توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوبکر یحیی بن محمد بن عبدالرحمان بن بقی قرطبی اندلسی دارای ۲۵ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوبکر یحیی بن محمد بن عبدالرحمان بن بقی قرطبی اندلسی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوبکر یحیی بن محمد بن عبدالرحمان بن بقی قرطبی اندلسی :

یحیی بن محمد قرطبی

منبع: یحیی بن محمد قرطبی

یحیی بن محمد قرطبی (۵۱۰ ـ ۵۶۳ هـ.ق) از اعقاب بقی بن مخلد، حافظ و مفسر برجسته اندلسی بود.
او تحصیلات خود را در علوم قرائت، حدیث، تفسیر و آداب به پایان رساند.
ایشان از شاعران و علمای موعظه و تزکیه زمان خود بود، در فن موشح‌سرایی مهارت داشت.
وی در اندلس و مرسیه ساکن شد و با علما و ادیبان بزرگی چون ابوالعباس بن حلال و ابن بقی مصاحب بود.
او به سبب فقر در ابتدا زندگی سختی داشت، اما بعدها مورد حمایت امیر یحیی بن علی بن قاسم قرار گرفت.
آثار مهم ایشان شامل التفسیر و موشحات البدیعه و المعانی الرشیقه است.
او در تاریخ پنجم ذی‌الحجه سال ۵۶۳ (هجری قمری) در مرسیه درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی یحیی بن محمد قرطبی
۲ – جایگاه علمی
۳ – شاگردان
۴ – آثار
۵ – وفات
۶ – پانویس
۷ – منبع

۱ – معرفی یحیی بن محمد قرطبی

پاورپوینت کامل ابوبکر یحیی بن محمد بن عبدالرحمان بن بقی قرطبی اندلسی

[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۲.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ اسلام، ج۳۶، ص۵۵۲.

[۳] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۲.

[۴] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

[۵] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۲.

[۶] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۱۹۳.

[۷] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

[۸] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۱۷.

[۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۰.

از اعقاب بقی بن مخلد (م ۲۷۶ هـ.ق)، حافظ و مفسر اندلسی صاحب تفسیر، بود.

[۱۰] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۱۹۳.

[۱۱] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

به گفته ابن ابار وی در دوم ذی‌الحجه

[۱۲] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۵.

سال (۵۱۰ هـ.ق)

[۱۳] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۵.

در شهر سلا، شهری در مغرب اقصی به دنیا آمد.

[۱۴] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

[۱۵] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

ایشان در اصل اندلسی بود. برخی او را سرقسطی

[۱۶] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

یا طلیطلی

[۱۷] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

و برخی دیگر وی را قرطبی می‌دانند.

[۱۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۲.

علومی چون قرائت،

[۱۹] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

حدیث،

[۲۰] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

تفسیر

[۲۱] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

و آداب

[۲۲] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

[۲۳] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

را تحصیل کرد و از علما و شعرای دوران خود شد.

[۲۴] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۰، ص۱۹۳.

[۲۵] شنترینی، علی بن بسام، الذخیره فی محاسن اهل الجزیره، ج۴، ص۶۱۵.

[۲۶] ابوالفداء، اسماعیل بن علی، المختصر فی اخبار البشر، ج۳، ص۱۷.

او به اندلس سفر کرد و در مرسیه ساکن

[۲۷] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

گشته و با ابوالعباس بن حلال

[۲۸] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

و ابوالعباس بن ادریس مصاحب شد.

[۲۹] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

۲ – جایگاه علمی

ابوبکر را در موعظه و تزکیه یگانه زمان خود،

[۳۰] ابن ابار، محمد بن عبدالله، التکمله لکتاب الصله، ج۴، ص۱۹۴.

در نظم و نثر برجسته بود.

[۳۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۸، ص۱۵۲.

[۳۲] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۲۰۲.

[۳۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۶، ص۲۸۲۰.

وی از نامداران فن موشح‌سرایی (موشحات در اشعار متقدمان بر فن جدیدی اطلاق می‌شود که