شیعه فایل |
پاورپوینت کامل اِعراب نامه ۵۵
در حال بارگذاری
توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد
پاورپوینت کامل اِعراب نامه ۵۵ دارای ۱۲۰ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است
شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.
لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.
توجه : در صورت مشاهده بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل اِعراب نامه ۵۵،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد
بخشی از متن پاورپوینت کامل اِعراب نامه ۵۵ :
پاورپوینت کامل اِعراب نامه ۵۵
««نامه قبل
نامه بعد»»
فهرست
گزارش خطا
نام:
شماره موبایل :
متن پیام
ارسال
نامه ۵۵
مِنْ کِتابٍ لَهُ (عَلَیْهِالسَّلامُ):
«از نامههای آن حضرت (علیهالسلام):»
إِلَى مُعَاوِیَهَ
«به معاویه»
«أَمَّا بَعْدُ»۱
«أَمَّا»:
حَرْفُ شَرْطٍ وَ إِخْبَارٍ وَ تَوْکِیدٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«حرف شرط و اخبار و توکید مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«بَعْدُ»:
ظَرْفُ زَمَانٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الضَّمِّ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ مَفْعُولٌ فِیهِ؛
«ظرف زمان مبنی بر ضم در محل نصب مفعولفیه است»
وَ الظَّرْفُ مُتَعَلِّقٌ بِفِعْلٍ مَحْذُوفٍ وَ التَّقْدِیرُ: أَمَّا بَعْدَ قَوْلِی فَأَقُولُ؛
«و ظرف متعلق به فعل محذوف است و تقدیر آن: أَمَّا بَعْدَ قَوْلِی فَأَقُولُ است»
«فَإِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ جَعَلَ اَلدُّنْیَا لِمَا بَعْدَهَا»۲
«فَإِنَّ»:
الْفَاءُ: رَابِطَهٌ؛
«فاء: رابطه است»
إِنَّ: حَرْفٌ مُشَبَّهٌ بِالْفِعْلِ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الظَّاهِرِ؛
«إِنَّ: حرف مشبه بالفعل مبنی بر فتح ظاهری است»
«اللهَ»:
لَفْظُ الْجَلَالَهِ اسْمُ «إِنَّ» مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ؛
«لفظ جلاله اسم «إِنَّ» منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است»
«سُبْحَانَهُ»:
نَائِبُ مَفْعُولٍ مُطْلَقٍ لِفِعْلٍ مَحْذُوفٍ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«نائب مفعول مطلق برای فعل محذوف، منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و آن مضاف است»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى الضَّمِّ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر ضم است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
وَ جُمْلَهُ «سُبْحَانَهُ» اعْتِرَاضِیَّهٌ لَا مَحَلَّ لَهَا مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«و جمله «سُبْحَانَهُ» اعتراضیه است و محلی از اعراب ندارد»
«قَد»:
حَرْفُ تَحْقِیقٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«حرف تحقیق مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«جَعَلَ»:
فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الظَّاهِرِ عَلَى آخِرِهِ؛
«فعل ماضی مبنی بر فتح ظاهری در آخر آن است»
وَ فَاعِلُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ جَوَازاً تَقْدِیرُهُ: هُوَ؛
«و فاعل آن ضمیر مستتر جوازاً است که تقدیر آن: هُوَ میباشد»
«الدُّنْیَا»:
مَفْعُولٌ بِهِ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«مفعولبه منصوب و علامت نصب آن فتحه مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
«لِمَا»:
اللَّامُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لام: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
مَا: اسْمٌ مَوْصُولٌ
[۱] (مَا) فِی قَوْلِهِ عَلَیْهِالسَّلَامُ: لِمَا بَعْدَهَا: مَوْصُولَهٌ أَوْ مَوْصُوفَهٌ، وَ الظَّرْفُ مُسْتَقِرٌّ مَفْعُولٌ ثَانٍ لِقَوْلِهِ (جَعَلَ)، وَ بَعْدَهَا: ظَرْفٌ مُسْتَقِرٌّ صِلَهٌ أَوْ صِفَهٌ.
مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«ما: اسم موصول
[۲] (ما) در فرمایش حضرت (علیهالسلام): لما بعدها: موصوله یا موصوفه است و ظرف مستقر مفعول دوم برای (جعل) است و بعدها: ظرف مستقر صله یا صفت است.
مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «جَعَلَ»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «جَعَلَ» هستند»
«بَعْدَهَا»:
مَفْعُولٌ فِیهِ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«مفعولفیه منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و آن مضاف است»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
وَ الظَّرْفُ «بَعْدَهَا» مُتَعَلِّقٌ بِفِعْلِ (اسْتَقَرَّ) الْمَحْذُوفِ؛
«و ظرف «بَعْدَهَا» متعلق به فعل محذوف (اسْتَقَرَّ) است»
وَ جُمْلَهُ (اسْتَقَرَّ) صِلَهُ الْمَوْصُولِ لَا مَحَلَّ لَهَا مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«و جمله (اسْتَقَرَّ) صله موصول است و محلی از اعراب ندارد»
وَ جُمْلَهُ «قَدْ جَعَلَ» وَاقِعَهٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ خَبَرُ «إِنَّ»؛
«و جمله «قَدْ جَعَلَ» در محل رفع، خبر «إِنَّ» است»
وَ جُمْلَهُ «إِنَّ اللهَ…» وَاقِعَهٌ فِی مَحَلِّ جَزْمٍ جَوَابُ الشَّرْطِ الْمَحْذُوفِ؛
«و جمله «إِنَّ اللهَ…» در محل جزم، جواب شرط محذوف است»
وَ جُمْلَهُ «أَمَّا بَعْدَ…» ابْتِدَائِیَّهٌ؛
«و جمله «أَمَّا بَعْدَ…» ابتدائیه است»
«وَ اِبْتَلَى فِیهَا أَهْلَهَا»۳
«وَ ابْتَلَى»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
ابْتَلَى: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الْمُقَدَّرِ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«ابْتَلَى: فعل ماضی مبنی بر فتح مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ فَاعِلُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ جَوَازاً تَقْدِیرُهُ: هُوَ؛
«و فاعل آن ضمیر مستتر جوازاً است که تقدیر آن: هُوَ میباشد»
«فِیهَا»:
فِی: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«فِی: حرف جر مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «ابْتَلَى»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «ابْتَلَى» هستند»
«أَهْلَهَا»:
مَفْعُولٌ بِهِ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«مفعولبه منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و آن مضاف است»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
«لِیَعْلَمَ أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً»۴
«لِیَعْلَمَ»:
اللَّامُ: حَرْفُ جَرٍّ وَ تَعْلِیلٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لام: حرف جر و تعلیل مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
یَعْلَمَ: فِعْلٌ مُضَارِعٌ مَنْصُوبٌ بِأَنْ مُضْمَرَهٍ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ؛
«یَعْلَمَ: فعل مضارع منصوب به «أن» مقدره و علامت نصب آن فتحه ظاهری است»
وَ فَاعِلُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ جَوَازاً تَقْدِیرُهُ: هُوَ؛
«و فاعل آن ضمیر مستتر جوازاً است که تقدیر آن: هُوَ میباشد»
وَ الْمَصْدَرُ الْمُؤَوَّلُ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ «اللام»؛
«و مصدر مؤول در محل جر به حرف جر «اللام» واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «ابْتَلى»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «ابْتَلى» هستند»
«أَیُّهُمْ»:
مُبْتَدَأٌ مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«مبتدا مرفوع و علامت رفع آن ضمه ظاهری است، و آن مضاف است»
هُمْ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«هُمْ: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
«أَحْسَنُ»:
خَبَرٌ مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الظَّاهِرَهُ؛
«خبر مرفوع و علامت رفع آن ضمه ظاهری است»
«عَمَلاً»:
تَمْیِیزٌ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ الثَّانِیَهُ لِلتَّنْوِینِ؛
«تمییز منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و دومین فتحه برای تنوین است»
وَ جُمْلَهُ «أَیُّهُمْ أَحْسَنُ»
[۳] أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً: جُمْلَهٌ مَحْکِیَّهٌ عَنِ الْقُرْآنِ قَائِمَهٌ مَقَامَ مَفْعُولَیْ (یَعْلَمُ)، وَ لَمْ یَعْمَلْ (یَعْلَمُ) فِی لَفْظِ (أَیِّهِمْ) بَعْدَهُ، لِأَنَّ (أَیَّهُمْ) لِلِاسْتِفْهَامِ وَ لَهُ صَدْرُ الْکَلَامِ…
وَاقِعَهٌ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ مَفْعُولَیْ «یَعْلَمَ»؛
«و جمله «أَیُّهُمْ أَحْسَنُ»
[۴] أَیُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا: جملهای است که از قرآن نقل شده و جانشین دو مفعول (یَعْلَمُ) است، و (یَعْلَمُ) در لفظ (أَیِّهِمْ) بعد از خود عمل نکرده، زیرا (أَیُّهُمْ) برای استفهام است و صدرنشین کلام میباشد…
در محل نصب دو مفعولِ «یَعْلَمَ» واقع شده است»
وَ جُمْلَهُ «ابْتَلى» مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «جَعَلَ»؛
«و جمله «ابْتَلى» بر جمله «جَعَلَ» معطوف است»
«وَ لَسْنَا لِلدُّنْیَا خُلِقْنَا»۵
«وَ لَسْنَا»:
الْوَاوُ: اسْتِئْنَافِیَّهٌ؛
«واو: استئنافیه است»
لَسْنَا: فِعْلٌ مَاضٍ نَاقِصٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«لَسْنَا: فعل ماضی ناقص مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ النَّا: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ اسْمُ «لیس»؛
«و نا: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل رفع، اسم «لیس» واقع شده است»
«لِلدُّنْیَا»:
اللَّامُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لام: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
الدُّنْیَا: اسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«الدُّنْهَا: اسم مجرور و علامت جر آن کسره مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «خُلِقْنَا»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «خُلِقْنَا» هستند»
«خُلِقْنَا»:
فِعْلٌ مَاضٍ لِلْمَجْهُولِ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«فعل ماضی مجهول مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ النَّا: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ نَائِبُ فَاعِلٍ؛
«و نا: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل رفع، نائب فاعل واقع شده است»
وَ جُمْلَهُ «خُلِقْنَا» وَاقِعَهٌ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ خَبَرُ «لَیْسَ»؛
«و جمله «خُلِقْنَا» در محل نصب، خبر «لَیْسَ» است»
وَ جُمْلَهُ «لَسْنَا» اسْتِئْنَافِیَّهٌ؛
«و جمله «لَسْنَا» استئنافیه است»
«وَ لاَ بِالسَّعْیِ فِیهَا أُمِرْنَا»۶
«وَ لا»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
لَا: حَرْفُ نَفْیٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لا: حرف نفی مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«بِالسَّعْیِ»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
السَّعْیِ: اسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ؛
«السَّعْیِ: اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «أُمِرْنَا»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «أُمِرْنَا» هستند»
«فِیهَا»:
فِی: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«فِی: حرف جر مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْمَصْدَرِ «السَّعْیِ»؛
«و جار و مجرور متعلق به مصدر «السَّعْیِ» هستند»
«أُمِرْنَا»:
فِعْلٌ مَاضٍ لِلْمَجْهُولِ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«فعل ماضی مجهول مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ النَّا: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ نَائِبُ فَاعِلٍ؛
«و نا: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل رفع، نائب فاعل واقع شده است»
وَ جُمْلَهُ «أُمِرْنَا» مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «خُلِقْنَا»؛
«و جمله «أُمِرْنَا» بر جمله «خُلِقْنَا» معطوف است»
«وَ إِنَّمَا وُضِعْنَا فِیهَا لِنُبْتَلَی بِهَا»۷
«وَ إِنَّمَا»:
الْوَاوُ: اسْتِئْنَافِیَّهٌ؛
«واو: استئنافیه است»
إِنَّمَا: إِنَّ: حَرْفٌ مُشَبَّهٌ بِالْفِعْلِ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«إِنَّمَا: إِنَّ: حرف مشبه بالفعل مبنی بر فتح است و محلی از اعراب ندارد»
مَا: الْکَافَّهُ؛
«ما: کافه است»
«وُضِعْنَا»:
فِعْلٌ مَاضٍ لِلْمَجْهُولِ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«فعل ماضی مجهول مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ النَّا: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ نَائِبُ فَاعِلٍ؛
«و نا: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل رفع، نائب فاعل واقع شده است»
«فِیهَا»:
فِی: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«فِی: حرف جر مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «وُضِعْنَا»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «وُضِعْنَا» هستند»
«لِنُبْتَلَى»:
اللَّامُ: حَرْفُ جَرٍّ وَ تَعْلِیلٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لام: حرف جر و تعلیل مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
نُبْتَلَى: فِعْلٌ مُضَارِعٌ لِلْمَجْهُولِ مَنْصُوبٌ بِأَنْ مُضْمَرَهٍ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«نُبْتَلَى: فعل مضارع مجهول منصوب به «أن» مقدره و علامت نصب آن فتحه مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ نَائِبُ الْفَاعِلِ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ وُجُوباً تَقْدِیرُهُ: نَحْنُ؛
«و نائب فاعل آن ضمیر مستتر وجوباً است که تقدیر آن: نَحْنُ میباشد»
وَ الْمَصْدَرُ الْمُؤَوَّلُ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ «اللام»؛
«و مصدر مؤول در محل جر به حرف جر «اللام» واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «وُضِعْنَا»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «وُضِعْنَا» هستند»
«بِهَا»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْهَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و هاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «نُبْتَلَى»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «نُبْتَلَى» هستند»
وَ جُمْلَهُ «وُضِعْنَا» اسْتِئْنَافِیَّهٌ؛
«و جمله «وُضِعْنَا» استئنافیه است»
«وَ قَدِ اِبْتَلاَنِی اَللَّهُ بِکَ وَ اِبْتَلاَکَ بِی»۸
«وَ قَدِ»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
قَدْ: حَرْفُ تَحْقِیقٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَ حُرِّکَ بِالْکَسْرِ مَنْعاً لِالْتِقَاءِ سَاکِنَیْنِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«قَدْ: حرف تحقیق مبنی بر سکون است و برای جلوگیری از التقاء ساکنین با کسره حرکت داده شده است، و محلی از اعراب ندارد»
«ابتلانی»:
فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الْمُقَدَّرِ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«فعل ماضی مبنی بر فتح مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ النُّونُ لِلْوِقَایَهِ؛
«و نون برای وقایه است»
وَ الْیَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ مَفْعُولٌ بِهِ؛
«و یاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل نصب، مفعولبه واقع شده است»
«اللهُ»:
لَفْظُ الْجَلَالَهِ فَاعِلٌ مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الظَّاهِرَهُ؛
«لفظ جلاله فاعل مرفوع و علامت رفع آن ضمه ظاهری است»
«بِکَ»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْکَافُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و کاف: ضمیر متصل مبنی بر فتح است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «ابْتَلانِی»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «ابْتَلانِی» هستند»
وَ الْجُمْلَهُ مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «وُضِعْنَا»؛
«و جمله بر جمله «وُضِعْنَا» معطوف است»
«وَ ابْتَلاکَ»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
ابْتَلَاکَ: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الْمُقَدَّرِ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«ابْتَلَاکَ: فعل ماضی مبنی بر فتح مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ فَاعِلُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ جَوَازاً تَقْدِیرُهُ: هُوَ؛
«و فاعل آن ضمیر مستتر جوازاً است که تقدیر آن: هُوَ میباشد»
وَ الْکَافُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ مَفْعُولٌ بِهِ؛
«و کاف: ضمیر متصل مبنی بر فتح است که در محل نصب، مفعولبه واقع شده است»
«بِی»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
وَ الْیَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«و یاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «ابْتَلاکَ»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «ابْتَلاکَ» هستند»
وَ الْجُمْلَهُ مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «ابْتَلانِی»؛
«و جمله بر جمله «ابْتَلانِی» معطوف است»
«فَجَعَلَ أَحَدَنَا حُجَّهً عَلَى اَلْآخَرِ»۹
«فَجَعَلَ»:
الْفَاءُ: عَاطِفَهٌ؛
«فاء: عاطفه است»
جَعَلَ: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ الظَّاهِرِ؛
«جَعَلَ: فعل ماضی مبنی بر فتح ظاهری است»
وَ فَاعِلُهُ ضَمِیرٌ مُسْتَتِرٌ فِیهِ جَوَازاً تَقْدِیرُهُ: هُوَ؛
«و فاعل آن ضمیر مستتر جوازاً است که تقدیر آن: هُوَ میباشد»
«أَحَدَنَا»:
مَفْعُولٌ بِهِ أَوَّلُ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«مفعولبه اول منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و آن مضاف است»
وَ النَّا: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و نا: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
«حُجَّهً»:
مَفْعُولٌ بِهِ ثَانٍ مَنْصُوبٌ وَ عَلَامَهُ نَصْبِهِ الْفَتْحَهُ الظَّاهِرَهُ وَ الثَّانِیَهُ لِلتَّنْوِینِ؛
«مفعولبه دوم منصوب و علامت نصب آن فتحه ظاهری است، و دومین فتحه برای تنوین است»
«عَلَى»:
حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«حرف جر مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«الآخَرِ»:
اسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ؛
«اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِقَوْلِهِ «حُجَّهً»؛
«و جار و مجرور متعلق به «حُجَّهً» هستند»
وَ جُمْلَهُ «جَعَلَ» مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «ابْتَلى»؛
«و جمله «جَعَلَ» بر جمله «ابْتَلى» معطوف است»
«فَعَدَوْتَ عَلَى اَلدُّنْیَا بِتَأْوِیلِ اَلْقُرْآنِ»۱۰
«فَعَدَوْتَ»:
الْفَاءُ: عَاطِفَهٌ؛
«فاء: عاطفه است»
عَدَوْتَ: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«عَدَوْتَ: فعل ماضی مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ التَّاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ فَاعِلٌ؛
«و تاء: ضمیر متصل مبنی بر فتح است که در محل رفع، فاعل واقع شده است»
«عَلَى»:
حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«حرف جر مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«طَلَبِ»:
اسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است، و آن مضاف است»
«الدُّنْیَا»:
مُضَافٌ إِلَیْهِ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى آخِرِهِ لِلتَّعَذُّرِ؛
«مضافالیه مجرور و علامت جر آن کسره مقدر در آخر آن به دلیل تعذر است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِمَحْذُوفٍ تَقْدِیرُهُ: مُثَابِراً
[۵] عَدَوْتَ عَلَى الدُّنْیَا: قَالَ الْمُعْتَزِلِیُّ: (عَلَى) هَاهُنَا مُتَعَلِّقٌ بِمَحْذُوفٍ دَلَّ عَلَیْهِ الْکَلَامُ تَقْدِیرُهُ: مُثَابِراً عَلَى طَلَبِ الدُّنْیَا أَوْ مُصِرّاً.
؛
«و جار و مجرور متعلق به محذوفی هستند که تقدیر آن: مُثَابِراً است
[۶] عَدَوْتَ عَلَى الدُّنْیَا: معتزلی میگوید: (عَلَى) در اینجا متعلق به محذوفی است که کلام بر آن دلالت دارد و تقدیر آن: مُثَابِراً عَلَى طَلَبِ الدُّنْیَا أَوْ مُصِرّاً (یعنی: در طلب دنیا پافشاری کردی یا اصرار ورزیدی) است.
»
«بِتَأْویلِ»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
تَأْوِیلِ: اسْمٌ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ وَ هُوَ مُضَافٌ؛
«تَأْوِیلِ: اسم مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است، و آن مضاف است»
«الْقُرآنِ»:
مُضَافٌ إِلَیْهِ مَجْرُورٌ وَ عَلَامَهُ جَرِّهِ الْکَسْرَهُ الظَّاهِرَهُ؛
«مضافالیه مجرور و علامت جر آن کسره ظاهری است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «عَدَوْتَ»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «عَدَوْتَ» هستند»
وَ جُمْلَهُ «عَدَوْتَ» مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «جَعَلَ»؛
«و جمله «عَدَوْتَ» بر جمله «جَعَلَ» معطوف است»
«فَطَلَبْتَنِی بِمَا لَمْ تَجْنِ یَدِی وَ لاَ لِسَانِی»۱۱
«فَطَلَبْتَنِی»:
الْفَاءُ: عَاطِفَهٌ؛
«فاء: عاطفه است»
طَلَبْتَنِی: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«طَلَبْتَنِی: فعل ماضی مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
وَ التَّاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى الْفَتْحِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ رَفْعٍ فَاعِلٌ؛
«و تاء: ضمیر متصل مبنی بر فتح است که در محل رفع، فاعل واقع شده است»
وَ النُّونُ لِلْوِقَایَهِ؛
«و نون برای وقایه است»
وَ الْیَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ نَصْبٍ مَفْعُولٌ بِهِ؛
«و یاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل نصب، مفعولبه واقع شده است»
«بِمَا»:
الْبَاءُ: حَرْفُ جَرٍّ مَبْنِیٌّ عَلَى الْکَسْرِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«باء: حرف جر مبنی بر کسر است و محلی از اعراب ندارد»
مَا: اسْمٌ مَوْصُولٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِحَرْفِ الْجَرِّ؛
«ما: اسم موصول مبنی بر سکون است که در محل جر به حرف جر واقع شده است»
وَ الْجَارُّ وَ الْمَجْرُورُ مُتَعَلِّقَانِ بِالْفِعْلِ «طَلَبْتَنِی»؛
«و جار و مجرور متعلق به فعل «طَلَبْتَنِی» هستند»
«لَمْ»:
حَرْفُ نَفْیٍ وَ جَزْمٍ وَ قَلْبٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«حرف نفی و جزم و قلب مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«تَجْنِ»
[۷] لَمْ تَجْنِ: صِیغَهُ الْجَحْدِ مِنَ الْجِنَایَهِ.
:
فِعْلٌ مُضَارِعٌ مَجْزُومٌ وَ عَلَامَهُ جَزْمِهِ حَذْفُ حَرْفِ الْعِلَّهِ؛
«فعل مضارع مجزوم و علامت جزم آن حذف حرف عله است
[۸] لَمْ تَجْنِ: صیغه جحد از جنایت است.
»
«یَدِی»:
فَاعِلٌ مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى مَا قَبْلَ الْیَاءِ لِاشْتِغَالِ الْمَحَلِّ بِحَرَکَهِ الْیَاءِ؛
«فاعل مرفوع و علامت رفع آن ضمه مقدر بر حرف ماقبل «یاء» به دلیل اشتغال محل به حرکت مناسب «یاء» است»
وَ الْیَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و یاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
وَ جُمْلَهُ «لَمْ تَجْنِ» صِلَهُ الْمَوْصُولِ
[۹] وَ الْعَائِدُ مَحْذُوفٌ.
لَا مَحَلَّ لَهَا مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«و جمله «لَمْ تَجْنِ» صله موصول
[۱۰] و عائد محذوف است.
است و محلی از اعراب ندارد»
وَ جُمْلَهُ «طَلَبْتَنِی» مَعْطُوفَهٌ عَلَى جُمْلَهِ «عَدَوْتَ»؛
«و جمله «طَلَبْتَنِی» بر جمله «عَدَوْتَ» معطوف است»
«وَ لا»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
لَا: حَرْفُ نَفْیٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لَا مَحَلَّ لَهُ مِنَ الْإِعْرَابِ؛
«لا: حرف نفی مبنی بر سکون است و محلی از اعراب ندارد»
«لِسَانِی»:
مَعْطُوفٌ عَلَى «یَدِی»: فَاعِلٌ مَرْفُوعٌ وَ عَلَامَهُ رَفْعِهِ الضَّمَّهُ الْمُقَدَّرَهُ عَلَى مَا قَبْلَ الْیَاءِ لِاشْتِغَالِ الْمَحَلِّ بِحَرَکَهِ الْیَاءِ؛
«معطوف بر «یَدِی»: فاعل مرفوع و علامت رفع آن ضمه مقدر بر حرف ماقبل «یاء» به دلیل اشتغال محل به حرکت مناسب «یاء» است»
وَ الْیَاءُ: ضَمِیرٌ مُتَّصِلٌ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ وَاقِعٌ فِی مَحَلِّ جَرٍّ بِالْإِضَافَهِ؛
«و یاء: ضمیر متصل مبنی بر سکون است که در محل جر به اضافه واقع شده است»
«وَ عَصَیْتَهُ
[۱۱] وَ فِی نُسْخَهٍ (عَصَبْتَهُ)، أَیْ: رَبَطْتَهُ بَدَلَ (عَصَیْتَهُ) بِالْیَاءِ.
[۱۲] و در نسخهای (عَصَبْتَهُ)، یعنی: آن را بستی، به جای (عَصَیْتَهُ) با یاء آمده است.
أَنْتَ وَ أَهْلُ اَلشَّامِ بِی»۱۲
«وَ عَصَیْتَهُ»:
الْوَاوُ: عَاطِفَهٌ؛
«واو: عاطفه است»
عَصَیْتَهُ: فِعْلٌ مَاضٍ مَبْنِیٌّ عَلَى السُّکُونِ لِاتِّصَالِهِ بِضَمِیرِ الرَّفْعِ؛
«عَصَیْتَهُ: فعل ماضی مبنی بر سکون به دلیل اتصالش به ضمیر رفع است»
- همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
- ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
- در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.
