پاورپوینت کامل افعال منصوب


در حال بارگذاری
12 نوامبر 2025
فایل پاورپوینت
20870
5 بازدید
۱۹۹,۰۰۰ تومان
خرید

توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل افعال منصوب دارای ۲۸ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل افعال منصوب،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد


بخشی از متن پاورپوینت کامل افعال منصوب :

فعل منصوب (صرف و نحو)

منبع: فعل منصوب (صرف و نحو)

فعل منصوب از اصطلاحات ادبیات عرب، فعلی است که در حالت نصب قرار دارد و به دلیل قرارگیری یکی از ادوات ناصبه قبل از آن، علامت آخرش به فتحه ظاهر یا مقدر تغییر می‌یابد.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف
۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی
۳ – شواهد قرآنی
۳.۱ – کَیْ نُسَبِّحَکَ (سوره طه/سوره۲۰، آیه۳۳)
۳.۲ – اَنْ اَزِیدَ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۱۵)
۳.۳ – اَن یَشَاءَ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۵۶)
۳.۴ – اَن یَتَقَدَّمَ (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۳۷)
۳.۵ – اَن یُؤْتَی (سوره مدثر/سوره۷۴، آیه۵۲)
۳.۶ – اَلَّن نَّجْمَعَ (سوره قیامت/سوره۷۵، آیه۳)
۳.۷ – اَن تَفْعَلُوا (سوره احزاب/سوره۳۳، آیه۶)
۳.۸ – اَن تُقَدِّمُوا (سوره مجادله/سوره۵۸، آیه۱۳)
۳.۹ – فَتَطْرُدَهُمْ (سوره انعام/سوره۶، آیه۵۲)
۳.۱۰ – اَن یُدْخَلَ (سوره معارج/سوره۷۰، آیه۳۸)
۳.۱۱ – حَتَّی تَتَّبِعَ (سوره بقره/سوره۲، آیه۱۲۰)
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – تعریف

فعل منصوب در اصطلاح ادبیات عرب، فعلی است که در حالت نصب قرار دارد و به دلیل قرارگیری یکی از ادوات ناصبه قبل از آن، علامت آخرش به فتحه ظاهر یا مقدر تغییر می‌یابد.

[۱] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۸۷.

۲ – ویژگی‌های صرفی و نحوی

۱. اگر یکی از حروف ناصبه یا «أن» مقدّر، پیش از فعل مضارع قرار گیرد، فعل مضارع منصوب می‌شود:

«أُرِیدُ أَنْ أَتَعَلَّمَ» (می‌خواهم یاد بگیرم)؛ «سِرْ حَتَّى تَبْلُغَ الْجَبَلَ» (برو تا به کوه برسی).

۲. حروفى که مضارع را منصوب مى‌سازد، عبارت‌اند از:

(۱) حروف اصلی که در فعل عمل مى‌کند و در انتهاى آن، اعراب فتحه یا چیزى که جانشین آن مى‌شود ایجاد مى‌کند:

[۲] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۹۱.

[۳] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۸۷.

[۴] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۰۰.

[۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۵۲۱.

[۶] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ج۲، ص۲۸۲.

• «أن»: أُرِیدُ أَنْ أَتَعَلَّمَ.

[۷] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۵۴.

• «لن»: لَنْ یَجودَ الْبَخِیلُ.

[۸] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۱۳.

• «إذن»: إِذَنْ تَبْلُغِ الْقَصْدَ.

[۹] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۲۱.

• «کى» یا «لکى»: اُدْرُسْ کَیْ تَنْجَحَ.

[۱۰] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۸۲.

(۲) حروف فرعی، یا با «أن» مقدّر که فعل مضارع را با «أن» مقدر منصوب می‌سازد:

[۱۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۹۱.

[۱۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۶۸۷.

• «حتّى»: اِضْرِبِ المُذْنِبَ حَتَّى یَتوبَ. فعل پس از «حتّى» براى مستقبل است و اگر براى حال باشد مرفوع مى‌شود.

[۱۳] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۹۱.

[۱۴] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۳۴۳.

[۱۵] دقر، عبدالغنی، معجم القواعد العربیه فی النحو و التصریف، ص۲۲۴.

[۱۶] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۱۲۵.

• «أو»: اِضْرِبْهُ أَوْ یُطِیع. در صورتى فعل با «أن» مقدّر، منصوب مى‌شود که بتوان به جاى «أو» «إلاّ» یا «إلی» قرار داد: اِضْرِبْهُ إِلَّا أَنْ یُطِیعَ.

[۱۷] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۲۷۶.

[۱۸] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۱۷۰.

[۱۹] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۰۸.

[۲۰] ابن هشام، انصاری، مغنی اللبیب، ص۶۶.

• «ثمّ‌»: اگر بر اسم جامد عطف شود: مُقاوَمَتُکَ العَدُوَّ ثُمَّ تَنْتَصِر فَخْرٌ عَظیمٌ.

[۲۱] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۹۱.

[۲۲] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۲۸۶.

[۲۳] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۰۸.

• «فاء»: اگر بر اسم جامد عطف شود: لَوْلا مَشاغِلی فَتَمْنَعُنی لَزُرْتُکَ. «فاء» سببیّتى که قبل از آن، نفی محض یا طلب محض باشد: ما أَنا مُسیئٌ فَأَخافُ. لا تَقْرَبْ مِنَ الشَّرِّ فَتَقَعَ فیهِ.

[۲۴] فوال بابتی، عزیزه، المعجم المفصل فی النحو العربی، ص۴۹۱.

[۲۵] یعقوب، امیل، موسوعه النحو و الصرف و الاعراب، ص۴۷۸.

[۲۶] شرتونی، سعید، مبادی العربیه فی الصرف و النحو، ج۳، ص۱۰۸.

[۲۷] دقر، عبدالغنی، معجم القو

  راهنمای خرید:
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.