توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل اراضی صلح (فقه سیاسی) دارای ۴۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اراضی صلح (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل اراضی صلح (فقه سیاسی) :

پاورپوینت کامل اراضی صلح (فقه سیاسی)

منبع: پاورپوینت کامل اراضی صلح (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: زمین صلح.

اراضى صلح، اراضى صلح بخشى از اراضى فتح‌شده‌اند که بر اساس قرارداد بین دولت اسلامى و صاحبان اراضى، بدون جنگ، واگذار مى‌شوند.
این زمین‌ها متعلق به صاحبان اولیه بوده و پرداخت خراج یا جزیه شرط بهره‌بردارى است.
فقهای شیعه و اهل‌سنت در این موضوع اجماع دارند، هرچند اختلافى در تفسیر نوع اراضى صلح وجود دارد.
توافق و شرط‌هاى قرارداد، اساس حقوق و تعهدات این اراضى را مشخص مى‌کند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف اراضی صلح
۲ – اصول کلی اراضی صلح
۳ – دیدگاه فقها درباره اراضی صلح
۴ – انواع اراضی صلح
۵ – اختلاف نظر فقها در تبیین قرارداد صلح
۶ – حکم خرید و فروش اراضی صلح
۶.۱ – اراضی فىء
۶.۲ – اراضی که مالکان آن قبول اسلام کردند
۶.۳ – اراضی فتح شده بدون جنگ
۶.۴ – وضعیت حقوقی
۷ – پانویس
۸ – منبع

۱ – تعریف اراضی صلح

اراضى صلح، در اصطلاح فقهى به آن قسمت از اراضی مفتوحه گفته مى‌شود که پس از پیروزى در جهاد، توسط دولت اسلامی به صاحبان اصلى آن اراضى واگذار مى‌شود؛ به عبارتى دیگر، اراضى صلح یکى از انواع اراضی خراجیه بوده که بر اساس قرارداد صلح به مسلمانان واگذار گردیده و دولت اسلامى، این زمین‌ها را به صاحبان اصلى جهت بهره‌بردارى واگذار نموده و در مقابل آن، متصرفان را موظف به پرداخت خراج کرده است.

۲ – اصول کلی اراضی صلح

این نوع اراضى هم به لحاظ رقبه متعلق به امام (علیه‌السلام) است و هم خراج آن از اموال دولت امام (علیه‌السلام) محسوب مى‌شود.

[۱] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۱۷۱.

قاعده کلی فقهی در این مورد آن است که هر سرزمینى که با صلح فتح شده باشد متعلق به صاحبان اصلى آن است.

[۲] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۱۷۱.

یعنى بخشى از فتوحات که بدون جنگ ولى در حالت جنگ و تسلیم دشمن به دست فاتحان افتاده است.
این اراضى در اختیار صاحبان نخستین آنها قرار مى‌گیرد و اعمال حاکمیت سیاسی بر این اراضى، بر اساس قراردادى خواهد بود که در متن قرارداد مهادنه یا ذمه و یا هر نوع معاهده دیگر بین امام از یک‌سو و دشمن تعمیم شده از سوى دیگر منعقد مى‌شود.

[۳] عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۹، ص۱۴۴.

۳ – دیدگاه فقها درباره اراضی صلح

فقها در مورد اراضى نیز از صلح به عنوان قراردادى به منظور تبیین احکام نوعى از زمین‌ها نام‌برده و اینگونه اراضى را اراضى صلح نامیده‌اند، و دو نوع اراضى دیگر را اراضی مفتوح عنوه و اراضی موات نامگذارى کرده‌اند:
علامه حلی اراضى صلح را به دو گونه ذکر کرده است:

[۴] حلی، حسن بن یوسف، تذکره الفقهاء،، ج۲، ص۴۰۲.

[۵] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۱۷۴.

[۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۱۷۱.

۱. زمین‌هایى که صاحبان آنها با مسلمین، صلح منعقد نموده و طبق آن زمین‌ها را براى خود حفظ کرده و خراج آن را تقبل نموده‌اند؛

۲. زمین‌هایى که طبق قرارداد صلح به مسلمین واگذار شده است.

صاحب جواهر مى‌نویسد:

هر زمینى که صاحبانش با مسلمین صلح نموده باشند از آن خودشان مى‌باشد، و بنابر قولى حتى اراضى موات نیز چنین است، ولى بنابر نظرى دیگر، اراضى موات از آن امام مى‌باشد. این نظر را مى‌توان تأیید نمود مشروط بر آنکه اراضى موات در ضمن قرارداد صلح به‌طور صراحت یا ظهور نیآمده باشد.

[۷] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۱۷۱.

[۸] عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۳، ص۳۰۰.

در واقع مى‌توان گفت در تفسیر اراضى صلح، اختلاف نظر فقهى دیده مى‌شود که برخى آن را به معنى اراضى مربوط به قرارداد صلح دانسته و جمعى دیگر آن را به کلیه اراضى که بدون جنگ در اختیار سپاه اسلام قرارگرفته توسعه داده‌اند.
صاحب جواهر از جمله فقهایى است که ضمن قبول احتمال دوم، تقویت نظریه اول را ترجیح مى‌دهد و در مورد اراضى غیر قراردادى نظر نهایى را موکول به صلاحدید امام مى‌داند. و این نظر در میان فقهاى شیعه شهرت بیشترى دارد.

[۹] حسینی عاملی، سید جواد، مفتاح الکرامه فی شرح قواعد العلامه، ج۴، ص۲۳۹.

فقهای اهل‌سنت نیز در صورت قرارداد صلح (به اتفاق) معتقد به واگذارى اراضى صلح به صاحبان اصلى آنها هستند.

[۱۰] اصبحی، مالک بن انس، المدونه الکبرى، ج۳، ص۲۶.

[۱۱] ماوردی، ابوالحسن، الحاوی، ج۷، ص۵۰۴.

[۱۲] الباجی، سلیمان بن خلف، المنتقی علی الموطا، ج۳، ص۲۱۹.

۴ – انواع اراضی صلح

لازم است هر کدام از موارد مختلفى را که از آنها به عنوان اراضى صلح یاد شده، به‌طور جداگانه مورد بحث قرار گیرد:

۱. سرزمین‌هایى که پس از پیروزى مسلمانان در جهاد، طبق قرارداد صاحبان سرزمین‌ها و دولت اسلامى (دولت امامت بالاصاله یا دولت امامت نیابی) به صاحبان اراضى واگذار مى‌شود، مانند بیشتر اراضى ایران بعد از فتح که به اهالى آن واگذار شد و نه‌تنها مورد اعتراض امام علی (علیه‌السلام) قرار نگرفت، بلکه بنابر نقلى مورد تأیید نیز واقع شد.
گرچه برخى از فقهاى اهل‌سنت این نوع اراضى صلح را در حکم اراضى ذمه و مشمول مقررات جزیه و خراج دانسته‌اند.

[۱۳] انصاری، یعقوب بن ابراهیم قاضی، الخراج، ص۶۳.

[۱۴] ابن قیم الجوزیه، محمد بن ابراهیم، احکام اهل الذمه، ج۳، ص۱۲۰۲.

[۱۵] شافعی، محمد بن ادریس، الام، ج۴، ص۲۹۸.

اما نباید تردید کرد که این بخش از اراضى صلح جزیى از دارالاسلام محسوب شده و طرفین قرارداد طبق مفاد و شرایط مرضى الطرفین عمل خواهند کرد و مفاد قرارداد صلح مى‌تواند بر اساس پرداخت جزیه و یا خراج باشد و ممکن است بدون هیچ‌گونه شرطى به معناى تأیید وضعیت حقوقى قبل از جهاد و پیروزى مسلمانان باشد. خرید و فروش اینگونه اراضى صلح بر اساس اصل احترام به مالکیت جایز است و تعهدات مالى زمین به خریدار منتقل مى‌شود؛

۲. اراضى مفتوحه‌اى که بر اساس قرارداد فیمابین صاحبان اراضى و دولت اسلامى به دولت اسلامى واگذار مى‌گردد، مانند اراضى خیبر که به پیامبر اکرم (ص) واگذار شد و طبق قرارداد نصف درآمد آن اراضى به صاحبانشان تعلق گرفت.

[۱۶] حر عاملی، محمدحسن، وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۱۱۸.

[۱۷] حر عاملی، محمدحسن، وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۱۲۱.

[۱۸] بخاری، محمد بن اسماعیل، الصحیح، ج۳، ص۱۰۷.

[۱۹] بیهقی، احمد بن الحسین، سنن الکبری، ج۹، ص۲۳۳.

این نوع اراضى صلح نیز قسمتى از دارالاسلام محسوب شده و بر اساس قرارداد صلح، مردم این سرزمین‌ها در دین خود آزاد خواهند ماند و جز خراجى که در قرارداد پیش‌بینى‌شده، تعهد مالى دیگرى مانند زکوه و نظیر آ