توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل امامت عامه (فقه سیاسی) دارای ۴۱ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل امامت عامه (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل امامت عامه (فقه سیاسی) :

پاورپوینت کامل امامت عامه (فقه سیاسی)

منبع: پاورپوینت کامل امامت عامه (فقه سیاسی)

امامت عامه، در متون اسلامی به معنای رهبری غیرمعصوم است و در دو سطح «امامت اصلىِ معصوم» و «امامت اضطراریِ زمان غیبت» تبیین می‌شود.
روایات متعددی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و امامان (علیهم‌السلام)، ضرورت وجود امام برای سامان‌دهی جامعه، اجرای عدالت، حفظ وحدت و مقابله با دشمن را بیان می‌کند.
در سنت سیاسی اسلام، دو نوع نیابت از امام معصوم دیده می‌شود: نیابت خاصِ اشخاص معین و نیابت عام که در فقیه‌ جامع‌الشرایط تحقق می‌یابد.
وظایف نایب امام براساس فرامین ائمه شامل تشکیل حکومت، انتخاب کارگزاران، اداره قضا، سازمان‌دهی نیروهای نظامی، نظارت اداری و عقد صلح است.
بر این اساس، ولایت فقیه ادامه منطقی اختیارات حکومتی امام در عصر غیبت دانسته می‌شود، هرچند از ویژگی‌های اختصاصی امامت معصوم مانند عصمت و ولایت تکوینی برخوردار نیست.
در ساختار ولایت فقیه، مردم با انتخاب فقیه واجد شرایط از آزادی و نقش فعال‌تری در تحقق نظام سیاسی برخوردار می‌شوند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف امامت عامه
۲ – دومرحله‌ای بودن امامت
۳ – مستندات روایی امامت عامه
۳.۱ – روایات امام علی (علیه‌السلام)
۳.۲ – دیگر روایات
۴ – نظام نیابت در تاریخ اسلام
۴.۱ – نیابت خاص
۴.۲ – نیابت عام
۵ – وظایف و اختیارات نائب عام
۶ – پیوند ولایت فقیه با امامت
۷ – تفاوت امامت اصلی و ولایت فقیه
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – تعریف امامت عامه

به جز معناى خاص امامت بر محور عصمت که مخصوص رسولان و امامان (علیهم‌السلام) است، اصولا در متون اسلامى، امامت در مفهوم عامى نیز به کاربرده شده که رهبرى غیر معصوم را هم شامل مى‌شود.

۲ – دومرحله‌ای بودن امامت

با دقت در مفهوم عام امامت، در موارد و نصوص زیر، مى‌توان دو مرحله‌اى بودن امامت را استنباط کرد:

• مرحله‌اى در هنگام حضور امام معصوم که امامت اصلى است.

• مرحله‌اى در هنگام عدم دسترسى به امام معصوم، که امامت اضطرارى و غیابى است.

۳ – مستندات روایی امامت عامه

مستندات روایی به شرح ذیل است:

۳.۱ – روایات امام علی (علیه‌السلام)

امام علی (علیه‌السلام) مى‌فرماید:

• «الامامه نظاماً لامه.»

[۱] تمیمی آمدی، عبد الواحد بن محمد، ج۱، ص۴۸۹.

• «و انه لابد للناس من امیر برا و فاجر یعمل فى امرته المؤمن و یستمتع فیها الکافر و یبلغ الله فیه الاجل و یجمع به الفى و یقاتل به العدو و تأمن به السبل و یؤخذ به للضعیف من القوى حتى یستریح بر و یستراح من فاج.»

[۲] صبحی، صالح، نهج البلاغه، ص۸۲، خطبه۴۰.

• «انه لیس على الامام ما حمل من امر ربه الابلاغ فى الموعظه والاجتهاد فى النصیحه والاحیاء للسنه و اقامه الحدود على مستحقیها و اصدار السهمان على اهلها…»

[۳] صبحی، صالح، نهج البلاغه، ص۱۵۲، خطبه۱۰۵.

۳.۲ – دیگر روایات

امام هشتم (علیه‌السلام) فرمود:

«انه لابد لهم منه (الامام) و لاقوام. لهم الا به فیقاتلون به عدهم و یقسمون به فیئهم و یقیمون به جمعهم و جماعتهم و یمنع ظالمهم من مظلومهم»

[۴] صدوق، محمد بن علی، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۰۸.

[۵] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۲۳، ص۳۲.

(امت ناگزیر باید امام داشته باشد و جز با امام براى آنها استقرارى نیست تا با دشمن بجنگند و درآمد عمومى را با وجود امام بالا برند و با او وحدت یابند و جماعتشان تشکیل شود و او ستمکاران را سرکوب کند و مظلومان را داد دهد.)

«ان الامام زمام الدین و نظام المسلمین ان الامامه الاسلام الغایى و فرعه السامى»

[۶] قمی، عباس، سفینه البحار، ج۱، ص۱۲۹.

(امام چون رشته پیوند دین و نظام اجتماعى و سیاسى مسلمین است و امامت اساس و سربلندى اسلام و فرع و نتیجه سرافراز آن است.)

امام صادق (علیه‌السلام) فرمود:

«لیصلح الحکم و لا الحدود و لا الجمعه الا بامام عادل»

[۷] مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۲۳، ص۳۲.

[۸] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۱، ص۴۱۳.

(حکومت و اقامه حدود و جماعت سیاسى عبادى مسلمانان جز با امام عادل بر پا نمى‌شود)

امام حسین (علیه‌السلام) فرمود:

«فلعمرى ما الامام الا الحاکم بالکتاب القائم بالقسط الدائن بدین الله الحابس نفسه على ذات الله»

[۹] مفید، محمد بن نعمان، الارشاد، ج۲، ص۳۹.

(سوگند به جانم، امام جز کسى که بر اساس کتاب خدا حکومت کند و قسط و عدالت را برپا نماید و متعهد به دین خدا و نگهدارنده خویش برخواست خدا باشد، نیست.)

پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمود:

«لاتصلح الامامه الالرجل فیه ثلاث خصال»

[۱۰] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۲، ص۳۴۸.

(امامت جز براى کسى که در او سه خصلت باشد شایسته و سزاوار نیست.)

۴ – نظام نیابت در تاریخ اسلام

در تاریخ سیاسى پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و امامان (علیه‌السلام) تعیین دوگونه نمایندگى و نیابت دیده مى‌شود: نوعى به صورت شخصى و به نام افراد خاص و نوعى دیگر به طور عام و به شکل تعیین ضوابط و صفات.

۴.۱ – نیابت خاص

در مورد اول (نیابت خاص) مى‌توان نمونه‌هایى از قبیل افرادى که توسط پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) به هنگام مسافرت‌هاى آن حضرت در مدینه به عنوان جانشینى و نیابت تعیین مى‌شدند، یا اشخاصى چون مالک اشتر و قیس بن عباده و محمد بن ابی‌بکر که از طرف على (علیه‌السلام) به نیابت از امام براى حکومت مصر تعیین شدند را ذکر کرد.

۴.۲ – نیابت عام

در مورد دوم (نیابت عام) نیز فقیه جامع‌الشرائط، که موضوع بحث در ولایت فقیه است، در روایات اسلامى به صورت یک عنوان توصیفى معرفى‌شده است.
با مقایسه ماهیت کار و مسئولیت‌هاى ناشى از آن در دو مورد فوق، جاى تردیدى باقى نمى‌ماند که اشخاص و خصوصیت‌هاى فردى گرچه در انتخاب مؤثر بوده‌اند ولى در کیفیت نیابت تأثیر چندانى نداشته‌اند.
علامه نراقی در کتاب عوائدالایام مى‌گوید:

«از بدیهیاتى که تردیدى در آن نمى‌توان داشت این است که وقتى پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) به هنگام مسافرت و یا وفات گفت فلانى «وارث» و «خلیفه» و «امین» و «حجت» و «حاکم از طرف من» و «مرجع امور در حوادث» است و «مجارى امور» در دست اوست برداشتى که از این سخن مى‌شود جز این نیست که اختیارات و مسئولیت‌هاى حکومتى پیامبر به وى تفویض شده است.

[۱۱] نراقی، مولی‌احمد، عوائد الایام، ص۵۳۷.

»

با فرض اینکه تمامى این عناوین در مورد فقیه جامع‌الشرائط نیز آمده است، به سه