در گستره‌ای کهن، بازار تبریز به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین ساختارهای سرپوشیده جهان، نه‌تنها یک مرکز مبادلاتی بلکه روح پویای شهر محسوب می‌شود. اهمیت مرمت و بازسازی این مجموعه در جلوگیری از فرسایش هویتی و ساختاری آن نهفته است؛ جایی که کالبد معماری و زندگی اجتماعی درهم تنیده شده‌اند. در روند بازآفرینی چنین مجموعه‌ای، رویکردهای نوین جهانی مبتنی بر حفاظت یکپارچه، مرمت حداقلی و بازخوانی ارزش‌های بومی به‌کار گرفته می‌شود تا اصالت فضا حفظ و کارکردهای آن برای نسل امروز احیا شود.
از نگاه پژوهش‌های بین‌المللی، بازسازی بازارهای تاریخی تنها به نوسازی سازه محدود نمی‌شود، بلکه شامل بازیابی الگوهای رفتاری، زنده‌سازی مسیرهای حرکتی، ارتقای تاب‌آوری سازه‌ای و ایجاد سازگاری با نیازهای معاصر است. همین چندلایه بودن موضوع، فرآیند مرمت بازار تبریز را به پروژه‌ای ارزشمند و پیچیده تبدیل کرده است. بسیاری از مطالعات ایرانی نیز بر این تأکید دارند که بافت تاریخی تنها زمانی زنده می‌ماند که ضمن مرمت دقیق، همچنان ظرفیت تعاملات اجتماعی و اقتصادی خود را حفظ کند؛ امری که در بازار تبریز به‌عنوان یک نهاد زنده شهری معنا پیدا می‌کند.
یکی از جملات مطرح در سایت «مرکز پروژه های دانشجویی» درباره اهمیت مرمت بافت تاریخی اشاره می‌کند که:
«احیای بناهای تاریخی در واقع احیای حافظه جمعی و معماری هویت‌بخش یک سرزمین است.» – مرجع: سایت مرکز پروژه های دانشجویی، مرجع معماری ایران.