توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل أَبّ (مفردات‌قرآن) دارای ۲۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل أَبّ (مفردات‌قرآن)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل أَبّ (مفردات‌قرآن) :

پاورپوینت کامل أَبّ (مفردات‌قرآن)

منبع: أَبّ (قاموس قرآن (جلد ۱))

مقالات مرتبط: چراگاه.

دیگر کاربردها: اب (ابهام‌زدایی).

أَبّ (به فتح همزه و تشدید باء) از واژگان قرآن کریم به معنای چراگاه است.
این واژه در قرآن کریم تنها یک‌بار ذکر شده است.
برخی این کلمه را وأب خوانده و واو را جزء کلمه به معنای درشت و شاداب دانسته‌اند.
اما این احتمال به دلایل مختلف مردود است.

فهرست مندرجات

۱ – معنای أَبّ
۲ – کاربردها
۲.۱ – اَبًّا (آیه ۳۱ سوره عبس)
۲.۲ – تفسیر (آیه ۳۱ سوره عبس)
۳ – تعداد کاربردها
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معنای أَبّ

أَبّ

[۱] قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۱-۳.

[۲] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۹.

[۳] طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۵.

به معنای چراگاه است.
در مفردات و نهایه گوید: چراگاهى که براى چریدن و چیدن آماده است.

[۴] راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۹.

[۵] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه، ج۱، ص۱۳.

در اقرب الموارد گفته: گیاهان خودرو که چهارپایان خورند.

[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ج۱، ص۳۶.

کلام مجمع نیز نظیر مفردات و نهایه است.

[۷] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۸.

۲ – کاربردها

به موردی از أَبّ که در قرآن به‌ کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ – اَبًّا (آیه ۳۱ سوره عبس)

(فَاَنْبَتْنا فِیها حَبًّا … وَ فاکِهَهً وَ اَبًّا)

[۸] عبس/سوره۸۰، آیات۲۷ و ۳۱.

(و در آن دانه‌هاى فراوانى رویاندیم … و میوه و چراگاه)

[۹] مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۵.

[۱۰] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۲۱۰.

[۱۱] طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۳۴۳.

[۱۲] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۶۸.

[۱۳] طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۳۱۳.

۲.۲ – تفسیر (آیه ۳۱ سوره عبس)

باید دانست مراد از آن در آیه، علف‌های خودرو است. زیرا که «ابّ» مفعول «اَنْبَتْنَا» است و روئیدن در علف‌هاست نه در محلّ آن‌ها و آن‌جا که چراگاه معنی شده محل بالتبع مراد است. این کلمه در کلام اللَّه مجید فقط یک‌بار یافته است و اصل آن چنان‌که اهل لغت گفته‌اند به معنی تهیّؤ و آمادگی است: «اَبَ‌ للسَّیْرِ اَبّاً: تَهَیَّأَ له»

[۱۴] فیروزآبادی، مجدالدین، القاموس المحیط، ج۱، ص۵۸.

در نهایه گفته: در حدیث قُسِّ بن ساعده هست: «فَجَعَلَ یَرْتَعُ‌ اَبّاً»

[۱۵] ابن اثیر، مجدالدین، النهایه، ج۱، ص۱۳.

یکی از محققین پس از نقل اقوال علماء در معنی «اَبّ» احتمال داده که واو در «وَ اَبًّا» جزء کلمه است و آن بی‌تشدید می‌باشد.
آیه: «وَ فاکِهَهً وَ اَبًّا» مرکب است از دو لفظ «فاکِهَهً» بمعنی میوه و

(وَ اْباً)

بمعنی درشت و شاداب و گوناگون علی هذا به قول ایشان واو عاطفه نیست، و «وَ اْب» بر وزن دهر صفت «فاکِهَهً» است. آن‌گاه احتمال خویش را نزدیک به یقین دانسته است. روح سخن ایشان در این احتمال آن است که اهل لغت و تفسیر معنای صریحی و روایت صحیحی در باره این کلمه نگفته و نقل نکرده‌اند.
ولی برای «وَاْب» معنای روشنی است، ایضا می‌گوید: علمای لغت «اَبّ» را دخیل و غیر عربی گفته‌اند.

[۱۶] نوبخت، حبیب ال