توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی (فقه سیاسی) دارای ۴۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی (فقه سیاسی) :

پاورپوینت کامل اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی (فقه سیاسی)

منبع: پاورپوینت کامل اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی (فقه سیاسی)

اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی، بر همکاری متقابل کشورها برای حل مسائل و توسعه جهانی تأکید دارد.
این همکاری ریشه در تجربیات تاریخی بشر دارد و لازمه رویارویی با مشکلات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است.
تعالیم اسلامی با ارائه اصل تعاون، همکاری را فقط در امور خیر و تقوا مجاز می‌داند و از مشارکت در امور زیان‌بار منع می‌کند.
مشارکت و تعاون روابط دوطرفه و متکامل میان کشورها ایجاد می‌کند و دستیابی به هدف‌های مشترک را تسهیل می‌سازد.
ارزش‌هایی چون عدالت، تفاهم، برابری و رفع فقر و سلطه از محورهای اصلی این اصل هستند که بر توسعه و رفاه جهانی تاثیرگذارند.
این مشارکت نوعی الزام حقوقی در جوامع بین‌المللی و اسلامی تلقی می‌شود و نقش بنیادین در صلح، پیشرفت و مبارزه با فساد دارد.

فهرست مندرجات

۱ – مفهوم اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی
۲ – ضرورت همکاری جهانی
۳ – تبیین اصل تعاون در قرآن
۴ – تفاوت تعاون و مشارکت
۵ – همکاری داوطلبانه در سطح بین‌المللی
۶ – آثار مثبت تعاون و مشارکت
۷ – مفهوم بر و تقوا در تعاون
۷.۱ – بر
۷.۲ – تقوا
۷.۳ – مسئولیت تعلیم و تربیت در شناخت بر و تقوا
۷.۴ – مصادیق بر و تقوا در بُعد جهانى
۷.۴.۱ – عدالت و توسعه
۷.۴.۲ – رسیدگی به محرومان
۷.۴.۳ – مشارکت برای خیر و صلاح بشر
۷.۴.۴ – مشارکت برای استعمارزدایی
۷.۴.۵ – مشارکت در رشد و توسعه کشاورزی
۷.۴.۶ – جمع‌بندی
۸ – بیان حقوقى و الزام‌آورى تعاون و مشارکت
۸.۱ – تعبیر علمای اصول
۸.۲ – تعبیر قرآن
۹ – اقسام فریضه تعاون و مشارکت
۹.۱ – واجب عینی
۹.۲ – واجب عینی
۱۰ – پانویس
۱۱ – منبع

۱ – مفهوم اصل مشارکت و تعاون در مسائل بین‌المللی

تعاون به معناى اعانت، یارى کردن و همیارى است.
به یارى کننده «معین»، یارى شونده «معان» و امرى که بر آن یارى مى‌شود «معان علیه» گفته مى‌شود.
همکارى و تعاون در تاریخ زندگى بشر پدیده اجتماعى ناشناخته‌اى نیست. نخستین روزهاى زندگى جمعى انسان با تعاون آغاز شده و فرهنگ و تمدن بشرى طى سده‌هاى متمادى با تعاون شکل گرفته است.
اصولا زندگى اجتماعى و نظام بین‌المللى بدون همکارى و تعاون چگونه مى‌تواند جامه عمل به خود بپوشد.

۲ – ضرورت همکاری جهانی

مسائل سیاسى، اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى بشر آن قدر به هم مرتبط و آمیخته است که به اقدام مشترک نیاز مبرم دارد. اقدام مشترک جز از راه مشارکت و تعاون بین‌المللى امکان‌پذیر نیست.
مشکلات جهانى به اندازه‌اى است که جز با نیروى حاصل از مشارکت و تعاون ملت‌ها قابل حل نیست، و همانقدر که همکارى و تعاون بین‌المللى از تفاهم بین ملت‌ها نشأت مى‌گیرد، به همان اندازه هم مى‌تواند در توسع تفاهم مؤثر باشد.

۳ – تبیین اصل تعاون در قرآن

قرآن ضمن تأکید بر اصل تعاون و مشارکت که یک اصل عقلائى پذیرفته‌شده در جوامع بشرى و منطبق با منطق زندگى است، با مشخص کردن محور اصلى آن، قلمروى وسیعى را براى مشارکت و تعاون باز کرده و آن را به صورت صددرصد انسانى مطرح کرده است:

(وَ تَعاوَنُوا عَلَى اَلْبِرِّ وَ اَلتَّقْوى وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى اَلْإِثْمِ وَ اَلْعُدْوانِ)

[۱] مائده/سوره۲، آیه۲.

(بر نیکى و تقوى همکارى و همیارى نمائید و بر محور گناه و تجاوز تعاون و مشارکت ننمائید).
این نوع تبیین از تعاون، از یکسو افق‌هاى جدیدى را براى همکارى و تعاون باز مى‌کند و از سوى دیگر از سوء استفاده از این نیروى عظیم بالقوه بشرى در راه فساد و تباهى جلوگیرى مى‌کند.

۴ – تفاوت تعاون و مشارکت

تعاون به معناى کمک متقابل است که در ترجم فارسى از آن به همکارى یا همیارى تعبیر مى‌شود، و مشارکت به معناى سهیم شدن دوجانبه در انجام یک مسئولیت است.

۵ – همکاری داوطلبانه در سطح بین‌المللی

یارى رساندن به ملتى ستمدیده و در بند اسارت (از نظر سیاسى) و کمک به ملتى محروم و فقیر و استثمار شده (از نظر اقتصادى) در رفع نیازهاى ضرورى آن ملت یک نوع عمل پسندیده است، ولى به آن اعانت، یعنى کمک یک‌طرفه گفته مى‌شود و گاه این عمل با مشکلات و موانع و صرف نیرو و وقت و شرایط زیادى امکان‌پذیر است.
اما اگر آن ملت ستمدیده و دربند و این ملت محروم و فقیر استثمار شده نیز به نوب خود به کشور و دولت کمک‌کننده در حل مشکلات و رفع موانع کمک کند و با استفاده از امکانات موجودى که در اختیار دارد، در راه رسیدن به هدف مشترک که نجات سیاسى و اقتصادى آن ملت است، تلاش کند، در این صورت تعاون و مشارکت انجام‌شده است.
به این ترتیب در حقیقت معاونت و مشارکت در انجام مسئولیت واحد امکان‌پذیر است.

۶ – آثار مثبت تعاون و مشارکت

در این نوع تعاون و مشارکت هرکدام از دو یا چند طرف مى‌توانند فعالیت یکدیگر را تکمیل کنند و راه را نزدیکتر و در وقت کوتاه ترى به نتیجه مطلوب برسند.
در تعاون و مشارکت در حقیقت نیروها در یک جهت و براى تأمین یک هدف بسیج مى‌شوند، و به این ترتیب همکارى و همگونى لازم تحقق مى‌پذیرد و توان عوامل مؤثر در یک کار و یا تشکیلات و سیستم به نحو فوق‌العاده‌اى بالاتر مى‌رود و از اتلاف نیروها و فرصت‌ها کاسته مى‌شود.
در تعاون و مشارکت پدیده‌هایى چون اثرگذارى و اثرپذیرى از حالت جبرى و خشن و تحمیلى بیرون مى‌آید و بسیارى از عوامل منفى خنثى مى‌گردد.

۷ – مفهوم بر و تقوا در تعاون

بر و تقوا دو کلمه جامعى است که قرآن براى بیان محورهاى اصلى و اساسى تعاون و مشارکت از آن استفاده کرده است. این دو کلمه در حقیقت همه نظام ارزشى اسلام را یک جا در بر مى‌گیرد و امتیاز این دو واژه و محتوایشان، آن است که با وجود جامعیت و گستردگى، تشخیص آن دو براى همگان به آسانى امکان‌پذیر است.
هر انسانى مى‌تواند بر اساس نظام ارزشى که به آن اعتقاد دارد بر و تقوا را تشخیص دهد و در موارد اختلاف نیز ارزش‌هاى مشترک را معیار بازشناسى بر و تقوا قرار دهد.

۷.۱ – بر

«بر» یعنى نیکى و هرکار و تلاش ثمربخشى که به نحوى براى انجام دهنده آن و یا نسبت به دیگرى و یا جامعه سودمند است. این کلمه تمامى فعالیت‌هاى مفیدى را شامل مى‌شود که در زمینه‌هاى فرهنگى، سیاسى، اقتصادى و اجتماعى در سطح جامعه و در مقیاس بین‌المللى انجام خواهد شد.

۷.۲ – تقوا

«تقوا» عبارت از هرنوع فعالیت فکرى و عملى است که انسان را رشد و ارتقا مى‌بخشد و او را به خدا نزدیک مى‌کند. تقوا در اصطلاح قرآن تمامى فعالیتهایى را شامل مى‌شود که در جهت رشد انسان، شخصیت و ارتقاى ارزشى او و آراستگى به فضائل و کمالات معنوى وى و در نهایت به تقرب الهى مى‌انجامد. تقوا در بعد فردى و در سطح جامعه و هم در مقیاس جهانى مى‌تواند مطرح باشد.
بى‌شک هیچ نوع عمل و فعالیت سودمند بشرى نمى‌تواند خارج از این دو حوزه باشد و در هر کار و اندیشه‌اى و طرح و نظامى حالتى