توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی دارای ۴۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی :

پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی

منبع: پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی

پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی (م پس از ۵۶۰ هـ.ق) مشهور به ابن حمزه مشهدی و ابوجعفر متأخر، فقیه، متکلم و عالم شیعه در قرن ششم هجری قمری بود.
او شاگرد و استادانی برجسته داشت.
وی آثاری مهم در فقه و مناقب ائمه (علیهم‌السلام) نگاشت؛ از جمله الوسیله الی نیل الفضیله، الثاقب فی المناقب، الواسطه فی الفقه و الرائع فی الشرائع.
برخی فتاوای او در میان فقها نادر بود، مانند بلوغ دختر در ده‌سالگی.
وفاتش پس از سال ۵۶۰ (هجری قمری) رخ داد و آرامگاهش در کربلا است.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی
۲ – اساتید
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی پاورپوینت کامل ابوجعفر محمد بن علی طوسی

ابوجعفر محمد بن علی بن حمزه عمادالدین طوسی معروف به ابن حمزه مشهدی

[۱] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۳۴۴.

[۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۶۶.

[۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۱، ص۲۱۵.

[۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۷۲.

[۶] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

[۷] حلی، یحیی بن سعید، نزهه الناظر فی الجمع بین الاشباه و النظائر، ج۶، ص۱.

[۸] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۲.

و ابوجعفر ثانی

[۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۱۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۷۲.

[۱۱] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۴.

یا ابوجعفر متأخّر

[۱۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۱۳] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

[۱۴] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۵، ص۱۲۳.

[۱۵] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۴.

از این‌رو بر وی اطلاق شده که پس از فقیه و متکلم بزرگ شیعه، شیخ طوسی (م ۴۶۰ هـ.ق) بوده و در کنیه و اسم و لقب با وی تشابه داشته است.

[۱۶] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۱۷] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۲۰۳.

[۱۸] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

از حیات فردی و اجتماعی او در منابع ذکری به میان نیامده است.

[۱۹] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۲۶۷.

[۲۰] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۷۳.

شیخ منتجب‌الدین (م پس از ۶۰۰ هـ.ق) از وی به عنوان امام، فقیه، عالم، واعظ (و متکلم)

[۲۱] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۲۰۲.

[۲۲] عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۵.

[۲۳] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۲۶۷.

[۲۴] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۲، ص۲۷۱.

[۲۵] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۱۵۴.

[۲۶] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۱۱.

[۲۷] خویی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۳۵۱.

[۲۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۷۲.

[۲۹] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

[۳۰] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۵، ص۱۲۲.

[۳۱] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۳.

یاد کرده، سپس به آثار وی اشاره می‌کند

[۳۲] منتجب‌الدین، علی بن عبیدالله، الفهرست، ج۱، ص۱۰۷.

و از آن‌جا که منتجب‌الدین در ذکر آثار ابن حمزه سند خود را ذکر نمی‌کند، استظهار می‌شود از معاصران وی بوده است.

[۳۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۳۴] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۲۰۳.

از ویژگی‌های او دادن فتاوایِ نادر است که میان فقهای شیعه دیده نمی‌شود؛ برای نمونه، وی بر خلاف قول مشهور، بلوغ دختر را در ده سالگی دانسته است.

[۳۵] شهید اول، محمد بن مکی، اللمعه الدمشقیه (کتاب الصوم)، ج۱، ص۵۸.

۲ – اساتید

عمادالدین اساتیدی داشت که از استادان او ابوجعفر محمد بن حسین بن جعفر شوهانی است که در مشهدالرضا (علیه‌السلام) از او حدیث شنیده و از او نیز روایت کرده است.

[۳۶] ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الثاقب فی المناقب، ج۱، ص۱۲۷.

[۳۷] ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الثاقب فی المناقب، ج۱، ص۳۶۹.

[۳۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۳۳۱.

[۳۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۴۰] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

[۴۱] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۶.

۳ – شاگردان

ابوجعفر شاگردانی داشت که سید جلال‌الدین عبدالحمید بن شمس‌الدین فخّار بن معد علوی حسینی نیز از او روایت می‌کند.

[۴۲] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۵، ص۷۶.

[۴۳] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۷.

محدث قمی، ابن شهرآشوب (م ۵۸۸ هـ.ق) را نیز از شاگردان وی دانسته است.

[۴۴] قمی، شیخ عباس، الفوائد الرضویه، ص۵۶۴.

[۴۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۳۳۱.

[۴۶] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۶.

۴ – آثار

آثار ابن حمزه مشهدی عبارت‌اند از:
• الثاقب فی المناقب،

[۴۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۱۱.

[۴۸] بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۱، ص۳۴۴.

[۴۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۶۶.

[۵۰] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۳۳۱.

[۵۱] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۵، ص۱۱.

[۵۲] اللجنه العلمیه فی مؤسسه الإمام الصادق(ع)، موسوعه طبقات الفقهاء، ج۶، ص۲۸۴.

[۵۳] حلی، یحیی بن سعید، نزهه الناظر فی الجمع بین الاشباه و النظائر، ج۶، ص۱.

[۵۴] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۳.

مؤلف خود این نام را برای کتاب خویش برگزیده،

[۵۵] ابن حمزه طوسی، محمد بن علی، الثاقب فی المناقب، ج۱، ص۳۶.

با وجود این شیخ منتجب‌الدین از این کتاب به عنوان المعجزات یاد کرده است.

[۵۶] منتجب‌الدین، علی بن عبیدالله، الفهرست، ج۱، ص۱۰۷.

[۵۷] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۲، ص۲۷۱.

[۵۸] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۱۵۴.

[۵۹] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ج۲، ص۲۷۲.

[۶۰] افندی، عبدالله بن عیسی‌بیگ، ریاض العلماء، ج۵، ص۱۲۳.

این کتاب در ذکر معجزات و مناقب پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، حضرت زهرا (علیهاالسلام) و ائمه معصومین (علیهم‌السلام)

[۶۱] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۲۰۳.

[۶۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۶۳] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۲۶۳.

و هم‌چنین در ذکر معجزاتی است که در قرآن برای پیامبران ذکر شده است؛

[۶۴] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۲۶۷.

• الوسیله الی نیل الفضیله،

[۶۵] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۴، ص۲۰۳.

[۶۶] عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، ج۲، ص۲۸۵.

[۶۷] قمی، عباس، الکنی و الالقاب، ج۱، ص۲۶۷.

[۶۸] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۱۰۲، ص۲۷۱.

[۶۹] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۹، ص۱۵۲.

[۷۰] اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواه، ج۲، ص۱۵۴.

[۷۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۱۱.

[۷۲] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۶۶.

[۷۳] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۳۳۱.

[۷۴] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۱، ص۲۱۵.

[۷۵] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۵، ص۵.

[۷۶] خویی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۳۵۱.

[۷۷] منتجب‌الدین، علی بن عبیدالله، الفهرست، ج۱، ص۱۰۷.

[۷۸] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام ا