توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اراضی موات (فقه سیاسی) دارای ۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اراضی موات (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل اراضی موات (فقه سیاسی) :

پاورپوینت کامل اراضی موات (فقه سیاسی)

منبع: پاورپوینت کامل اراضی موات (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: اراضی موات (فقه).

اراضی موات به زمین‌هایی گفته می‌شود که آباد، در تصرف یا دارای مالک مشخص نباشند و در اختیار دولت اسلامی قرار دارند.
فقها این اراضی را از نظر مالکیت به اراضی شخصی، اراضی عمومی و اراضی دولتی تقسیم کرده‌اند.
در فقه اسلامی درباره مالکیت اراضی موات احیاشده دو نظریه وجود دارد:

• یکی مبنی بر بقای مالکیت امام؛

• دیگری بر تبدیل آن به ملک شخصی پس از احیا.

در هر دو دیدگاه، دولت اسلامی بر تصرف و بهره‌برداری نظارت دارد و می‌تواند زمین‌های بلااستفاده را بازپس گیرد.

فهرست مندرجات

۱ – اقسام اراضی
۲ – تعریف اراضی موات
۳ – افسام مالکیت اراضی
۴ – دیدگاه‌های فقهی درباره احیای اراضی موات
۴.۱ – نظریه اول
۴.۲ – نظریه دوم
۵ – مبانی فقهی و روایی
۶ – نقش دولت اسلامی در احیای موات
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – اقسام اراضی

فقها اراضى را به لحاظ وضع عمران و آبادانى و متروک بودن به اراضى آباد طبیعى، اراضى موات اصلى، اراضى مواتى که آباد شده، اراضى آباد رها شده و اراضى مواتى که در گذشته آباد بوده است و از نظر نوع مالکیت نیز آنها را به اراضى شخصى، اراضى عمومى و اراضى دولتى تقسیم کرده‌اند.

۲ – تعریف اراضی موات

اراضى موات به زمین‌هایى گفته مى‌شود که داراى حالات اختصاصى ششگانه نباشد:

• آباد نباشد؛

• در دست کسى نباشد؛

• حریم ملکی نباشد؛

• محل عبادت نباشد؛

• تحجیر و علامت‌گذارى نشده باشد؛

• توسط امام (دولت اسلامى) به کسى واگذار نشده باشد.

[۱] کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۷، ص۱۵.

۳ – افسام مالکیت اراضی

نظریه مشهور فقها را در زمینه نوع مالکیت اراضى، مى‌توان به اینگونه دسته‌بندى کرد:

اول: زمین‌هاى خاص (املاک شخصى) که شامل تمامى زمین‌هایى است که مالکان آن به میل خود اسلام آورده‌اند و نیز اراضى مواتى که بوسیله افراد آباد شده است و اراضى صلح که مالکان اولیه مالکیت اراضى خود را در قرارداد صلح براى خویش حفظ کرده‌اند؛

دوم: زمین‌هاى عمومى که متعلق به جامع اسلامى است و شامل زمین‌هایى است که سپاه اسلام با جنگ به دست آورده‌اند و زمین‌هایى که بر حسب قرارداد صلح مالکیت آنها به مسلمانان واگذار شده است؛

سوم: زمین‌هاى دولتى که شامل اراضی انفال است. (اراضى موات اصلى، اراضى آباد طبیعى مانند: جنگل‌ها و مراتع، اراضى بدون مالک، اراضى مستجده مانند زمین‌هایى که با پایین آمدن سطح آب ظاهر مى‌شوند، زمین‌هایى که بدون جنگ به دست مسلمانان افتاده، زمین‌هایى که با جنگ بدون اجازه امام مسلمانان تصرف شده، اقطاعات و املاک شخصى سلاطین، و زمین‌هاى فتح شده.)

[۲] مدرسی‌طباطبایی، محمدحسین، زمین در فقه اسلامى، ج۲، ص۹۳

[۳] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۸، ص۳۱.

۴ – دیدگاه‌های فقهی درباره احیای اراضی موات

در مورد زمین‌هاى شخصى و شیوه مالکیت آنها میان فقها اختلاف نظر وجود دارد و به ویژه در مورد اراضى مواتى که توسط اشخاص آباد مى‌شود دو نظریه عمده وجود دارد:

۴.۱ – نظریه اول

بسیارى از فقها مانند شیخ طوسی در کتاب المبسوط