توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابومحمد عبدالوهاب بن علی بن نصر ثعلبی بغدادی دارای ۵۲ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابومحمد عبدالوهاب بن علی بن نصر ثعلبی بغدادی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابومحمد عبدالوهاب بن علی بن نصر ثعلبی بغدادی :

عبدالوهاب بن علی ثعلبی

منبع: عبدالوهاب بن علی ثعلبی

عبدالوهاب بن علی ثعلبی (۳۶۲ ـ ۴۲۲ هـ.ق) معروف به ابن‌طوق در بغداد به دنیا آمد.
او در فقه، اصول و کلام نزد قاضی ابوبکر باقلانی آموزش دید.
وی سفرهای علمی به دمشق و میافارقین داشت و حدیث از بزرگان برداشت.
او فردی ادیب، شاعر، فقیه، محدث و صاحب نظرات زیبا بود.
وی در بغداد، عراق و مصر قضاوت کرد و صاحب آثار متعددی در فقه و اصول است.
آثار مهم او شامل الادله، المعونه، الجوهره و دیگر کتاب‌ها است.
وی در آخر عمر، به مصر مهاجرت کرد و ثروتمند شد.
او در شعبان ۴۲۱ یا ۴۲۲ (هجری قمری) در مصر درگذشت و در قرافه دفن شد.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی عبدالوهاب بن علی ثعلبی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی عبدالوهاب بن علی ثعلبی

پاورپوینت کامل ابومحمد عبدالوهاب بن علی بن نصر ثعلبی بغدادی ملقب به ابن‌طوق در هفتم شوال سال ۳۶۲ (هجری قمری)

[۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۸.

[۲] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۳۷.

[۳] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۹.

در بغداد متولد شد.

[۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۲۲.

[۵] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۲.

[۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۴.

[۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۲۶.

[۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۸۴.

او به شهرهای دمشق و میافارقین سفر کرد.

[۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۷، ص۳۴۱.

وی فردی ادیب، شاعر،

[۱۰] شیرازی شافعی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ج۱، ص۱۶۸.

فقیه

[۱۱] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۳.

[۱۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۳.

[۱۳] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۶.

[۱۴] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۲۶.

[۱۵] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۵، ص۲۸۴.

[۱۶] ابن عساکر، علی بن حسن، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۰.

[۱۷] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۱۹.

[۱۸] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۱.

[۱۹] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۷، ص۳۴۱.

و محدث و دارای نظراتی خوب و عباراتی زیبا بود.

[۲۰] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۲۱] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۶.

ابن‌بسام بسیار او را ستوده است.

[۲۲] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۷، ص۴۰۱.

[۲۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۳.

[۲۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۱۹.

[۲۵] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۷.

ابواسحاق شیرازی وی را ملاقات کرده و از او مطالبی شنیده است.

[۲۶] شیرازی شافعی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ج۱، ص۱۶۸.

[۲۷] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۳.

[۲۸] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۳.

[۲۹] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۴۳۱.

[۳۰] ابن عساکر، علی بن حسن، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۰.

[۳۱] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۱.

خطیب بغدادی گوید نزد او حدیث شنیده و او را فردی مورد اعتماد

[۳۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۴۳۰.

و دارای مذهب مالکی

[۳۳] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۲.

[۳۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۳.

[۳۵] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۴، ص۲۷۶.

[۳۶] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۲.

[۳۷] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۵.

[۳۸] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۲، ص۴۱۹.

[۳۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۲۶.

[۴۰] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۱، ص۶۳۷.

[۴۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۵، ص۲۸۳.

[۴۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۴۳۰.

[۴۳] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۲۱.

[۴۴] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۴۲۲.

[۴۵] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۴۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۸۴.

می‌داند.

[۴۷] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۴۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۵.

[۴۹] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۲، ص۴۱۹.

[۵۰] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۵، ص۲۸۴.

[۵۱] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۲۱.

[۵۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۱۹.

[۵۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۷، ص۳۴۰.

او هم‌چنین قضاوت برخی شهرهای عراق،

[۵۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۲۲.

ناحیه جبال و مصر را بر عهده داشت.

[۵۵] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۷.

[۵۶] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۱۸۴.

او در آخر عمر از بغداد به مصر رفت

[۵۷] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۵۸] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۲.

[۵۹] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۵.

[۶۰] ابن شاکر کتبی، محمد بن شاکر، فوات الوفیات، ج۲، ص۴۱۹.

[۶۱] ابن منظور، محمد بن مکرم، مختصر تاریخ دمشق، ج۱۵، ص۲۸۴.

[۶۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۴۳۰.

[۶۳] ابن عساکر، علی بن حسن، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۰.

[۶۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۱۹.

[۶۵] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۰.

و صاحب ثروت بسیاری شد.

[۶۶] شیرازی شافعی، ابراهیم بن علی، طبقات الفقهاء، ج۱، ص۱۶۸.

[۶۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۲.

[۶۸] ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۵، ص۲۲۱.

[۶۹] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۴۲۲.

[۷۰] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۷، ص۳۴۱.

۲ – اساتید

ابن‌طوق فقه، اصول و کلام را نزد قاضی ابوبکر باقلانی آموخت.

[۷۱] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۱.

هم‌چنین فقه را نزد اصحاب ابهری مانند ابوالحسن ابن‌قصار و ابوالقاسم ابن‌الجلاب فرا گرفت.

[۷۲] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۱.

[۷۳] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۲.

[۷۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۸.

[۷۵] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۶.

او از افرادی مانند ابوعبداللّه بن عسکری،

[۷۶] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۶.

عمر بن محمد بن سَبَنک

[۷۷] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۱۱۲.

[۷۸] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۷، ص۴۳۰.

و ابوحفص بن شاهین

[۷۹] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۶.

حدیث شنید.

[۸۰] خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۲، ص۲۹۲.

[۸۱] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۵.

[۸۲] ابن عساکر، علی بن حسن، تبیین کذب المفتری، ج۱، ص۲۵۰.

[۸۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۳، ص۲۱۹.

[۸۴] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۰.

[۸۵] ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۷، ص۳۳۷.

۳ – شاگردان

نزد ثعلبی افرادی هم‌چون ابن‌عمروس، ابوالفضل مسلم دمشقی و ابوالعباس ابن‌قشیر دمشقی فقه آموختند.

[۸۶] قاضی یحصبی، عیاض بن موسی، ترتیب المدارک، ج۷، ص۲۲۲.

۴ – آثار

بغدادی کتاب‌هایی در زمینه فقه، اصول،

[۸۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۲، ص۳۲.

مذهب مالک و مسائل اختلافی تألیف نمود

[۸۸] ابن فرحون، ابراهیم بن علی، الدیباج المذهّب، ج۲، ص۲۷.

که عبارت‌اند از:
• الادله فی مسائل الخلاف؛

[۸۹] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۲۷.

[۹۰] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۲۹، ص۸۸.