توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آزادی (فقه سیاسی) دارای ۹۹ اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی پاورپوینت کامل آزادی (فقه سیاسی)،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آزادی (فقه سیاسی) :

پاورپوینت کامل آزادی (فقه سیاسی)

منبع: پاورپوینت کامل آزادی (فقه سیاسی)

مقالات مرتبط: آزادی (مقالات مرتبط).

آزادی، در فقه و اندیشه اسلامی به معنای رهایی انسان از سلطه، بندگی غیر خدا و برخورداری از استقلال در اراده و تصمیم‌گیری است.
اصل حریت از قواعد بنیادین فقه اسلامی است و بر مبنای آن، هیچ انسانی بر دیگری ولایت ندارد مگر به اذن الهی.
اسلام آزادی را در چارچوب «معروف» و پرهیز از «منکر» محدود می‌سازد تا از هرج‌ ومرج و استبداد جلوگیری شود.
اقسام آزادی شامل آزادی عقیده، بیان، اجتماعات، کار، تجارت و آزادی سیاسی است که همگی در حدود شریعت معتبرند.
در فقه، آزادی همچنین به معنای رهایی از بردگی مطرح و احکام متعددی بر آن مترتب است.
اسلام آزادی را موهبتی فطری و عقلی می‌داند که از درون انسان آغاز می‌شود و با عبودیت خداوند به رهایی از سلطه‌های بیرونی می‌انجامد.
آزادی در اندیشه اسلامی با مسئولیت، قانون الهی و استقلال جامعه اسلامی ملازم است و نفی سلطه بیگانگان را لازمه آن می‌داند.

فهرست مندرجات

۱ – تعریف آزادی در اندیشه اسلامی
۲ – مبنای فقهی و عقلی آزادی
۳ – حدود آزادی در اسلام
۴ – اقسام آزادی
۴.۱ – آزادی عقیده
۴.۲ – آزادی بیان و قلم
۴.۳ – آزادی اجتماعات
۴.۴ – آزادى کار
۴.۵ – آزادی تجارت
۴.۶ – آزادی سیاسی
۵ – قانون و آزادى
۶ – ماهیت آزاد بودن
۷ – تعریف و جایگاه آزاد
۸ – اسباب آزادی
۹ – آزادى در حقوق
۱۰ – تعریف و کلیات آزادی
۱۱ – دیدگاه‌های غرب درباره آزادی
۱۲ – دیدگاه‌های شرق درباره آزادی
۱۳ – دیدگاه اسلام درباره آزادی
۱۴ – آزادی در آموزه‌های قرآنی و سیره انبیا
۱۵ – آزادی و عقلانیت
۱۶ – آزادی فکر، بیان و عقیده در نظام اسلامی
۱۷ – آزادی کسب و کار
۱۸ – مبنای انسان‌شناختی آزادی
۱۹ – جهاد درونی و بیرونی برای آزادی
۲۰ – رابطه آزادی و استقلال
۲۱ – آزادی، مسئولیت و حاکمیت انسان
۲۲ – پانویس
۲۳ – منبع

۱ – تعریف آزادی در اندیشه اسلامی

آزادى به معنای رهایى انسان از سلطه دیگرى و یا رهایى از بردگى است.
آزادى به معناى نخست: آزادى فرد یا ملتى عبارت است از رهایى آن از یوغ بردگى دیگرى، سلطه بیگانه، مستقل بودن در اراده و تصمیم‌گیرى در عرصه‌هاى گوناگون اجتماعى، اعم از فرهنگى، سیاسى، اقتصادى و مانند آن.
از این‌رو، آزادى و استقلال ملازم یکدیگرند؛ یعنى نبود یکى، نبود دیگرى را همراه دارد.
این عنوان در مسائل مستحدث فقهى مورد بحث قرار گرفته است.

۲ – مبنای فقهی و عقلی آزادی

از اصول و قواعد معروف فقهى، اصل حریت و آزاد بودن انسان‌ها در برابر یکدیگر است؛ یعنى هیچ انسانى از پیش خود بر دیگرى ولایت و سلطنت ندارد.
امیرالمومنین (علیه‌السلام) در این باره مى‌فرماید: «وَ لَا تَکُن عَبدَ غَیرِکَ وَ قَد جَعَلَکَ اللّهُ حُرّاً» «بنده دیگرى مباش که خداوند تو را آزاد قرار داده است.»

[۱] صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۴۰۱، نامه ۳۱.

ولایت و سلطنت بر خلق، تنها از آن خدا است که خلق را آفریده و بّر آفریده، تنها اطاعت آفریدگار واجب است.
البته منافع این اطاعت نیز به مخلوق باز مى‌گردد؛ زیرا خالق متعال، بى‌نیاز مطلق است و این خلق است که هماره به او نیازمند و با اطاعت و بندگى خداى خویش، فقر و نیاز خود را بر طرف مى‌کند.
اطاعت خدا تنها با اطاعت برگزیدگان و فرستادگان او، یعنى کسانى‌ که خدا امر به اطاعتشان کرده، تحقق مى‌یابد؛ از این‌رو، اطاعت آنان بر خلق واجب است و این اطاعت براى مردم عین رهایى و آزادى است؛ زیرا بندها و گره‌هاى وجود آنان را مى‌گشاید و به هدف غایى خلقت رهنمونشان مى‌کند.

۳ – حدود آزادی در اسلام

آزادى افراد در برابر یکدیگر از حقوقى نیست که در ابتدا بتوان به دیگرى داد یا از وى ستاند، جز در مواردى خاص، مانند به بردگى گرفتن اسیران جنگى با شرایطى خاص و یا آزاد کردن برده از سوى مولا.
تحقق آزادى انسان‌ها در ارتباط با هم، نیازمند چارچوب و ضوابطى است که از افراط و تفریط جلوگیرى کند و گرنه، به هرج‌ومرج، استبداد، دیکتاتورى و در نتیجه سلب آزادى افراد، منجر مى‌شود.
اسلام با تشریع امر به معروف و نهی از منکر و تحت عناوین «معروف» و «منکر» چارچوب آزادى را تعیین کرده، یعنى انسان‌ها تنها، در چارچوب «معروف» مى‌توانند در زمینه‌هاى مختلف فرهنگى، اقتصادى و سیاسى فعالیت کنند و باید از انجام دادن هر فعالیتى که عنوان «منکر» بر آن صادق است، بپرهیزند.

۴ – اقسام آزادی

انواع آزادى، ارادى به اعتبار فعالیت‌هاى گوناگون آدمى به انواع زیر تقسیم مى‌شود:

۴.۱ – آزادی عقیده

انسان در اندیشیدن و اعتقاد آزاد است و کسى نمى‌تواند دیگرى را به انتخاب دینى خاص مجبور کند؛ چنان‌که کسى بر باقى ماندن بر دین منتخب خود نیز مجبور نمى‌شود؛ ولى اگر کسى با آزادى، آیین اسلام را اختیار کرد، حق تغییر آن‌را ندارد.
کافرانی که در سرزمین اسلامى زندگى مى‌کنند، بر اساس ضوابطى، در ابراز عقیده خود – بدون فراخوان مسلمانان به آن – آزادند.
همچنین در انجام دادن مراسم عبادى و نیز عمل بر طبق شریعت خود در ازدواج، ارث و معاملات، آزادى دارند؛ به شرط آن‌که آن‌چه نزد مسلمانان منکر است، به‌ طور علنى مرتکب نشوند.
آنان براى حل اختلاف‌هاى خود مى‌توانند نزد قاضى مسلمانان یا قاضى خودشان مراجعه کنند و دولت اسلامى تا جایى‌که به حال مسلمانان ضرر و با مصالح کشور اسلامى منافات نداشته باشد، نمى‌تواند در شؤون آنان دخالت کند.

۴.۲ – آزادی بیان و قلم

بر اساس اصل حریت، آدمى در ابراز اندیشه‌ها، افکار خود و نیز چاپ و نشر آن‌ها آزاد است.
اما پرهیز از دروغ، نشر باطل و منکرات، اهانت به فرد یا جامعه و آن‌چه موجب تضعیف نظام و امت اسلامى است، واجب و ارتکاب آن‌ها حرام است.
از این‌رو، چاپ و نشر محصولات فرهنگى و کتاب‌هاى منحرف جایز نیست و دولت اسلامى مى‌تواند از آن‌ها جلوگیرى کند و یا در صورت نشر، آن‌ها راجع آورى کند.
دولت اسلامى همچنین در دوران جنگ مى‌تواند از فعالیت مطبوعاتى که سبب تضعیف روحیه رزمندگان اسلام مى‌شوند، یا اسرار را براى دشمن فاش مى‌کنند، جلوگیرى کند.

۴.۳ – آزادی اجتماعات

بر اساس اصل حریت، مردم از حق برپایى اجتماعات و گردهمایى براى مشورت و تبادل نظر در موضوعات مورد علاقه خود تحت عنوان حزب، اتحادیه و مانند آن، برخوردارند.
دولت اسلامى نمى‌تواند از آن ممانعت کند، مگر آن‌که براى نظام و امت اسلامى مضر باشد.

۴.۴ – آزادى کار

هر انسانى در عمل خود آزاد است و کسى نمى‌تواند او را به انجام دادن کارى مجبور کند.
آدمى در انتخاب نوع، زمان، مکان، کمیت و کیفیت کار آزاد است؛ هر چند در چارچوب مقرر در شریعت اسلام، برخى کارها، مانند شراب سازى حرام شمرده شده است.
همچنین مى‌تواند این ارادى را با بستن عقد یا عهد با دیگرى، از خود سلب کند، مانند این‌که کسى خود را به مدت ده روز در مکانى مخصوص براى عملى خاص – براى مثال بنایى – اجیر دیگرى کند.

۴.۵ – آزادی تجارت

آدمى بر اساس اصل حریت، در انواع تجارت‌هاى داخلى و خارجى به شرط حلال بودن کسب و به دور بودن از اجحاف، اضرار، احتکار و معاملات ربوى، آزاد است.
در اسلام، فرد مالک آن‌چه است که از راه مشروع کسب کرده باشد؛ هر چند بر اساس ضوابطى باید خمس، زکات و خراج آن را بپردازد.
بنابراین، دولت اسلامی حق جلوگیرى از تجارت‌هاى مشروع داخلى و خارجى و نیز مصادره اموال مشروع منقول و غیر منقول مردم را ندارد.

۴.۶ – آزادی سیاسی

در حوزه سیاست و اداره جامعه، رهبر امت اسلامى؛
• یا به نصب خاص از جانب خداوند تعیین مى‌شود، همچون نصب امیر مؤمنان (علیه‌السلام) به ولایت و امامت در غدیر خم از سوى پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)؛
•یا به نصب عام، به بیان صفات و ویژگى‌هاى لازم براى رهبرى جامعه اسلامى در عصر غیبت، مانند نصب فقهاى واجد شرایط رهبرى.
در نصب خاص، پذیرش رهبرى و بیعت با پیشواى منصوب بر مردم، واجب و تخلف از آن حرام است.
اما در نصب عام، بعضى گفته‌اند: در صورت تعدد فقهاى واجد شرایط رهبرى، تعیین فقیه جامع شرایط از میان آنان، با رجوع به آراى مردم صورت مى‌گیرد و بیشتر مردم، هر فقیهى را که به عنوان رهبر پذیرفتند، وى عهده‌دار رهبرى امت خواهد شد.
از مصادیق آزادى سیاسى، تشکیل احزاب و انجمن‌هاى سیاسى و برپایى اجتماعات است؛ با این شرط که مخل نظم عمومى و منافى مصالح مسلمانان نباشد.

۵ – قانون و آزادى

اصل در هر انسانى، آزادى در تمامى شؤون خود است، مگر آن‌که براى خود فرد یا دیگران و یا جامعه، ضرر دنیوى یا اخروى داشته باشد که در این‌ صورت باطل و حرام است.
از این‌رو، در قانون‌گذارى باید آزادى انسان‌ها در نظر گرفته شود و هر قانونى که آزادى افراد را در غیر موارد استثنا شده، محدود و مقید کند، باطل و وضع چنین قوانینى حرام است.

[۲] صدر، سید محمدباقر، البنک اللاربوی فی الإسلام، ص۱۱۷.

[۳] صدر، سید محمدباقر، البنک اللاربوی فی الإسلام، ص۱۳۰.

آزادى به معناى دوم:ارادى به معناى رهایى از بردگى، در باب‌هاى مختلف فقه،
• اعم از عبادات، مانند صلات، زکات، حج، جهاد، عقود، نظیر تجارت، وکالت، وقف، وصیت و نکاح؛
• ایقاعات، همچون عتق و نذر؛
• احکام مانند، غصب، ارث و قصاص آمده و موضوع احکامى قرارگرفته که به محورهاى مهم آن اشاره مى‌کنیم.

۶ – ماهیت آزاد بودن

اصل در انسان، آزاد بودن است.

[۴] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۰-۲۱، ص۱۰۰-۱۰۵.

[۵] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۱۰۱.

[۶] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۲۸۸-۲۸۲.

[۷] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۱۰۶.

[۸] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۶۸-۷۰.

[۹] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۹۰.

[۱۰] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۱۲۴-۱۱۷.

[۱۱] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۱۸۳-۱۸۵.

[۱۲] حسینی شیرازی، سیدمحمد، الفقه، ج۲۳، ص۲۴۰-۲۱۳.

فرزند در آزاد یا برده بودن، تابع پدر و مادر خویش است، و به نظر مشهور، حتى اگر مادر به‌تنهایى آزاد باشد، فرزند نیز آزاد محسوب مى‌گردد.

[۱۳] جعفری لنگرودی، محمدجعفر، مبسوط در ترمینولوژى حقوق، ج۱، ص۲۴-۳۳.

از شرایط وصیت‌کننده،

[۱۴] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۴، ص۱۳۶.

[۱۵] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۸، ص۲۷۰.

وصى،

[۱۶] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۸، ص۲۷۰.

واقف،

[۱۷] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۸، ص۲۷۰.

موقوف‌علیه،

[۱۸] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۸، ص۳۹۷.

موکل،

[۱۹] طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم، تکمله العروه الوثقى، ج۲، ص۱۳۴.

وکیل

[۲۰] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۷، ص۳۹۵.

اقرارکننده،

[۲۱] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۵۲۳.

ولىّ

[۲۲] طباطبایی یزدی، سید محمدکاظم، العروه الوثقى، ج۲، ص۸۶۹.

و یابنده گمشده (ملتقط)

[۲۳] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۸، ص۱۵۸.

آزاد بودن است.
همچنین وجوب نماز جمعه،

[۲۴] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۱، ص۲۵۹.

زکات،

[۲۵] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۵، ص۱۴۰.

حج،

[۲۶] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۷، ص۲۴۱.

نذر

[۲۷] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۱۷، ص۳۳۶.

و جهاد

[۲۸] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۱، ص۵.

بر مکلف، مشروط به آن است.
به قول مشهور، مادر در صورت آزاد بودن تا هفت سال حق حضانت دخترش را دارد.

[۲۹] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۸۶.

آزاد بودن زن موجب اختلاف عده اول کنیز

[۳۰] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۲، ص۲۳۰.

و نیز تعداد شب‌هایى مى‌شود که براى آن دو حق هم‌خوابگى با شوهر است.

[۳۱] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۱، ص۱۶۵.

۷ – تعریف و جایگاه آزاد

انسان آزاد، مال محسوب نمى‌شود؛ از این‌رو، کسى نمى‌تواند از کسی او را بخرد و مانند آن مالک وى شود.

[۳۲] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۷، ص۳۶.

چنان‌چه کسى او را غصب کند، از جهت غصب ضامن نیست.

[۳۳] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۷، ص۳۶.

چنان‌که دزدیدن انسان آزاد موجب ثبوت حد سرقت نمى‌شود، مگر آن‌که او را بفروشد.

[۳۴] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۱، ص۵۱۰.

انسان آزاد، مالک منافع و کار خویش است و مى‌تواند با اجیر شدن، آن را به کسى اجاره دهد.

[۳۵] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۳۷.

چنان‌چه کسى منافع و عمل او را غصب کند – مانند آن‌که به ستم، او را به کار بگیرد – ضامن مزد او است.

[۳۶] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۷، ص۳۸.

برده از آزاد و آزاد از برده ارث نمى‌برد.

[۳۷] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۹، ص۴۸.

مرد آزاد نمى‌تواند بیش از دو کنیز و برده بیش از دو زن آزاد به همسرى برگزیند.

[۳۸] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۰، ص۵.

آزاد در برابر برده قصاص نمى‌شود.

[۳۹] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴۲، ص۸۱-۸۳.

به قول مشهور، عزل از همسر آزاد در صورت رضایت نداشتن وى مکروه است.

[۴۰] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۹، ص۱۱۱-۱۱۴.

۸ – اسباب آزادی

اسلام براى آزادى برده اسباب زیر را قرار داده است:
الف) اسباب اختیارى

۱ – عتق: که از مستحبات مؤکد درباره برده مؤمن است؛
۲ – تدبیر؛
۳ – مکاتبه.

ب) اسباب قهرى

۱ – ملکیّت: تملک پدر یا مادر و جد یا جده و هر چه بالا رود و نیز تملک فرزندان و نوادگان و هرچه پایین آید، سبب قهرى آزادى آنان است؛

[۴۱] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۴، ص۱۸۵.

۲ – سرایت: به قول مشهور هرگاه مولا بخشى – هرچند کم – از برده خود را آزاد کند، آزادى به همه برده سرایت مى‌کند و آزاد مى‌شود؛

[۴۲] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۴، ص۱۵۲.

۳ – تنکیل: به قول مشهور، بریدن گوش، بینى و دیگر اعضاى مملوک توسط مولا، سبب آزادى وى خواهد شد؛
۴ – اسلام: چنان‌چه برده پیش از مولاى خود اسلام آورد و از قلمروى کفر به قلمروى اسلام درآید، آزاد مى‌شود؛

[۴۳] نجفی جواهری، محمدحسن،، جواهر الکلام، ج۳۴، ص۱۹۰-۱۹۱.

۵ – بیمارى: ابتلاى برده به کورى، خوره و بیمارى زمین‌گیر، سبب آزادى او مى‌شود.

[۴۴] نجفی جواهری، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۳۴، ص۱۸۹.

۹ – آزادى در حقوق

آزادى یکى از مشترکات اصولى در حقوق عمومى اسلام بوده است.
آن آزادى به مفهوم اختیار فردى در تعیین سرنوشت جمعى، هرچند در اندیشه اسلامى از عنصر مسئولیت تفکیک‌پذیر نیست.
اما در هر حال به عنوان اصل حاکم در همه رشته‌هاى حقوق عمومى حایز اهمیت بسیارى است.

[۴۵] عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۱، ص۵۷۴.

اصل آزادى، قواعد حقوقى متعددى را در چارچوب حقوق اساسى، حقوق ادارى، حقوق مالى و حتى حقوق بین‌الملل به وجود مى‌آورد.
آزادى بیشترین نقش را در شکل‌گیرى حقوق عمومى و آزادى‌ها دارد که هرچند بخشى از حقوق اسلامى است، اما در قالب حقوق بشر داراى تشخص و استقلال خواهد بود.

[۴۶] عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۷، ص۹۵-۹۴.

۱۰ – تعریف و کلیات آزادی

آزادى مانند بسیارى از واژه‌هاى سیاسى داراى معانى مختلف و به گونه‌اى متفاوت بهره‌بردارى شده است.
مى‌دانیم دریک جامعه که افراد بر اساس یک سلسله تعهدات و التزامات در آن زندگى مى‌کنند، یک فرد نمى‌تواند همه اعمال دل‌خواه خویش را همی