توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابوالغنائم محمد بن علی واسطی دارای ۲۶ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابوالغنائم محمد بن علی واسطی،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابوالغنائم محمد بن علی واسطی :

ابن معلم شاعر

منبع: ابن معلم شاعر

دیگر کاربردها: ابن معلم (ابهام‌زدایی).

ابن معلم شاعر (۵۰۱ ـ ۵۹۲ هـ.ق) شاعر برجسته قرن ششم هجری قمری از نواحی واسط بود.
او با غزل‌ها و مدایح لطیف و دلنشین خود شهرت یافت و اشعارش به سبب معانی بلند در میان مردم و وعاظ رواج داشت.
با وجود رقبایی که وی را هجو می‌کردند، او منزلتی والا یافت.
از او دیوان شعر به‌جا مانده است.
وی در رجب ۵۹۲ (هجری قمری) در زادگاهش درگذشت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی ابن معلم شاعر
۲ – آثار
۳ – وفات
۴ – پانویس
۵ – منبع

۱ – معرفی ابن معلم شاعر

ابوالغنائم محمد بن علی بن فارس نجم الدین واسطی هُرْثی معروف به ابن معلم شاعر

[۱] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۱، ص۳۳.

[۲] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۲۱، ص۲۷۲.

معروف

[۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۱۰۴.

[۴] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۴۰.

[۵] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۲، ص۱۲۴.

[۶] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۵۸.

[۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۳، ص۱۳.

[۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۱۰۸.

[۹] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۱۷۸.

[۱۰] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۲۱۵.

[۱۱] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۵.

عراق

[۱۲] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۰۷.

و منسوب به هُرْث، آبادی از نواحی نهر جعفر در ده فرسخی واسط،

[۱۳] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۵، ص۳۹۷.

[۱۴] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۵، ص۳۴۷.

[۱۵] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۴۰.

[۱۶] ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۱۲، ص۱۲۴.

[۱۷] ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج۱۳، ص۱۳.

[۱۸] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۱۰۸.

[۱۹] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۲۱۵.

[۲۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۹.

[۲۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۱۹.

[۲۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۹.

در هفدهم جمادی‌الثانی سال ۵۰۱ (هجری قمری)

[۲۳] بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیه العارفین، ج۲، ص۱۰۴.

[۲۴] ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۴۲، ص۱۰۸.

[۲۵] موسوی خوانساری، محمدباقر، روضات الجنات، ج۶، ص۱۷۸.

[۲۶] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۱۹.

در هرث

[۲۷] کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۱، ص۳۳.

متولد شد.

[۲۸] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۹.

[۲۹] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۰۸.

[۳۰] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۹.

وی در زمان خود سرآمد شعرا بود

[۳۱] صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۴، ص۱۱۹.

و اشعارش لطیف،

[۳۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۲۷۹.

مؤثر و دلنشین و بیش‌تر آن‌ها در عشق و شور و شوق و محبت بوده و دارای مضامین و معانی صحیح و بلند بود؛

[۳۳] ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۶، ص۱۴۰.

[۳۴] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۵۸.

[۳۵] ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۶، ص۵۰۷.

[۳۶] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۸.

از این‌رو عامه مردم به حفظ و تدوین آن همت گماشته

[۳۷] آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۲۹.

[۳۸] یافعی، عبدالله بن اسعد، مرآه الجنان، ج۳، ص۳۵۸.

[۳۹] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۸.

و وعاظ نیز بر روی منبر همواره از آن بهره برده و بدان استشهاد می‌کردند.

[۴۰] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۵، ص۵.

[۴۱] حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۸.

[۴۲] مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه الادب، ج۸، ص۲۱۵.

ابن جوزی (م ۵۹۷ هـ.ق) نیز پیوسته بر منبر و در کتاب‌های خویش از اشعار او بهره می‌جست و حتی زمانی ابن معلم به صورت ناشناس در مجلس وعظ ابن جوزی حاضر شد و شنید که او شعرش را تحسین کرده و بدان استشهاد نمود.

[۴۳] صفد