استاد، در ضمن فراگیری فقه و اصول، به تدریس ادبیات پرداخت. کیفیت تدریس و شیوه بیان او، سرانجام کار را بدانجا رساند که بعد از اندک زمانی سید محمدکاظم یزدی به مثابه یکی از اساتید حوزه علمیه یزد شناخته شد.

۲.۲ – در مشهد و اصفهان

جوان یزدی پس از مشورت با دو استادش، اردکانی و عقدایی، به امید بهره‌مندی از وجود مقدس امام هشتم (علیه‌السّلام) راهی مشهد مقدس شد تا با استعانت از آن امام، به مقامات علمی و معنوی نایل آید.
وی در مدت زمان کوتاهی، علم هیئت و ریاضی را آموخت و طولی نکشید که در زمره اساتید این علوم در آمد.
حوزه علمیه اصفهان نیز دورانی به وجود استادی چون سید محمدکاظم مفتخر گردید. وی با ورودش به اصفهان در مدرسه صدر سکونت گزید.
سید محمد کاظم، ابتدا درس علامه شیخ محمدباقر نجفی فرزند شیخ محمدتقی نجفی، نویسنده کتاب هدایه المسترشدین را بر درس سایر علما ترجیح داد. و از محضر اساتیدی چون آیت ‌الله سید محمدباقر موسوی خوانساری و برادرش آیت ‌الله حاج میرزا هاشم خوانساری و آیت ‌الله محمدجعفر آباده‌ای استفاده‌های فراوانی برد.

۲.۳ – در نجف

سید محمدکاظم در سال ۱۲۸۱ق، با اجازه و معرفی استادش آیت ‌الله شیخ محمدباقر نجفی، به همراه چند تن از علما به نجف اشرف هجرت کرد و در آن‌جا از محضر بزرگانی همچون آیت‌ الله سید محمدحسن شیرازی (میرزای بزرگ) فتوادار تحریم تنباکو، آیت‌ الله شیخ راضی و آیت‌ الله شیخ مهدی جعفری و آیت‌ الله شیخ مهدی آل کاشف الغطاء استفاده‌های علمی و توشه معنوی فراوانی کسب نمود.
استاد هیچ‌گاه از تدریس غافل نبود. وی بعد از هجرت میرزای شیرازی به سامرا به طور رسمی حوزه درس خود را در نجف تشکیل داد و به تدریس دروس خارج فقه و اصول که مرحله نهایی تحصیلات حوزوی است، پرداخت. دیری نپایید که شاگردان زیادی در درس ایشان حاضر شدند، به طوری که عدد آنان را تا دویست نفر ذکر کرده‌اند.

۳ – استادان

۱- ملا محمدابراهیم اردکانی؛ ۲- زین‌الدین عقدائی؛ ۳- آخوند ملا هادی یزدی؛
۴- شیخ باقر نجفی؛ ۵- سید محمدباقر موسوی؛ ۶- میرزا محمدهاشم چهارسوقی؛
۷- محمدجعفر آباده‌ای؛ ۸- میرزای شیرازی؛
۹- شیخ راضی؛ ۱۰- شیخ مهدی جعفری؛ ۱۱- شیخ مهدی آل کاشف الغطاء و….

۴ – شاگردان

برخی از معروف‌ترین شاگردان وی عبارتند از:
۱- آیت ‌الله شیخ عبدالکریم حائری یزدی (مؤسس حوزه علمیه قم)؛
۲- آیت الله سید حسین بروجردی (مرجع تقلید شیعیان جهان)؛
۳- آیت ‌الله محمدتقی بافقی؛ ۴- آیت الله میرزا مهدی آشتیانی؛
۵- آیت الله آقا ضیاء‌الدین عراقی؛ ۶- آیت الله سید محمدتقی خوانساری؛
۷- آیت الله سید احمد خوانساری؛ ۸- سید محمود بن شرف‌الدین علی تبریزی مرعشی؛
۹- آیت ‌الله شیخ احمد کاشف الغطاء؛ ۱۰- شیخ محمدحسین کاشف الغطاء؛
۱۱- سید حسن مدرس؛ ۱۲- سید محمد فیروزآبادی؛ ۱۳- سید عبدالحی یزدی؛
۱۴- شیخ محمد بن علی حرزالدین نجفی؛ ۱۵-شیخ موسی بن عبدالله احسانی.

۵ – شخصیت سید از زبان بیگانه

یکی از سران انگلیس که در حدود سال ۱۳۳۳ موفق به ملاقات سید شده بود، در این خصوص چنین می گوید:
سـیـد که بسیار پیر بود و عمامه کوچک سفیدی بر سر داشت (گویا در منزلشان عمامه کوچک سـفـیـدی بـر سـر مـی‌بـستند) و محاسن و ناخن‌هایش با حنای قرمز خیلی خوب رنگ شده بود و درخشندگی خاصی داشت، بیرون آمد و با کمال سردی و بی‌اعتنایی به ما خوش آمد گفت و ما را روی حـصـیـری کـه در بیرون اتاقش افتاده بود، نزدیک خود نشاند.
من متوجه تاثیر و نفوذ زیاد و حـسـن شـهرت او بودم، در خطوط صورت او قوه جاذبه‌ای وجود داشت و چشمانش خاکستری و خـسـتـه مـی‌نـمود و در وجود نحیف و خسته او یک قدرت و نفوذ خارق‌العاده در حرکت بود، و بیان او سحرآمیز بود که من کمتر در کشورهای اسلامی نظیر آن‌را دیده بودم و بعد می‌گوید:
سید با کمال وقار پاکت پول ما را به طرف ما پس زده و با عزمی راسخ گفت که هنوز موقع آن نرسیده است تا آنجا که می‌گوید:
مـن اطـمـیـنـان حاصل کردم که با او نمی‌توان صحبت کرد و مقام عالی او قابل خرید و فروش نـیـسـت و بـسـیار خوشوقت است که در این باب با او صحبتی ننمائیم و البته چنین وضعی را در کشورهای مصر و حجاز که همه برای پول به دنبال ما می‌دوند نمی‌توان یافت.

[۱] مجله نور علم، دوره دوم، شماره سوم، ص ۸۲.

۶ – آثار

آثار زیادی از آیت ‌الله یزدی به یادگار مانده که حاصل تلاش سال‌های متمادی وی بوده است. برخی از آنها در زمان حیاتشان جمع آوری و تدوین شده و برخی نیز بعد از آن بزرگوار، به همت شاگردانش به چاپ رسیده که به شرح زیر است:
۱- العروه الوثقی؛
۲- حاشیه بر مکاسب؛
۳- رساله فی التعادل و التراجیح؛
۴- الصحیفه الکاظمیه؛
۵- السؤال و الجواب؛
۶- رساله اجتماع امر و نهی.
العروه الوثقی، مهم‌ترین تالیف و ارزنده‌ترین کتاب فقهی آیت ‌الله سید محمدکاظم یزدی به حساب می‌آید. این اثر فقهی به حدی معروف است که مؤلف آن نزد همگان، به خصوص علما و فضلای حوزه‌های علمیه به صاحب عروه شناخته می‌شود. کتاب مزبور دربرگیرنده ابواب مختلف فقه است و احکام و مسائل شرعی را بیان می‌کند. این اثر در مجموع، محتوی ۳۲۶۰ مساله و در سه جلد تالیف شده است.
مسائل کتاب به نحوی ترتیب یافته که دست‌یابی به آنها بسیار آسان و همواره مورد توجه مراجع تقلید بوده است و بسیاری از مراجع بزرگ بر آن حاشیه یا شرح نوشته‌اند.
در مقدمه کتاب مستمسک العروه الوثقی تالیف آیت ‌الله سید محسن طباطبایی حکیم که اولین شرح بر العروه الوثقی می‌باشد آمده است: کتاب پر ارزش عروه الوثقی از حیث دقت و تحقیق، به گونه‌ای است که در حوزه‌ها محور درسی بسیاری از فقها قرار می‌گیرد، با اینکه قبل از آن محور درس‌های فقهی علما، کتاب شرایع الاسلام و تبصره المتعلمین بود اما با ظهور کتاب عروه الوثقی، این کتاب ارزشمند محور درسی حوزه‌های علمیه گردیده و شروح و تعلیقات زیادی بر آن نگاشته شده است…

۷ – مرجعیت

استاد آیت ‌الله یزدی، بر مباحث فقهی تسلط کامل داشت. از این‌رو مسائل مشکل و پیچیده فقهی را با بیانی روان و ساده و با استدلالی قوی، به طلاب عرضه می‌کرد، به گونه‌ای که شاگردان فراوانی جذب شیوه درس وی شدند. آن‌گونه که مورخان نوشته‌اند وی با تسلط کامل و مهارت تحسین برانگیز و استدلال قوی به طرح نظرات خود می‌پرداخت و ابواب مختلف فقهی را یکی پس از دیگری به بهترین وجه و آسان‌ترین شیوه به پایان می‌رساند.
او بدون استدلال قوی و قانع کننده، از مباحث علمی نمی‌گذشت و به مثال‌های فراوان فقهی استشهاد می‌کرد. وقتی شاگردان، اشکالات و سؤالات خود را مطرح یا در مثال‌های ایشان خدشه می‌کردند، با سعه صدر به سخن آنان گوش می‌داد و با وقار خاص به آنان می‌گفت: «این اشکال به ذهن من نیز آمده! آن گاه به اشکال جواب می‌داد.»
آیت ‌الله سید محمدکاظم یزدی، سیره علمای صالح گذشته را در زمینه مرجعیت رعایت می‌کرد و با این‌که از بزرگ‌ترین علمای آ