توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل الدعاه الی اللّه دارای ۳۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل الدعاه الی اللّه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل الدعاه الی اللّه :

السَّلام عَلَی الدُّعاهِ إلَی اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

منبع: السَّلام عَلَی الدُّعاهِ إلَی اللّهِ‌ (زیارت جامعه کبیره)

السَّلام عَلَی الدُّعاهِ الَی اللّه!

سلام بر دعوت کنندگان به سوی خدا!

فراز السَّلام عَلَی الدُّعاهِ إلَی اللّهِ‌ در زیارت جامعه کبیره، اهل بیت (علیهم‌السّلام) را دعوت کنندگان به سوی خدا معرفی می‌کند. برنامه دعوتِ تمام پیامبران الهی، فراخوانی به عبادتِ خداوند است و سیرِ دعوت همه فرستادگان، یکسان بوده و پیشوایان معصوم، ادامه دهندگان برنامه پیامبران‌اند.

فهرست مندرجات

۱ – واژه‌شناسی
۲ – شرح فراز
۳ – دعوت به سوی خدا
۴ – اهل‌بیت در قلّه دعوت به خدا
۵ – ویژگی‌های مبلّغ
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – واژه‌شناسی

الدُّعاه: جمع داعی، به معنای دعوت کننده، فراخوان. «الدّعاه: قوم یدعون الی بیعه… و احَدُهم داع».

[۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۲۵۹.

۲ – شرح فراز

اهل بیت (علیهم‌السّلام)، همگی مبلّغان الهی هستند و در این عبارت، به محتوای تبلیغ آنان، اشاره می‌شود و به ایشان به عنوان «دعوت کنندگان به سوی خداوند»، درود می‌فرستیم. مفهوم دعوت به سوی خدا، جایگاه اهل بیت (علیهم‌السّلام) در میان دعوت کنندگان، و برخی از ویژگی‌های مبلّغان الهی را از نظر می‌گذرانیم.

۳ – دعوت به سوی خدا

برنامه دعوتِ تمام پیامبران الهی، فراخوانی به عبادتِ خداوند است و سیرِ دعوت همه فرستادگان، یکسان بوده و پیشوایان معصوم، ادامه دهندگان برنامه پیامبران‌اند. قرآن، هدف بعثتِ پیامبران را چنین ترسیم کرده است:

(وَ لَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ اُمَّهٍ رَّسُولًا اَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَ اجْتَنِبُواْ الطَّـغُوتَ)

،

[۲] نحل/سوره۱۶، آیه۳۶.

«و هر آینه، در هر امّتی پیامبری را بر انگیختیم که: خدای را بپرستید و از طاغوت، دوری جویید».
پرستش خداوند، تنها با نفیِ پرستش هر چه غیر اوست، تحقّق می‌یابد. بنابراین، همه پیامبران، مردم را به سوی خدا دعوت می‌کردند و از عبادتِ طاغوتیان، باز می‌داشتند. در منطق آنان، پیروی از هوای نفس، فرمان‌روایانِ زورگو و بت‌های ساخته دستِ بشر، همگی بت پرستی است و تنها تمایز آنان، در جانداری و بی جانی آنهاست.
سردمدارانِ ستمگر، بت‌های جاندار هستند و مجسّمه‌هایِ مقدّس، طاغوت‌های بی جان‌اند و از هیچ‌یک از آنان، نباید پیروی کرد. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نیز هدف دعوت خویش را باز گرداندن مردم از «انسان پرستی» به سوی «خدا پرستی» اعلام فرمود:
«انّی ادعُوکُم الی عِبادَهِ اللّه ِ مِن عِبادَهِ العِبادِ وَ ادعُوکُم الی وَلایَهِ اللّه ِ مِن وَلایَهِ العِبادِ.»

[۳] علامه مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۲۱، ص۲۸۵.

من شما را از بندگی بندگان، به بندگی خدا، فرا می‌خوانم و از ولایت بندگان، به ولایت خدا، دعوتتان می‌کنم. اهل بیت، یعنی همان جانشینان واقعی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، همه مردم را به حکومت خداوند، فرا خوانده‌اند و با گفتار و عمل خود، آنان را از خودپرستی و بیگانه‌پرستی، بر حذر داشته‌اند. در نگاه دینیِ پیشوایان معصوم، تنها و تنها خداوند، حقّ امر و نهی دارد و انسان‌ها، تنها باید احکامِ الهی را بر پا بدارند.
بنابراین، حکومتِ اسلامی، حکومت اکثریت بر جامعه و یا حکومتِ انسان بر انسان نیست؛ بلکه حکومتِ خداوند بر انسان است و مشروعیّت حاکم اسلامی، به میزان پایبندی وی به قوانین الهی است و چنانچه از قوانین خداوند، سر باز بزند، مشروعیّت وی از بین می‌رود. دعوت اهل بیت (علیهم‌السّلام) به سوی خدا، فراخوانی مردم به سوی حکومت و قوانین الهی است و مجاهدت همه امامان معصوم (علیهم‌السّلام) برای تبیینِ حکومتِ اللّه بر روی زمین و پرهیزاندن مردم از بندگیِ انسان بوده است. در مکتب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ارزشِ انسان، بسیار والاتر از آن است که از انسانی مانند خود، فرمان ببَرد و تنها باید از انسانی پیروی کند که برگزیده و مجری دستورهای حقّ است و بدین‌سان، از خدا فرمان می‌بَرَد و از طاغوت، بیزاری می‌جوید.

۴ – اهل‌بیت در قلّه دعوت به خدا

فراخوانی به سوی خدا، وظیفه‌ای همگانی است و بر همه بندگان خدا، واجب است که دیگران را با نعمتِ بی پایان پروردگار، آشنا کنند و برای برپایی دستورهای آفریدگار، تلاش کنند. قرآن، تبلیغ در راه خدا را با جهادِ در راه او، همسان می‌داند و حتّی جنگ در راه حق، نباید دعوت به سوی حق را کنار زند:

(وَ مَا کَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنفِرُواْ کَآفَّهً فَلَوْلَا نَفَرَ مِن کُلِّ فِرْقَهٍ مِّنْهُمْ طَـآئِفَهٌ لِّیَتَفَقَّهُواْ فِی الد