توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابن الهباریه دارای ۲۴ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل ابن الهباریه،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابن الهباریه :

ابن هباریه

منبع: ابن هباریه

محمد عباسی (حدود ۴۱۵-۵۰۹ه) معروف به ابن هبّاریه، شاعر، ادیب، نسب‌شناس و لغوی اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری بود.
گفته شده چون جد مادری‌اش هبار نام داشت، به ابن هباریّه شهرت یافت.
محمد نزد اساتیدی همچون ابوجعفر بن مسلمه و مالک بانیاسی به تحصیل علم پرداخت.
ابن هباریّه در ابتدا اشعار جدی می‌سرود، اما بعد به هجو و سخریه مردم و به ویژه بزرگان و دولتمردان پرداخت و به همین علت دچار مشکلات شد و از بغداد گریخت. او سپس به اصفهان رفت و مورد حمایت خواجه نظام الملک قرار گرفت، اما باز نیز به هجو روی آورد و پس از تنش‌های مختلف مجبور به ترک اصفهان و مهاجرت به کرمان شد که در آنجا تا پایان عمر زیست.
او پیرو سبک هجوی ابن حجاج بود و بسیاری از اشعارش هجو و ناپسند بود، ولی برخی اشعارش جلوه‌هایی از جوانمردی و خردمندی نیز داشت.
درباره مذهب او گزارشی دقیق نیست اما برخی منابع او را شیعه دانسته‌اند چون اشعاری در رثای امام حسین (علیه‌السّلام) و اهل بیت (علیهم‌السّلام) سروده است.
آثار او شامل دیوان اشعار، کتاب نتایج (تاریخی)، الفطنه فی نظم کلیله و دمنه، نزهه الاحباء، فلک المعانی و الصادح و الباغم می‌باشد که بارها به چاپ رسیده‌اند.
ابن هباریّه در سال ۵۰۴ یا ۵۰۹ هجری در کرمان از دنیا رفت.

فهرست مندرجات

۱ – معرفی محمد عباسی
۲ – اساتید
۳ – ویژگی‌های اخلاقی
۴ – تخصص و سیره
۵ – مذهب
۶ – وفات
۷ – آثار
۸ – پانویس
۹ – منبع

۱ – معرفی محمد عباسی

ابویعلی محمد بن محمد بن صالح بن حمزه‌ هاشمی عباسی بغدادی معروف به ابن هباریّه، بیشتر منابع وی را بغدادی دانسته‌اند؛

[۱] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۱۳، ص۳۸۲.

[۲] ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۳، ص۳۸۱.

اما ابن حجر در شرح حال او آورده است ابن هباریّه در آذربایجان به دنیا آمد؛ ولی دوران رشد و نمو او در بغداد بود. همو نوشته است او هنگام مرگ ۹۵ سال داشت که با توجه به این مطلب و سال درگذشت وی، باید ولادت او در سال حدود ۴۱۵ه بوده باشد.

[۳] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۶۷-۳۶۸.

گفته شده چون جد مادری‌اش هبار نام داشت، به ابن هباریّه شهرت یافت.

[۴] ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۴۵۷.

۲ – اساتید

در منابع، سیر زندگی و تحصیلات وی به خوبی روشن نشده است؛ اما آنچه مسلم است آنکه وی تحصیلات خود را در بغداد فرا گرفته است.
به نوشته ابن حجر ابویعلی در آنجا از افرادی همچون ابوجعفر بن مسلمه و مالک بانیاسی مطالبی را آموخت و همواره با علما و بزرگان اهل علم نشست و برخاست می‌کرد و بیشتر اوقاتش را در فراگیری ادبیات عرب و نسب‌شناسی می‌گذرانید و به سرودن شعر اشتغال داشت.

[۵] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۵، ص۳۶۷-۳۶۸.

۳ – ویژگی‌های اخلاقی

در برخی منابع معاصر درباره ابویعلی آمده است در دوران جوانی فردی فاسدالاخلاق بود و بسیاری از اوقات خود را در میخانه‌های «قُطرَبلّ» در نواحی بغداد و در جمع میگساران و باده نوشان فاسد می‌گذرانید؛ اما در نهایت مواهب شعری و هوش سرشار وی و مهارتش در لغت، او را از سقوط حتمی نجات بخشید.

[۶] جمعی از دانشمندان، دایره المعارف الاسلامیه، ج۱، ص۲۹۱.

۴ – تخصص و سیره

ابن هباریّه از شاعران برجسته روزگار خویش بود و زبان شعر وی به دور از هر گونه سختی و پیچیدگی بود.

[۷] ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۹، ص۳۹۲.

در آغاز، اشعار جدی و خالی از هر گونه هزل می‌سرود و از آنجا که ذوق مردم را به گونه‌ای دیگر یافت، دیری نپایید اشعار خود را با هجو و سخریه و هرزه‌گویی درآمیخت و همه مردم را به مسخره گرفت و هیچ کس از زبان او در امان نبود تا بدانجا که پدر و مادر خویش را